Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

ΘΑΛΑΣΣΟΚΟΣΜΟΣ AQUARIUM


Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ....


70 χρόνων έγινε η διάσημη Tropicana στην Κούβα

Την ημέρα των εγκαινίων του, στις 30 Δεκεμβρίου 1939, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος κατέστρεφε την Ευρώπη, το Όσα Παίρνει ο Ανεμος έβγαινε στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ και ο Φιντέλ Κάστρο έκλεινε τα 13 του χρόνια.
Στα 70 χρόνια που πέρασαν άλλαξαν τα πάντα, αλλά το διάσημο κέντρο και καζίνο Tropicana στην Κούβα παραμένει αναλλοίωτο και δικαίως θεωρείται «ένας μικρός παράδεισος κάτω από τα άστρα».
Με την ίδια αίγλη που έχει συνηθίσει να παρέχει στους επισκέπτες του, το Tropicana γιόρτασε τα μεσάνυχτα της Δευτέρας τα 70ά γενέθλιά του.
Περίπου 850 τουρίστες, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και επίσημοι προσκεκλημένοι παραβρέθηκαν στο φαντασμαγορικό πάρτι και χόρεψαν στους ρυθμούς της σάμπα και της σάλσα.
Από την εκδήλωση δεν έλειψαν τα ειδικά αφιερώματα σε θρύλους της μουσικής -όπως ο Νατ Κινγκ Κόουλ και η Ρίτα Μοντανέρ- που συνέδεσαν το όνομά τους με την ιστορία του Tropicana.



Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Εντίθ Πιαφ, Μιά Ζωή σε Ροζ και Μαύρο

Η ζωή της θρυλικής Εντίθ Πιαφ σε μια μοναδική μουσικοθεατρική παράσταση που κατέκτησε το Παρίσι «ζωντανεύει» στις 31 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Εντίθ Πιαφ, Μιά Ζωή σε Ροζ και Μαύρο, μία εκπληκτική παραγωγή του Αλέν Ντελόν, αποτίει φόρο τιμής στην αθάνατη Πιαφ με μία πρωτότυπη θεατροποιημένη βιογραφία πλημμυρισμένη από τα τραγούδια της.
Το Μέγαρο Μουσικής φιλοξενεί το αφιέρωμα στην Εντίθ Πιαφ στις 31 Ιανουαρίου του 2010, στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής, ώρα 20:30. Η προπώληση εισιτηρίων αρχίζει στις 11 Ιανουαρίου.
Ο Ζαν Κοκτό είχε δηλώσει: «δεν υπήρξε ποτέ άλλη Πιαφ ούτε θα ξαναϋπάρξει ποτέ». Μία ολόκληρη γενιά έκανε την Πιαφ έναν «μύθο», έναν «θρύλο», λέξεις που η σημασιολογική εξέλιξη άλλαξε το αρχικό τους νόημα δημιουργώντας συνώνυμα.
Τρεις πρωταγωνιστές έρχονται τώρα να αποτίσουν απλά και με μετριοφροσύνη φόρο τιμής στον «μύθο», στην αθάνατη Πιαφ.
Πώς γεννήθηκαν τα τραγούδια La vie en rose, L'hymne a l' amour, Milord ή Non, je ne regrette rien; Πώς μεγάλωσε στην φτωχογειτονιά του Παρισιού και στα μπαρ της Πιγκάλ; Πώς η Εντίθ Γκασιόν (Edith Gassion) έγινε το «Μικρό Σπουργίτι» και στην συνέχεια η Εντίθ;
Πώς συνάντησε τον Μαρσέλ Σερντάν και έζησε μαζί του έναν μυθικό έρωτα; Τί της οφείλουν ο Ιβ Μοντάν, ο Σαρλ Αζναβούρ, ο Ζορζ Μουστακί και πολλοί άλλοι; Πώς κατανάλωσε την ζωή της δίνοντας παραστάσεις μέχρις εξαντλήσεως, σε πείσμα των γιατρών που της συνιστούσαν επίμονα να ξεκουραστεί;
Η πρωτότυπη μορφή της θεατροποιημένης αυτής μουσικής βιογραφίας, πλημμυρισμένης από τα αθάνατα τραγούδια της Πιαφ, αναπλάθει την ζωή της μ' έναν τρόπο διασκεδαστικό και συγκινητικό συνάμα.
Ο Ζακ Πεσίς -δημοσιογράφος, συγγραφέας και ιστορικός της μουσικής- μας ξαναθυμίζει με έναν ανάλαφρο τρόπο την καριέρα της Πιαφ, κάνοντας σταθμό στις ημερομηνίες-κλειδιά της ζωής της.
Η συναρπαστική Ναταλί Λερμίτ με την υπέροχη φωνή της διανθίζει την διήγηση με τα αθάνατα τραγούδια της μεγάλης καλλιτέχνιδας, συνοδευόμενη από τον Ορελιάν Νοέλ στο ακορντεόν . Η πρωτοποριακή σκηνοθεσία της Ρουμπιά Ματινιόν υπογραμμίζει την αλληλεπίδραση μεταξύ του αφηγητή, της τραγουδίστριας-ηθοποιού και του μουσικού, και προκαλεί την συμμετοχή του κοινού.
Newsroom ΔΟΛ

