Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

«Περσεφόνη».

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ μονολόγων από την «Τέταρτη Διάσταση» του Γιάννη Ρίτσου που διοργανώνει το θέατρο «Συν Κάτι» σύνολο τέχνης, για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του, παρουσιάζεται -από απόψε μέχρι και την Παρασκευή στις 9.15- στο θέατρο Έναστρον (Δεληγιάννη 19 και Μπουμπουλίνας) η παράσταση «Περσεφόνη».

Ο Γιάννης Ρίτσος με τον δραματικό μονόλογο αποτυπώνει το βασικό δίλημμα ανάμεσα στη ζωή και την αθανασία. Ανάμεσα στα θέλω και τα πρέπει. Ανάμεσα στα όνειρα και την πράξη.
Η ευκίνητη φαντασία, η γόνιμη δημιουργικότητα και η δυναμική πνευματικότητα του ποιητή διαπερνά την ελληνική ιστορία και φτάνει στο σήμερα μέσα από την αρχαιότητα, τους μύθους και τις παραδόσεις.
Η σκηνοθεσία είναι του Μανώλη Ιωνά τα σκηνικά του Νίκου Κασαπάκη η μουσική επιμέλεια της Μάρως Θεοδωράκη ενώ τον ρόλο της Περσεφόνης ερμηνεύει η Χριστίνα Καζάζη.

«Εγώ, ένας Ακόμα Άλλος»

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Εγώ, ένας Ακόμα Άλλος», που στόχο είχε τη δυνατότητα επικοινωνίας με την ευρύτερη πολιτισμική κοινότητα κατοίκων της Αθήνας, το Θέατρο Χώρα προκήρυξε πριν από καιρό διαγωνισμό συγγραφής θεατρικού έργου με τίτλο «Το λέω σε σένα: πες το όπως εγώ»…

Μέσα από τις 50 συμμετοχές, η αναγνωστική ομάδα του διαγωνισμού ξεχώρισε τρία έργα, αποσπάσματα των οποίων θα παρουσιαστούν υπό μορφή αναλογίου στο θέατρο Χώρα στις 17 Ιανουαρίου και ώρα 12- 5 μ.μ.
Μετά την παρουσίαση των έργων θα ακολουθήσει συζήτηση για την σύγχρονη ελληνική δραματουργία και συγγραφή έργου που θα συντονίσουν μέλη της αναγνωστικής επιτροπής.
Το πρόγραμμα της ημέρας
Μέρος Α’: Παρουσίαση των έργων
Τατιάννα Πίττα, Ξέξασπρο, σκηνοθετική επιμέλεια Κώστας Μπάρας
Βασίλης Χριστοφιλάκης, Λύκοι στους τοίχους, σκηνοθετική επιμέλεια Χρήστος Καρχαδάκης
Βικέντιος Μηλογιαννάκης και Πάρις Πέτρου, Κατά συρροή θεραπείες, σκηνοθετική επιμέλεια Δήμητρα Αράπογλου
Διάλειμμα για καφέ
Μέρος Β’: Ανοιχτή συζήτηση για την ελληνική δραματουργία με θέμα «Από το χαρτί στο σανίδι»
Εισηγήσεις: Δημήτρης Τσατσούλης, Μαριάννα Κάλμπαρη, Δήμητρα Κονδυλάκη, Κατερίνα Μπερδέκα, Γιάννης Κωνσταντινίδης, Μανώλης Τσίπος
Συντονισμός:Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Η αναγνωστική ομάδα του διαγωνισμού ήταν οι: Δημήτρης Τσατσούλης, θεατρικός κριτικός, Αντώνης Γαλέος, μεταφραστής, θεωρητικός λογοτεχνίας, Κωνσταντίνος Ζαμάνης, σκηνογράφος, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, θεατρολόγος- ηθοποιός, Μαριάννα Κάλμπαρη, σκηνοθέτης- συγγραφέας, Δήμητρα Κονδυλάκη, θεατρολόγος, Δήμητρα Κουφάκη, θεατρολόγος- εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής, Κατερίνα Μπερδέκα, σκηνοθέτης

KEIK ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΙΝΕΣ



Φουρνάρηδες στην Πόλη του Μεξικού έφτιαξαν ενόψει της γιορτής των "Τριών βασιλιάδων"--Θεοφανείων-- ένα γιγάντιο κέϊκ, μήκους 720 και βάρους 10 τόννων τοποθετώντας το σε κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας κι αποπειρώμενοι να καταγραφούν στο βιβλίο Γκίνες των παγκόσμιων ρεκόρ.

Όπως δήλωσαν εκπρόσωποί τους στα τοπικά ΜΜΕ, θέλησαν να πραγματοποιήσουν ένα επίτευγμα ενώ συμπληρώνονται 200 έτη από το τέλος του πολέμου με τους Ισπανούς κι ένας αιώνας από το έτος της σύστασης του σύγχρονου Μεξικού.
Φυσικά, το κέϊκ "συναρμολογήθηκε" σταδιακά από πολύ μικρότερα κομμάτια.
Για το αρχείο για την παρασκευή του χρησιμοποιήθηκαν 7.568 κιλά αλευριού, κάποια 56.800 αυγά, αλλά και 3.700 κιλά βουτύρου.
Το κέϊκ αυτό "φθάνει" για περισσότερες κι από 250 χιλιάδες "μερίδες".
http://www.nooz.gr/

Πάμπλο Νερούδα

"Ταξίδι" ανάμεσα σε ποιητικές στροφές και λέξεις συμπυκνωμένες με νοήματα που αγγίζουν τον έρωτα και συναντούν μέχρι την πολιτική. Περιπλάνηση εκεί που έζησε ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της Λατινικής Αμερικής. Οδοιπορικό στα σπίτια του Πάμπλο Νερούδα, στη μακρινή Χιλή, εκεί που ο ήχος των κυμάτων του Ειρηνικού συνάντησε τις νότες του Μίκη Θεοδωράκη που μελοποίησε το Κάντο Χενεράλ. Προσωπικότητα δημιουργική και πολυδιάστατη, ο Χιλιανός ποιητής τιμήθηκε το 1971 με το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας για τα ερωτικά σονέτα του.

