Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

ΠΟΡΤΡΕΤΟ (ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ)




Πορτρέτο



Σκέφτηκα να ζωγραφίσω

την ομορφιά σου

και θυμήθηκα τα γιασεμιά.

Σκέφτηκα να χρωματίσω

τα μάτια σου

και θυμήθηκα το Αιγαίο.

Σκέφτηκα να ζωγραφίσω

το κορμί σου

και θυμήθηκα τις Καρυάτιδες.

Σκέφτηκα να ζωγραφίσω

τον παράδεισο

μα ήταν άδειος χωρίς εσένα.

Τι δυστυχία να μη μπορώ να ζωγραφίσω

όσα είδα,

τι δυστυχία να μη μπορώ να σε κλέψω

από τα όνειρα!

ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΦΗ



Ολική επαφή





Τα χείλη αγγίζονται.


Ολική Επαφή.


Κάθε νύχτα, δίνεις έρωτα.


Δεν κράτησες τίποτα άλλο,


για σένα,


παρά μόνο την αγάπη.

ΚΑΘΕ ΑΓΑΠΗ ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ




Κάθε αγάπη ένα αστέρι




Κεντημένη η νύχτα με αστέρια
και κάπου εκεί
κάθε ανάμνηση ένα αστέρι.
Ο ουρανός πέλαγος αναμνήσεων,
αναπολείς, θυμάσαι.
Κάθε αστέρι
μια αγάπη μικρή ή μεγάλη,
που λάμπει αιώνια
εκεί ψηλά,
στη θέα όλων των ματιών,
όλων των ερωτευμένων,
φανερές ή μυστικές αγάπες.
Γύρω από την φεγγοβόλα πανσέληνο,
νύχτα του Ιουλίου, ζεστή, ιδρωμένη,
με το αεράκι να σκορπίζει την ευωδιά του ποτισμένου βασιλικού,
και τα τζιτζίκια να ξενυχτάνε
δίχως λόγο.
Νύχτα γεμάτη αστέρια.
Ένα αστέρι για κάθε φιλί .
Ένα αστέρι για κάθε έρωτα.
Ένα αστέρι για κάθε κορμί.
Ένα αστέρι για κάθε ανάμνηση.
Ένα αστέρι, για κάθε περιπέτεια.
Ένα αστέρι για κάθε ευτυχία.
Ένα αστέρι για κάθε χαμόγελο…
Νύχτα κεντημένη στον αργαλειό
της δέκατης μούσας,
με αστέρια και φεγγάρια, έρωτες,
γαλαξίες και αγγέλους.


Πώς να ‘ναι άραγε ο παράδεισος ;
Που να ‘ναι ο παράδεισος;
Που αλλού;
-Ανάμεσα σε όλα αυτά τα αστέρια.

 
 
ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ -υπό έκδοση

...ΚΙ ΑΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ, ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ -ΥΠΌ ΈΚΔΟΣΗ

Kι ας είμαι εγώ





Έχω ανάγκη να ακούσω
λόγια τρυφερά
κι ας είναι όλα ψέμα.
Πες μου μια φράση ολόκληρη
γεμάτη από αγάπη,
κι ας μην την πιστεύεις.
Σφίξε το χέρι μου
μες το δικό σου
κι ας μην το νοιώθεις.
Φίλησε με, στο στόμα με κλειστά τα μάτια σου έστω για δύο λεπτά
κι ας ταξιδεύεις αλλού.
Μάτωσέ μου τα χείλη
κι ας με πληγώσεις.
Πες μου ψέματα κι ας τα πιστέψω.
Δώσε μου υποσχέσεις
κι ας μην τις κρατήσεις.
Γέμισε τα ποτήρια μας
κι ας μη μεθύσεις.
Πιες στην υγειά μας κι ας πεθάνω.
Ξάπλωσε δίπλα
μου κι ας περιπλανιέσαι αλλού.
Αγκάλιασε με
κι ας είμαι εγώ…

Είναι ζωή όλα, την ώρα που συμβαίνουν…MΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ, ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ, υπό έκδοση


Η ζωή που συμβαίνει



Ένα φιλί αφήνει σημάδι.
Μια αμαρτία εγκαταλείπει τον παράδεισο.
Μια αγάπη μένει για πάντα.
Ένας έρωτας, διαδέχεται τον άλλο…
Ο χρόνος άχρονος περνάει
βιαστικός μπροστά στα μάτια μας. Χωρίς αρχή χωρίς τέλος.
Τίποτα δεν είναι το ίδιο. Μέρα με τη μέρα.
Δεν ξέρουμε τι έρχεται .
Ξέρουμε τι έφυγε, τι φεύγει και πάει.
Μόνο το παρόν στο μέλλον μπορείς να το προκάμεις.
Αν δε παραιτηθείς.
Ο αιώνας ένα λεπτό,
ούτε λεπτό μη χάνεις.
Κάνε ότι είναι να κάνεις.
Όσα φέρνει η στιγμή πρόλαβέ τα με τις δικές σου αντιλήψεις.
Τίποτα μην αναβάλλεις.
Είναι ζωή
όλα,
την ώρα που συμβαίνουν…