Ιταλία: Βρέθηκε μικρή ξύλινη κιθάρα του Πικάσο

Μία μικρή ξύλινη κιθάρα που είχε φιλοτεχνήσει ο μεγάλος ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο για την κόρη του Παλόμα και την οποία έκρυβε σε ένα κουτί παπουτσιών ένας έμπορος στην Πομέτσια, κοντά στη Ρώμη, επανέκτησαν σήμερα οι Ιταλοί Καραμπινιέροι, όπως μεταδίδουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης. Το ξύλινο παιχνίδι, βαμμένο σε κίτρινο, γκρι και μαύρο χρώμα, είχε χαρίσει πολλά χρόνια πριν ο Ισπανός καλλιτέχνης στον Ιταλό φίλο και ομότεχνό του Τζουζέπε Βιτόριο Παρίζι.
Χρόνια αργότερα, ο 92χρονος τότε Ιταλός καλλιτέχνης είχε πεισθεί από έναν φίλο του, έμπορο και θαυμαστή της τέχνης της δεκαετίας του ʼ50, να του εμπιστευθεί την ξύλινη κιθάρα: «Δώσε μου την κιθάρα και θα της φτιάξω μία βιτρίνα, μέσα στην οποία θα την διατηρείς κανονικά», τον είχε διαβεβαιώσει ο «φίλος» του.
Από την ημέρα εκείνη το πολύτιμο αντικείμενο εξαφανίσθηκε.
Μετά τον θάνατο του Παρίζι, τον Ιανουάριο, η χήρα του Βάντα κατέφυγε στους Καραμπινιέρους για να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν τη διάσημη κιθάρα: αφού ανασύστησαν την πορεία του αντικειμένου, οι επιθεωρητές κατόρθωσαν να ανακαλύψουν την κιθάρα στο πολυτελές διαμέρισμα του ανενδοίαστου εμπόρου.
Τελικός προορισμός της κιθάρας είναι θα είναι πλέον το μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Μακάνιο, στη Λίμνη Ματζόρε (κοντά στα σύνορα με την Ελβετία) όπου θα εκτίθεται για το ευρύ κοινό, σύμφωνα με τη θέληση του νομίμου ιδιοκτήτη της.



Πηγές: ΑΠΕ - ΜΠΕ, Γαλλ. Πρακτορείο

Χαρακτικά του Πικάσο

Εκθεση με χαρακτικά σε λινόλαιο που φιλοτέχνησε ο Πάμπλο Πικάσο από το 1959 έως το 1963, θα παρουσιάσει η "Gagosian Gallery" Αθήνας (Μέρλιν 3) από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 10 Απριλίου. Από το 1959 έως το 1962 ο Πικάσο έφτιαξε περίπου 100 χαρακτικά σε λινόλαιο, χρησιμοποιώντας τη νέα μέθοδο που είχε αναπτύξει.

