Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

ΧΩΡΙΣ ΙΘΑΚΗ, Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ

Χωρίς Ιθάκη



Αν η εκδίκησή σου

προσφέρει στο αλλοπρόσαλλο Εγώ σου

την απόλυτη ικανοποίηση της Κίρκης

θα τρέξω στις Σειρήνες της

Ζωής μου

χωρίς επιστροφή.

Θα σ’εκδικηθώ

αναβάλλοντας το ταξίδι στην Ιθάκη

της γαλήνης μου

κι εσύ θα αναζητάς

τη λήθη στο νησί των Λωτοφάγων

Μόνη

χαμένη στα υπόγεια ρεύματα του μίσους

που σε παρασύρει.


ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ , Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ



Μες το λαβύρινθο σου θα μπω

θα το τολμήσω

Εσύ κρατάς το νήμα

κι αν το κόψεις θα χαθώ

του Μινώταυρου θα γίνω θύμα.

Μες το Λαβύρινθο σου

θα μπω

την πρόκληση να ζήσω…-το κουβάρι ξετυλίγεται-

κι εσύ κρατάς το νήμα

Αν θα το κόψεις θα χαθώ

μα θα αποδράσω -

ο μύθος είναι γνωστός!

Και πάλι θα κερδίσω…

Μόνο στο ταξίδι της επιστροφής

να θυμηθώ

πανιά να αλλάξω!


3+1 Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ

3+1




Βίρα τις άγκυρες
και τα νερά σαστίζουν
αφρίζουν.
Οι γλάροι αρχίζουν το χορό
και οι ναύτες δακρύζουν,
μαντήλια ανεμίζουν στον ουρανό
και οι καρδιές χωρίζουν.
Ο καπετάνιος γελαστός αρχίζει το ταξίδι
3 συν 1 χαιρετά
τη στεριά
τους φίλους
την αγάπη
τα δεμένα καράβια ,
αφήνοντας πίσω
το τραγούδι του πλοίου,
τη στεριά
τον αποχαιρετισμό
το δάκρυ…
Όνειρα κι ελπίδες
ταξίδι για μια καλύτερη ζωή
στο

ύπουλο το κύμα.

Θετικά σχόλια της δημοσιογράφου- συγγραφέως Ναταλίας Βαρένικ σε σχετική επιστολή της

Ευχάριστη εντύπωση προκάλεσε το βιβλίο

«ο κήπος με τα ρόμπολα» του Θεοχάρη Μπικηρόπουλου

στους Ομογενείς της Ουκρανίας






Η ελληνικής καταγωγής βραβευμένη συγγραφέας και μέλος της Εθνικής Ένωσης Ουκρανών Συγγραφέων , δημοσιογράφος, κ Ναταλία Βαρένικ, απέστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Θεοχάρη Μπικηρόπουλο, για το βιβλίο του «ο κήπος με τα ρόμπολα»

Η κ Βαρένικ, είχε επισκεφθεί τη χώρα μας στην 7η Διεθνή συνάντηση των δημοσιογράφων, μαζί με 40 ακόμη δημοσιογράφους ελληνικής καταγωγής που διαπρέπουν στο εξωτερικό.

Οι δημοσιογράφοι είχαν φιλοξενηθεί από το Νομάρχη Πιερίας κ. Γ. Παπαστεργίου και στην Πιερία, όπου ξεναγήθηκαν στο αρχαίο Δίον και στον παραδοσιακό οικισμό του Π. Παντελεήμονα .

Μεταξύ των άλλων, στην επιστολή αναφέρεται « πολλοί φίλοι της ελληνικής κοινότητας της Ουκρανίας, διάβασαν το βιβλίο σου με μεγάλο ενθουσιασμό. Τους άρεσε πραγματικά πάρα πολύ, θεωρώντας την ποίησή σου εξαιρετική. Θα ήταν ευχής έργο να μεταφραζόταν στα Ουκρανικά…»

SINGING IN THE RAIN....


ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ "Η ΒΑΛΙΤΣΑ" ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ





Η ατραπός των αισθήσεων







Οι καταπιεσμένοι είναι δίπλα μας. Είμαστε εμείς, είναι οι άλλοι, είναι ολόκληρη η κοινωνία. Η ατομική βία, η συλλογική βία, κρυφή τις περισσότερες φορές, εκδηλώνεται με τρόπους φανερούς μα και σκοτεινούς, ύποπτους, σαν όνειρο που αργά και σταθερά γίνεται εφιάλτης. Ο συγγραφέας χτίζει χώρους καθημερινούς, άνετους, ανοιχτούς, φωτεινούς. Οι ήρωες συνομιλούν μεταξύ τους, προσπαθούν να επικοινωνήσουν, χτίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις πέτρα-πέτρα. Χρησιμοποιεί σκληρά υλικά. Αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου


Στο βάθος πιστεύει στον έρωτα. Πριμοδοτεί το μεγαλείο του, την ομορφιά του, ανασαίνει για μια γλυκεία στιγμή, γεμάτη από τις σπαρακτικές μονοτονίες της καθημερινότητας. Η μοναξιά ως «τραγική μοίρα» κρύβεται πίσω από τις κραυγές των ηρώων. Η απόγνωση καιροφυλακτεί. Κατασκευάζει τα δικά της απόρθητα κάστρα. Γίνεται κραυγή. Απόγνωση . Χωρισμός. Η φυγή, το άπιαστο όνειρο, περνά μέσα από ατραπούς ελπίδας. Οι ανοιχτοί ορίζοντες, είναι το ζητούμενο των πρωταγωνιστών. Η απόσταση ανάμεσα στην ευτυχία και το «δράμα» είναι κλωστή που υφαίνει την κρυμμένη αισιοδοξία των πληγωμένων εραστών. Τα προσωπικά καταφύγια είναι καλά κρυμμένα στο βάθος του ορίζοντα. Τα σημάδια της καταιγίδας, δεν είναι έκδηλα. Σε λίγο σαν μπουρίνι καλοκαιρινό θα σκεπάσει τα πάντα στο πέρασμά του. Ύστερα νηνεμία. Ο έρωτας πάντα δοκιμάζεται. Είναι παράδοξος. Εκδηλωτικός. Πορεύεται μόνος. Δίχως να ρωτά. Η διεκδίκησή του δε συνοδεύεται πάντα από τόλμη.






Γιώργος Χ. Χανδόλιας


Ηθοποιός –σκηνοθέτης


Κατερίνη, Οκτώβριος 2007






ΑΘΗΝΑ 28-11-2008



Αγαπητέ μου, για τη "Βαλίτσα".


«Με σοκάρισε στην κυριολεξία η "Βαλίτσα".
Είναι ένα πολύ καλογραμμένο θεατρικό έργο για δυο πρόσωπα που όμως μετέχουν πολλοί.
Όλοι εμείς.
Είναι παρμένο από τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου.
Και εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο το γιατί οι νέοι ΔΕΝ παντρεύονται...νέοι ή και γιατί δεν παντρεύονται καθόλου.
Γιατί να παντρευτούν; Για να καταντήσουν σαν τους ήρωες της "Βαλίτσας";
Σαν το ...διπλανό και το παραδιπλανό ζευγάρι και το ζευγάρι απέναντι;
Το θεατρικό έργο του Χάρη Μπικηρόπουλου ΔΕΝ είναι αλληγορία.
ΔΕΝ είναι δράμα, ούτε κωμωδία, ούτε τραγωδία, ούτε σάτιρα,
ούτε αβάν γκάρντ που λέμε.
Δεν είναι τίποτε απ΄ αυτά.
Είναι ένα χρονογράφημα.
Είναι βγαλμένο απ ευθείας από την υποθηκευμένη, χρεωκοπημένη οικογενειακή μας πραγματικότητα.
Είναι κομμάτι της ίδιας μας της ζωής.
Θα θελα να το χλευάσω.
Να το καταδικάσω.
Να το απορρίψω.
Αλλά δεν μπορώ.
Πως να χλευάσεις και να απορρίψεις την αλήθεια;




ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

ΑΠΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΧΕΙΜΩΝΑ AUTUM ...WINTER