Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

ΚΩΣΤΗ ΜΟΣΚΩΦ, ΠΟΙΗΜΑΤΑ


O αείμνηστος Κωστής Μοσκώφ με το Θεοχάρη Μπικηρόπουλο στη Βίλλα του στον Πλαταμώνα



Κωστής Μοσκώφ, Ποιήματα («Ο έρωτας», είπες...)

[Από την ενότητα: Α' Τα παλαιότερα - α']

«Ο έρωτας», είπες,
«αυτός μόνο καρφώνει έξω απ' τον Καιρό
την Μνήμη»
-- φτάνει στην Πάργα των τσιγγάνων,
φτάνει στην Παραμυθιά των ατίθασων
Τσάμηδων,
-- φτάνει στους τσόγλανους του Σαββατόβραδου
στα Γιάννενα, στην λίμνη...
«Τα μάτια σου είναι δυο σύννεφα»
-- δύο σύννεφα που δεν ξέρουν
πώς να γίνουνε βροχή...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)



Κωστής Μοσκώφ, Ποιήματα (Τα δελφίνια πήραν από πίσω το φεγγάρι...)


[Από την ενότητα: Β' Τα καινούρια - α' Σχόλια στον Ezra]

Τα δελφίνια πήραν από πίσω το φεγγάρι
τραγουδούν πάνω στις κορφές των καταρτιών
-- αύριο
θα πάω να βρω τη ματιά σου
εκεί που την άφησα στο ακρογιάλι...
«Σέλινα τα μαλλιά σου μυρωμένα»,
 όψη σου σαν της Εκάτης χλομή,
να γυρεύω ολονυκτίς τα χείλη σου
και συ τον γιασεμί Ερμή...
Έρχεται, έρχεται η Διώνη
με το τσιτάκι της ν' ανεμίζει στον Βαρδάρη
έρχεται, έρχεται ο Άδωνις
με φουσκωμένο το μπλουτζίν
με ανοικτό το μπλε πουκαμισάκι...
Πηδά χαρούμενη, σκοινάκι, η ψυχή τής Τσιμισκή...

Από τη συλλογή Ποιήματα (1987)

MICHEL JACKSON This Is It.


Παγκόσμια πρεμιέρα κάνει αύριο, Τετάρτη, η ταινία This Is It. Στη χώρα μας θα προβληθεί σε 80 κινηματογραφικές αίθουσες -για δύο εβδομάδες- και ήδη οι προπωλήσεις εισιτηρίων φτάνουν τις 20.000.

Πρόκειται για το φιλμ που βασίζεται στις πρόβες του Μάικλ Τζάκσον στο Staples Center του Λος Αντζελες, λίγα 24ωρα πριν πεθάνει, εν όψει των συναυλιών που είχε προγραμματίσει στην O2 Arena του Λονδίνου.
Η ταινία περιλαμβάνει, επίσης, ανέκδοτο κινηματογραφικό υλικό από τα παρασκήνια, πριν τη μεγάλη επιστροφή στη σκηνή του βασιλιά της ποπ.
Το υλικό κινηματογραφήθηκε στο Λος Αντζελες από τον Μάρτιο μέχρι και τα τέλη Ιουνίου.
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κένι Ορτέγκα, ο χορογράφος που είχε επιλέξει ο Μάικλ Τζάκσον για τις εμφανίσεις του στο Λονδίνο.
Οι προπωλήσεις στη χώρα μας γίνονται μέσω των καταστημάτων Γερμανός και των πολυσινεμά της Village, της Κosmopolis Οdeon και των Ster Cinemas.





Newsroom ΔΟΛ

8 ταινιες στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.