Τα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών

Τα βραβεία της χρονιάς που πέρασε απένειμε χθες η Ακαδημία Αθηνών στην καθιερωμένη ετήσια τελετή της. Λιγότερα βραβεία, καθόλου μετάλλια και στενότερος κύκλος πνευματικών ανθρώπων ήταν τα χαρακτηριστικά της φετινής τελετής, στην οποία -μεταξύ άλλων- παρευρέθηκαν ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, η υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημοσθένης Ασημακόπουλος.

Στην τάξη των Θετικών Επιστημών βραβεία απονεμήθηκαν στους Φαίδωνα-Μάριο Λασκαράτο, Χαράλαμπο Σαρόγλου και Γιώργο Τσιαμπάο, Παύλο Αστερίου και Λάμπρο Κούτα, Ευστάθιο Στείρο, Πάνο Ψιμούλη και Δημήτριο Καράμπαλη, Αναστάσιο Χ. Μπούντη, Γεράσιμο Κρασσά, Νικόλαο Ποντικίδη και Φωτεινή Παπαδοπούλου, Αθανάσιο Παπαβασιλείου και Ιπποκράτη Κιάρη, Ζήση Φωτάκη, Λυδία Καρρά και στη Χριστίνα Φίλη. Έπαινος δόθηκε στο Βασίλειο Λαμπρόπουλο για γεωλογικού περιεχομένου εργασία του.



Στις Καλές Τέχνες
Στην Τάξη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών απονεμήθηκαν βραβεία στους Γιώργο Μπρουνιά για την ποιητική συλλογή του «Τέντα στον αέρα», Δημήτρη Αγγελή, για την ποιητική του συλλογή με τίτλο «Επέτειος», Γιώργο Μοράρη, για την ποιητική του συλλογή «Ροσμαρίνος», Αικατερίνη - Νεφέλη Μούσουρα -αριστούχο διπλωματούχο πιανίστα-, Αναστασία Παπαδία-Λάλα για το βιβλίο της «Ο θεσμός των αστικών κοινοτήτων στον ελληνικό χώρο κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας (13ος - 18ος αι.). Μια συνθετική προσέγγιση», Χρίστο Σολδάτο, για το δίτομο έργο του «Σπυρίδων Ι. Ζαμπέλιος (1815-1881)», Γιώργο Παπαναστασίου για το βιβλίο του «Νεοελληνική ορθογραφία. Ιστορία, θεωρία, εφαρμογή», Ιωάννη Μ. Κωνσταντάκο, για το δίτομο έργο του «Ακίχαρος. Η διήγηση του Αχικάρ στην αρχαία Ελλάδα», Γεώργιο Μποροβίλο για τη μελέτη του «Η Ορθόδοξη Κηρυκτική Γραμματεία του ΙΗ΄αι. Οι έντυπες συλλογές», Ασπασία Παπαδοπεράκη -γλύπτρια- για το σύνολο του καλλιτεχνικού της έργου και Michel Stephanopoli de Comnene, για το εξάτομο έργο του με γενικό τίτλο «Histoire des Grecs-Maniotes en Corse». Βραβείο δόθηκε επίσης, στην Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών (1975), για το σύνολο των επιστημονικών, εκδοτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων της.

