Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

ENA ΦΙΛΙ ΜΟΝΟ . ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ








Ένα φιλί μόνο

Τα μάτια σου πέλαγος και ουρανός
σμίγουν στο βλέμμα μου
Τα μάγουλα σου ρόδι- φανερώνουν τη ζέστη που κρύβει
το σώμα σου
Ο λαιμός διακριτικά ξεπροβάλει μέσα από τα πλούσια κυματιστά μαλλιά σου, αλυσοδεμένος με χρυσό και μαργαριτάρια
Το στήθος ,πλούσιο, γεμάτο υποσχέσεις, πηγή φαντασίας ερωτικής
προδίδουν τη θηλυκότητα σου
Η μέση σου σα δαχτυλίδι σε εφηβικό χέρι
στολίδι της κορμοστασιάς σου
Μακριά λεπτά και ελκυστικά τα δυο σου πόδια
μαγνητίζουν το βλέμμα κάθε θνητού
που ακολουθεί τα βήματά τους …
«Δεν είναι καθόλου δύσκολο να με παρασύρεις στα πλακόστρωτα σκοτεινά σοκάκια της ζούγκλας
της πόλης που κοιμάται
με κάθε ενδεχόμενο,
αμαρτωλών περιπτύξεων διαμέσου μεθυσμένων, μάλλον, περαστικών κοντά στα ξημερώματα…
…Το άρωμα του αγιοκλήματος και το βρεγμένο χώμα
ο βασιλικός στο μπαλκονάκι από πάνω
η δροσιά της νύχτας ,ο αέρας και το θρόισμα των φύλλων
συνηγορούν ένοχα να αφεθώ
στα δυο φιλόξενά σου χέρια
δε θέλω να σκεφτώ αν πρέπει ή όχι
γιατί
θα χαθεί η ομορφιά της ελευθερίας της επιθυμίας
Αρκεί να κλείσω τα μάτια να μη…με βλέπουν
-άλλοθι στις ενοχές -
έτοιμος χωρίς δεύτερη σκέψη
να απολαύσω τη λιγότερο δύσκολη κατάκτηση
ενός και μόνο υγρού
αμαρτωλού
ερωτικού φιλιού σου…
αρκετό
να ερεθίσει κάθε σπιθαμή
από το πέλμα μου ως τον αυχένα της υπόστασής μου
-αφήνοντας τη γλυκόξυνη γεύση
στην άκρη της γλώσσας
του στιγμιαίου πόθου .
Δεν προχωρώ , δεν πρέπει όσο κι αν θέλω…
Έχω τον τρόπο όπως παλιά …
Φτάνει για απόψε που γεύτηκα ένα σου φιλί μόνο
αρκετό
για να χαθώ στον ωκεανό της εικόνας των ματιών σου
στην τρικυμία που ξεσηκώνει η ανάσα σου
κύματα
ρίγους που πρέπει να παλέψω
να κουραστώ ικετεύοντας τον Ποσειδώνα
μέχρι να εξοκείλω
σε κάποια έρημη αμμουδιά και να κοιτώ
εκεί που σμίγουν πέλαγος και ουρανός
τα μάτια σου.

Γολγοθά κάθοδος BIKIROPOULOS HARRIS THE GARDEN OF ROMPOLA TREES, POEMS

Κοιτάζω από την κορυφή τον γολγοθά μου
σα μικρός θεός
τα μαρτύρια των σκέψεων μου
που
βασανίζονται τις νύχτες
που εσείς έρχεστε σαν άγγελοι διαφθοράς
να ξελογιάσετε
εκ νέου,
τις αγαθές προθέσεις των πόθων-εκτός
ορίων της ανθρώπινης μου λογικής –
Αν πάσχισα να ανέβω τον γολγοθά μου προσδοκώντας την Ανάσταση
η επιστροφή
δε θα είναι απλά η «κατηφόρα» μου στους πρόποδες της πραγματικότητας
αλλά η αποδοχή της