Οκτώ Έλληνες σκηνοθέτες αποφάσισαν να σπάσουν το εμπάργκο των «Κινηματογραφιστών στην Ομίχλη» και να στείλουν τις ταινίες τους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Όπως τονίζουν οι σκηνοθέτες, και οι ίδιοι μάχονται για τη δημιουργία νέου κινηματογραφικού νόμου, όμως θεωρούν πως το Φεστιβάλ κάνει καλό στο ελληνικό σινεμά.
Οι ταινίες τους, ωστόσο, θα προβληθούν εκτός συναγωνισμού, αφού οι συμμετοχές υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα. Πρόκειται για τις παραγωγές:

ΜΟΙΡΑΙΑ ΣΧΕΣΗ, του Ερρίκου Ανδρέου

ΑΜΑ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ, του Βασίλη Νεμέα

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΛΙΕ, του Δημήτρη Κολλάτου

ΚΑΝΤΙΝΑ, του Σταύρου Καπλανίδη

ΜΙΚΡΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ, του Κυριάκου Κατζουράκη

ΜΠΙΛΟΜΠΑ, της Σοφίας Παπαχρήστου

Ο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ, του Περικλή Χούρσογλου

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΟ, του Σταύρου Ιωάννου
Επίσης, εννέα ταινίες συμμετέχουν στο 4ο DigitalWave, το διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ που προσανατολίζεται αποκλειστικά στη σύγχρονη ελληνική ψηφιακή δημιουργία.
Πρόκειται για τις ταινίες One of us (Μιχαήλ Αγγελος Νικολαΐδης), Παρουσία Β' (Δημήτρης Καρακάσης), Το Κουτί (Φώτης και Αποστόλης Πάσσος), Το φως πριν την αυγή (Χρήστος Μεγαρχιώτης), Ρυτίδες και όνειρα (Γεωργία Πετραλή), Το τελευταίο τραγούδι του Έλβις (Βασίλης Ραΐσης), Empirical data (Γιώργος Δρίβας), Ευχές (Αγγελος Σπάρταλης) και Κυνηγώντας τον Μωυσή (Αλέξανδρος Κωνσταντάρας).
Newsroom ΔΟΛ

«Βαβυλωνία»,


Ένα έργο, ορόσημο, της ελληνικής δραματουργίας, η «Βαβυλωνία», του Δημητρίου Κ. Βυζάντιου, ανοίγει την αυλαία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος για τη θεατρική περίοδο 2009-2010. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, κάνει πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου, στο Βασιλικό Θέατρο.

Μια... Φθινοπωρινή Ιστορία για Μιχαλακόπουλο – Μαραγκού



Μια... Φθινοπωρινή Ιστορία θα ζήσουν από τις 29 Οκτωβρίου ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος και η Κατερίνα Μαραγκού. Το αριστούργημα του Αλεξέι Αρμπούζωφ θα παρουσιάζεται στο θέατρο Άλμα, σε σκηνοθεσία Ιωάννας Μιχαλακοπούλου, φιλοδοξώντας να κλέψει τις καρδιές των θεατών...
Πρόκειται για την τρυφερή ιστορία δύο μοναχικών ανθρώπων, που συναντιούνται σε ένα παραλιακό θεραπευτήριο στις αρχές του φθινοπώρου, αλλά και στις αρχές του φθινοπώρου της ζωής τους. Ο χειρούργος Ροντιόν έχει χηρέψει από τη γυναίκα που λάτρευε και είναι διευθυντής του θεραπευτηρίου. Η Λύντια έχει ζήσει αλλεπάλληλους χωρισμούς από τους συντρόφους και τους συζύγους της και είναι φιλοξενούμενη στο θεραπευτήριο.
Μοναχικός και ερμητικά κλεισμένος στον εαυτό του ο Ροντιόν, εξωστρεφής και τρυφερή προς όλους η Λύντια. Από τις πρώτες συναντήσεις τους δημιουργείται μια περίεργη χημεία ανάμεσα σε αυτό το αντιφατικό δίδυμο: με συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, λεπτό χιούμορ και οξυδερκείς διαλόγους, οι δύο μεταιχμιακής ηλικίας ήρωες αρχίζουν να φτιάχνουν γέφυρες μεταξύ τους, γιατί συναισθάνονται ότι μόνη λύση στην εσώτερη αναταραχή καθενός αποτελεί η συμπληρωματική παρουσία του άλλου.
Ο Ροντιόν και η Λύντια αφήνονται να παρασυρθούν στα νερά ενός φθινοπωρινού ποταμού, όχι ορμητικού όπως την άνοιξη, όχι παγωμένου όπως το χειμώνα, ενός ποταμού γαλήνιου, όπως οι ώριμες, αλλά όχι γερασμένες καρδιές τους.



