Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΡΩΑΔΕΣ

Κριτική Θεάτρου: «Τρωάδες»
Με μία λέξη: Εκπληκτική σκηνοθεσία των Τρωάδων από τον Λεωνίδα Λοϊζίδη
Οι θεατρόφιλοι έζησαν μια μοναδική εμπειρία στο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης στις 18 Σεπτεμβρίου. Ο Λοϊζίδης σκηνοθέτησε ένα μεγαλούργημα που κανείς δε θα ξεχάσει. Κατόρθωσε να μεταρμοφώσει τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μία μοναδική παράσταση που δίνει την αίσθηση πως το κείμενο γράφτηκε στη σύγχρονη εποχή αν και η συγγραφή του χρονολογείται 2500 χρόνια πριν.
Ο Λεωνίδας Λοϊζίδης διαμορφώνει το έργο με ευφάνταστο και προοδευτικό τρόπο. Η προσέγγισή του είναι μινιμαλιστική και παρότι παραμένει πιστός στο αρχικό κείμενο και το βασικό θέμα του πολέμου και της απόγνωσης βλέπουμε την υπογραφή του από το πρώτο δευτερόλεπτο ως το τελευταίο. Ο λόγος και η κίνηση είχαν εξαιρετική ακρίβεια δημιουργώντας την εντύπωση πως ακόμα και κάθε ανάσα ήταν μέρος μιας καλά οργανωμένης σκηνοθεσίας.
Ο Λοϊζίδης επιτυγχάνει να πάρει το καλύτερο από τον κάθε ηθοποιό του, όπως κάθε μεγάλος σκηνοθέτης. Το επιτελείο είναι νέο αλλά πολλά υποσχόμενο. Οι ερμηνείες των κεντρικών ρόλων καθηλωτικές. Ο θρήνος τους, η απόγνωσή τους δεν εκφράζονται μέσα από υπερβολές αλλά μέσα από μια συγκρατημένη θλίψη που αγγίζει τεράστιο βάθος. Το κοινό νιώθει το σκοτάδι της ατμόσφαιρας ενώ η σιωπή κόβει σαν μαχαίρι. Ο χορός είναι σημαντικό συστατικό της παράστασης, στοιχείο που συχνά δεν ακολουθείται σε άλλες παραγωγές. Ο Λοϊζίδης αξίζει χειροκρότημα που κατόρθωσε να κάνει μια τόσο μοντέρνα προσαρμογή με τον τρόπο που το χειρίζεται.
Τα κοστούμια από τη Γεωργία Κονιαβίτη σχεδιάστηκαν με σεβασμό στον κάθε ρόλο. Μινιμαλιστικά αλλά καθόλου φτηνά, ανέδειξαν τα βασικά χαρακτηριστικά κάθε χαρακτήρα. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ανέβασε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα όσο ψηλά γίνεται. Όλα τα στοιχεία είχαν τέλειο πάντρεμα κάτω από τη μαεστρία του Λεωνίδα Λοϊζίδη.
Είναι μια ευκαιρία ζωής για τους θεατρόφιλους και μια απόδειξη πως οι περιοδέυουσες παραγωγές με δύσκολο περιεχόμενο μπορούν να είναι ύψιστης ποιότητας αν υποστηρίζονται από ανθρώπους με πάθος και επιμονή, ακόμη και αν προέρχεται από εναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο πλάνο του, είναι αδιαμφισβήτητα ένα σπουδαίο ταλέντο στην κορύφωση της έμπνευσής του, θέτει τον πύχη στο κορυφαίο σημείο.

Joanna Kris Καθηγήτρια Πανεπιστημίου