Σύγχρονη Τέχνη στο Εθνικό Θέατρο

Συνεχίζεται για τρίτη χρονιά ο διάλογος του θεάτρου με τις εικαστικές τέχνες και πιο συγκεκριμένα με αυτές που ανήκουν στο πεδίο συνάντησης της σύγχρονης τέχνης με το θέατρο. Μέσα από αυτή την πρωτοβουλία το Εθνικό Θέατρο επιδιώκει να φέρει το θεατρικό κοινό σε επαφή με το έργο σύγχρονων εικαστικών δημιουργών, σε «κοινή θέα» με τις παραστάσεις του. Τοποθετείται έτσι σε ένα ευρύτερο διεθνές πλαίσιο παρόμοιων διοργανώσεων σε θέατρα και μουσεία του εξωτερικού. Ο θεατής θα έχει την ευκαιρία να εμπλουτίσει με κριτικό πνεύμα τη θεατρική εμπειρία. Με την έναρξη των παραστάσεων του έργου Ο Θείος Βάνιας, ο θεατής θα δει στους χώρους των φουαγέ της Κεντρικής και της Νέας Σκηνής του κτιρίου Τσίλλερ έργα τριών σύγχρονων καλλιτεχνών, που χρησιμοποιούν διαφορετικά εκφραστικά μέσα και προσεγγίζουν εξίσου διαφορετικά στοιχεία του χώρου του θεάτρου: φωτογραφίες της Rhona Bitner, βίντεο του Michel François και γλυπτικές εγκαταστάσεις της Μάρως Μιχαλακάκου.
Παράλληλα προγραμματίζεται, για την άνοιξη του 2010, ένα φεστιβάλ περφόρμανς.
Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες θα μας ξεναγήσουν μέσω της δουλειάς τους στους μαγικούς χώρους των φουαγέ και της αίθουσας εκδηλώσεων του Θεάτρου Τσίλλερ.

Rhona Bitner
Η αμερικανίδα Rhona Bitner επισκέπτεται τακτικά χώρους ζωντανού θεάματος –θέατρα, τσίρκο, συναυλιακούς χώρους– και δημιουργεί φωτογραφίες απομονώνοντας τα στοιχεία που συν-καθορίζουν και περιβάλλουν την εμπειρία του θεατή: τη σκηνή, την πλατεία, τα φώτα.
Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται στο φουαγέ της Νέας Σκηνής έχουν ως αντικείμενο το χώρο του θεάτρου, όπου η Bitner σκηνοθετεί τα «δευτερεύοντα» αυτά στοιχεία με δραματικό τρόπο φέρνοντάς τα στο προσκήνιο σε ρόλο πρωταγωνιστικό.

Michel François
Ο Michel François είναι ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Βέλγους καλλιτέχνεςΗ δουλειά του, που συχνά βιώνεται με όλες τις αισθήσεις, κινείται μεταξύ γλυπτικής, εγκαταστάσεων, βίντεο και φωτογραφίας. Στα βίντεό του καταγράφει συνηθισμένες διαδικασίες και αντικείμενα που συνδέονται με την καθημερινότητα, ανατρέποντας τα χαρακτηριστικά ή τη λειτουργία τους. Με πολύ χιούμορ, παίζει με τη σχέση των αντικειμένων και των αναπαραστάσεών τους προκαλώντας τον θεατή να κάνει τους δικούς του –συχνά παράδοξους– συνειρμούς.
Στο κτίριο Τσίλλερ παρουσιάζεται μία σειρά από βίντεο που έχουν έντονο παραστασιακό (performative) αλλά και εννοιολογικό χαρακτήρα.

Μάρω Μιχαλακάκου
Μετά την επιτυχημένη εγκατάσταση-τσουλήθρα, την περασμένη χρονιά στην παιδική σκηνή του Εθνικού, η Μάρω Μιχαλακάκου παρουσιάζει μια νέα εγκατάσταση ειδικά σχεδιασμένη για το χώρο του κτιρίου Τσίλλερ, όπου οι θεατές μπορούν να επισκεφθούν τη βγαλμένη σαν από παραμύθι αίθουσα εκδηλώσεων, και μια σειρά γλυπτικών εγκαταστάσεων διάσπαρτων στα φουαγέ της Κεντρικής και της Νέας Σκηνής. Στη δουλειά της η καλλιτέχνις χρησιμοποιεί τεχνικές που τοποθετούν το έργο της στο μεταίχμιο μεταξύ γλυπτικής και ζωγραφικής. Πάνω σε βελούδινες επιφάνειες, που άλλοτε ενσωματώνονται σε έπιπλα εποχής και άλλοτε αναρτώνται ως ταπισερί, επεμβαίνει με χειρουργικό νυστέρι και δημιουργεί «σκηνικά» με υπαινικτικές παραστάσεις.
Τα θέματά της «υφαίνονται» με μνήμες και δημιουργούν δίπολα βασισμένα σε σχέσεις που βρίσκονται σε κατάσταση έντασης.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 19:00-21:00, ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009 – 28 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: ΤΡΙΤΗ 12:00 – 16:30, ΤΕΤΑΡΤΗ-ΚΥΡΙΑΚΗ 12:00 – 21:00