Ο Αλεξέι Αρμπούζωφ είναι ένας από τους ελάχιστους συγγραφείς της Μεταπολεμικής Ρωσίας (τότε Σοβιετικής Ένωσης) που το έργο τους έχει ξεπεράσει τα όρια της πατρίδας τους. Ειδικότερα δε, η «Φθινοπωρινή Ιστορία» έχει παρουσιαστεί με τεράστια επιτυχία στις κυριότερες σκηνές της Δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής.



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

ΑΠΟΔΟΣΗ : Ερρίκος Μπελιές

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Ιωάννα Μιχαλακοπούλου

ΣΚΗΝΙΚΑ – ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ : Γιώργος Πάτσας

ΦΩΤΙΣΜΟΙ : Νίκος Καβουκίδης

ΜΟΥΣΙΚΗ : Ευανθία Ρεμπούτσικα



ΠΑΙΖΟΥΝ :

Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Κατερίνα Μαραγκού



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ : 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ



ΘΕΑΤΡΟ «ΑΛΜΑ»

Αγ. Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15 –17

τηλέφωνο : 210-5220100

Το άγχος των εργαζομένων κορυφώνεται σε ηλικία 50-55 ετών


Όσο και αν σε κάποιον αρέσει η δουλειά του, δεν παύει να του προκαλεί και άγχος, πόσο μάλλον αν δεν του αρέσει καθόλου, αλλά την κάνει απλώς για βιοποριστικούς λόγους. Μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι το επίπεδο του στρες στους εργαζόμενους κορυφώνεται στην ηλικία των 50 - 55 ετών και, στη συνέχεια, μπορεί να μειώνεται όσο κανείς πλησιάζει στη σύνταξη, όμως συχνά οι συνέπειες του άγχους ακολουθούν τον συνταξιούχο και στην καθημερινή ζωή του.

Η έρευνα, που έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Αμάντα Γκρίφιθς, μελέτησε εκατοντάδες άλλες έρευνες πάνω στο ζήτημα, οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί κατά την τελευταία 20ετία. Όπως επισήμανε, το εργασιακό στρες θεωρείται υπεύθυνο για περισσότερες χαμένες ώρες απασχόλησης από κάθε άλλη αιτία και επηρεάζει σοβαρά την προθυμία και την ικανότητα των εργαζομένων να παραμείνουν απασχολούμενοι. Με άλλα λόγια, η γνωστή ανά τον κόσμο επιθυμία για πρόωρη συνταξιοδότηση έχει σαφή ψυχική αιτιολόγηση, ενώ αντίθετα, με έναν ανάλογο τρόπο εξηγείται γιατί οι κρατικές πολιτικές διεύρυνσης του χρόνου απασχόλησης (μεταξύ άλλων για να σωθεί το ασφαλιστικό σύστημα από τα ελλείμματα) συναντούν σφοδρές αντιστάσεις από πολλούς (αγχωμένους) εργαζόμενους.
Σύμφωνα με την έρευνα, ένας βασικός λόγος που φαίνεται να υποχωρεί το στρες μετά τα 55 χρόνια, κατά μέσο όρο, είναι επειδή πολλοί εργαζόμενοι εγκατέλειψαν πια το πόστο τους που τους προκαλούσε άγχος και ασχολήθηκαν με ένα λιγότερο απαιτητικό αντικείμενο εργασίας. Άλλοι, σε εκείνη την ηλικία, έχουν ήδη χρόνια προβλήματα υγείας, οπότε εκ των πραγμάτων "κατεβάζουν" εργασιακούς ρυθμούς ή αλλάζουν πόστο, ενώ άλλοι, όσο ανεβαίνουν στην επαγγελματική ιεραρχία, αποκτούν πλέον μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στα εργασιακά τους καθήκοντα (και απαλλάσσονται από "ενοχλητικούς" προϊσταμένους), οπότε έχουν πια λιγότερο άγχος.
Οι δημογραφικές αλλαγές (γήρανση των κοινωνιών) και οι οικονομικές ανάγκες (διάσωση ασφαλιστικού συστήματος και βελτίωση ανταγωνιστικότητας) έχουν φέρει στο προσκήνιο διεθνώς το αίτημα για επέκταση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Σύμφωνα με την έρευνα,, για να γίνει κάτι τέτοιο ευρέως αποδεκτό, πρέπει, μεταξύ άλλων, να καταβληθεί προσπάθεια για να μειωθεί το εργασιακό στρες, π.χ. δίνοντας στους ηλικιωμένους εργαζόμενους μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στη δουλειά τους, καλύτερη αναγνώριση της συνεισφοράς τους, πιο ευέλικτες εργασιακές συνθήκες (ωράρια κλπ), βελτιωμένη κοινωνική υποστήριξη (π.χ. για άρρωστους συγγενείς ή τα παιδιά τους) κ.α.
Το βασικό μήνυμα, σύμφωνα με την υπεύθυνη της έρευνας καθηγήτρια Γκρίφιθς, είναι ότι η εργασία πρέπει να γίνει πιο ελκυστική και ευέλικτη, ώστε οι άνθρωποι, ειδικά οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, να μπορούν να εξισορροπήσουν πιο εύκολα τη δουλειά τους με τα άλλα ενδιαφέροντα και προτεραιότητές τους. Όπως επισημαίνει, χωρίς επενδύσεις στην ποιότητα ζωής της τρίτης ηλικίας, οι ηλικιωμένοι δεν θα παρακινηθούν να συνεχίσουν να δουλεύουν κάπου που τους προκαλεί άγχος.
nooz.gr