Έπαθλο -για δημοσιευμένη, εντός της τελευταίας πενταετίας, εργασία Βυζαντινής Φιλολογίας-, απέσπασε η Θεοδώρα Αντωνοπούλου, άθλον ο Σωτήριος Φουρνάρος, για την μελέτη του «Ο Αδαμάντιος Κοραής και το πνευματικό περιβάλλον της εποχής του» και έπαινο ο λαογράφος, συγγραφέας και ερευνητής Άγγελος-Διονύσης Δεμπόνος, για το σύνολο της πνευματικής του προσφοράς στη γενέτειρά του Κεφαλονιά.
Βραβείο αφηγηματικού πεζού λόγου απενεμήθη στον Χρήστο Χρυσόπουλο για το μυθιστόρημά του «Η Λονδρέζικη μέρα της Λώρας Τζάκσον», βραβείο ποιήσεως στον Κώστα Παπαγεωργίου για το σύνολο του ποιητικού του έργου και βραβείο δοκιμίου στον Γιάννη Δάλλα, για το βιβλίο του «Σολωμός και Κάλβος».
Επίσης, βραβείο παιδικής λογοτεχνίας απέσπασε ο Πέτρος Τατσόπουλος για το βιβλίο του «Ο Σίσυφος στο μπαλκόνι» και βραβείο ποιήσεως ο Γιάννης Κοντός, για το σύνολο του έργου του.


Στις πολιτικές επιστήμες
Στην Τάξη των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών βραβεία απέσπασαν ο Πρεσβύτερος κ. Ιωάννης Οικονομίδης, ιερέας του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Οινοφύτων, για το περιβαλλοντικό του έργο στην περιοχή των Οινοφύτων, οι συντελεστές της εξάτομης έκδοσης της Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Νεοφύτου Πάφου-Κύπρου, με τίτλο «Αγίου Νεοφύτου του Εγκλείστου, Συγγράμματα», η Ελληνογαλλική Σχολή Jeanne d' Arc (1869), με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 150 χρόνων προσφοράς στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό, ο Μητροπολίτης Γρεβενών κ. Σέργιος (Σιγάλας), για το συγγραφικό και εκδοτικό του έργο και ο Νίκος Μαρτίνος, για την επιμέλεια του συλλογικού τόμου «Αναπτυξιακά προβλήματα και διαγραφόμενες προοπτικές στην Κύθνο». Μετά θάνατον, βραβεύτηκε ο υπαρχιφύλακας της Ελληνικής Αστυνομίας Μιχάλης Σπανουδάκη, που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στις 5 Μαρτίου 2009 στη Νίκαια, ευρισκόμενος εκτός υπηρεσίας, ενώ κατεδίωκε ένοπλο ληστή που μόλις είχε ληστέψει υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου.



Επαινοι
Τέλος, έπαινοι απονεμήθηκαν στην «Ένωση Γυναικών Κρήτης», για την 30χρονη κοινωνική και πολιτιστική της προσφορά, στον Νικόλαο Αλιπράντη, για το συγγραφικό και πνευματικό έργο που επιτελεί επί 50ετία για την ανάδειξη του πολιτισμού της Πάρου και των Κυκλάδων γενικότερα και στον Θεόδωρο Κορφιάτη, για πράξη διάσωσης συνανθρώπου του στην θαλάσσια περιοχή του μόλου Αγίου Νικολάου Πάτρας.

Τελευταίο αντίο για την Γαλάτεια Σαράντη

Σε ηλικία 89 ετών άφησε την τελευταία της πνοή η Γαλάτεια Σαράντη, μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, το 1997, στην έδρα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.

Η κηδεία της θα γίνει την Τετάρτη, στις 12:00, από το Α’ νεκροταφείο Αθηνών.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1920. Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το ντεμπούτο της στα γράμματα έγινε το 1945 από το περιοδικό «Νέα Εστία», όπου δημοσίευσε το διήγημα «Το Κάστρο».
Το 1953 απέσπασε το πρώτο της βραβείο, καθώς το μυθιστόρημά της «Επιστροφή» τιμήθηκε με το «βραβείο των δώδεκα».
Eπίσης, απέσπασε το β’ κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για «Το Παλιό Μας Σπίτι» (1969) και το α’ κρατικό βραβείο διηγήματος για το «Να Θυμάσαι Την Βίλνα» (1979).
Το 1993, η Ακαδημία Αθηνών της απένειμε το βραβείο Ουράνη για το μυθιστόρημα «Ρωγμές».
Είχε παντρευτεί τον δικηγόρο Σταύρο Πατσούρη και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

«Ανιχνεύοντας το κοσμικό στο ιερό».