Ανακαλύφθηκε το μυστικό γιατί το κόκκινο κρασί δεν ταιριάζει με το ψάρι


Ένας από τους βασικούς κανόνες της διατροφής είναι ότι όταν τρώμε ψάρια και γενικά θαλασσινά, δεν τα συνοδεύουμε με κόκκινο αλλά με άσπρο κρασί. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν τώρα ότι αυτό κυρίως συμβαίνει, επειδή το κόκκινο κρασί ενισχύει τη γεύση της…ψαρίλας.

Αμερικανοί ερευνητές, υπό τον ιαπωνικής καταγωγής καθηγητή Τακαγιούκι Ταμούρα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, ανακάλυψαν ότι ο σίδηρος που περιέχεται στο κόκκινο κρασί, αντιδρά με συγκεκριμένες ουσίες στα θαλασσινά και παράγει μια άσχημη γεύση στο στόμα, που σε πολλούς ανθρώπους ισοδυναμεί με έντονη ψαρίλα.
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο "Journal of Agricultural and Food Chemistry" (Περιοδικό Αγροτικής και Διατροφικής Χημείας), σύμφωνα με το βρετανικό Τύπο, επιβεβαιώνει τον εμπειρικό κανόνα που χρόνια τώρα ακολουθούν γευσιγνώστες και απλοί άνθρωποι σε όλο σχεδόν τον κόσμο.
Όπως διαπίστωσε η έρευνα, όσο περισσότερο σίδηρο περιέχει ένα κρασί, τόσο πιο έντονη είναι η επίγευση της ψαρίλας και τόσο πιο πικρή και "μεταλλική" η αίσθηση που μένει στο στόμα. Αντίθετα, κρασιά με χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο ταιριάζουν με τα θαλασσινά.
Η ποσότητα σιδήρου σε ένα κρασί εξαρτάται από τη σύνθεση του εδάφους όπου καλλιεργήθηκε το αμπέλι, από τη σκόνη πάνω στα σταφύλια, από την πιθανή μόλυνση κατά τον τρύγο, την μεταφορά και την σύνθλιψη, καθώς και από τις συνθήκες κατά τη ζύμωση.
Ένας άλλος παράγοντας που κάνει το κόκκινο κρασί και τα ψάρια…αταίριαστο ζευγάρι, είναι ότι η ισχυρή γεύση που παράγεται από τις τανίνες στη φλούδα του σταφυλιού, "σκεπάζει" τη ντελικάτη γεύση του ψαριού και των άλλων θαλασσινών.