Κυκλοφόρησε το ημερολόγιο του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου και του Συλλόγου των Φίλων του Β.Χ.Μ. για το έτος 2010, το θέμα του οποίου είναι «Ανιχνεύοντας το κοσμικό στο ιερό». Το φετινό ημερολόγιο αγγίζει ένα θέμα πάντα επίκαιρο στη θρησκευτική τέχνη. Τη συνάφεια του κοσμικού με το ιερό.

Τα φύλλα του κοσμούνται με λεπτομέρειες ζωγραφικών έργων και χαρακτικών από τις μεταβυζαντινές συλλογές του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου.
Η σχέση της μεταβυζαντινής τέχνης με τη βυζαντινή παράδοση, το μεταφυσικό στοιχείο και την ιερότητα είναι η πιο γνωστή της όψη στο ευρύ κοινό. Αυτό όμως που δεν είναι αρκετά γνωστό, είναι με ποιον ακριβώς τρόπο η μεταβυζαντινή τέχνη αναπαριστά τον πραγματικό, φυσικό κόσμο, ούτε έχει κατανοηθεί πλήρως πόσο ιδιαίτερες, πολύπλοκες και αξιοπρόσεκτες είναι οι λύσεις που εφευρίσκουν οι καλλιτέχνες για να ισορροπήσουν ανάμεσα στον βυζαντινό και στον νεώτερο τρόπο απεικόνισης.
Οι επιλεγμένες λεπτομέρειες που κοσμούν τις σελίδες του ημερολογίου, επιμένουν στη διερεύνηση αυτού ακριβώς του ζητήματος, και ταυτόχρονα φροντίζουν να αναδείξουν τα στοιχεία της διασκέδασης, της χαράς της ζωής, αλλά και του προβληματισμού για τα γήινα.
Από τη μία η λαμπρότητα και η υπερφυσικότητα του ιερού και από την άλλη, το παιχνίδισμα της φύσης και η ανθρώπινη υπόσταση σε γοητευτικές παραλλαγές μιας υλικής πραγματικότητας. Το ημερολόγιο του ΒΧΜ για το 2010 αναδεικνύει, όπως λένε και οι επιμελητές της έκδοσης, Νίκος Καστρινάκης και Αντώνης Μπεκιάρης, το παιχνίδι ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά.
Πωλείται στην τιμή των 17€. Διατίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο και σε βιβλιοπωλεία της Αθήνας και της περιφέρειας.
Με αφορμή το θέμα του ημερολογίου, ο Σύλλογος Φίλων του Β.Χ.Μ. θα διοργανώσει από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο του 2010 κύκλο διαλέξεων, ενώ παρουσιάζει και το Γούρι (Τυχερό) για το 2010, το οποίο είναι εμπνευσμένο από ένα φορητό ηλιακό ρολόι που χρονολογείται μεταξύ του β΄ μισού του 3ου και α΄ μισού του 4ου μ.Χ. αιώνα. Προέρχεται από την ανασκαφή του Οκταγώνου των Φιλίππων, από την 12η ΕΒΑ στην Καβάλα. Ένα παρόμοιο επιστημονικό εργαλείο εμφανίζεται σχεδόν πάντοτε στην εικονογραφία της αγίας Αικατερίνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μία φορητή εικόνα του κρητικού ζωγράφου Βίκτωρα (β΄ μισό 17ου αι.) από την συλλογή του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου. Όπως το φετινό Ημερολόγιο αναφέρεται στην προσπάθεια των καλλιτεχνών να αναπαραστήσουν τη φυσική πραγματικότητα, έτσι και το γούρι αναφέρεται στην προσπάθεια του ανθρώπου να μετρήσει μια από τις βασικές παραμέτρους που την συνθέτουν: τον χρόνο.
Διατίθεται στην τιμή των 40€.