Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

ΕΦΥΓΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ






ZΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ

Σοροί


I

Μέσα σε κείνο το μακρόστενο κουτί,

με λουλούδια στις άκρηες,

δεν ήταν πια ο άνθρωπος, σαν πράγμα

θα την κατέβαζαν μέσα στη γη,

εκεί θα τη σφαλούσαμε, να τοποθετηθεί.

Έλειπεν η θαυμάσια του σώματος παράσταση,

καθώς την κοίταζα, είχε συσπειρωθεί

σε έννοιαν άγνωστη, η παρουσία χάνονταν.

Μέσα στο σώμα το δικό μου

ζητούσα την εξήγησή της.

Η ακινησία, ίσως όχι μονάχ’ αυτό,

κάτι άλλο, εκείνο που είναι

μόνο το πεθαμένο, υλικό, σταματημένο

σώμα όπου φαίνεται η απουσία,

αδιάφορο κι’ οδυνηρό μαζύ.

Το έβοσκε ψυχρή καταστροφή

η αποσύνθεση.

II

Περίμενα κάποιαν εξέγερση,

να εξακολουθήσει η πορεία.

Πώς, τούτο το πράγμα είναι

ο άνθρωπος ο υψηλός και όρθιος;

Σκιώδες πρόσωπο, δεν μπορώ

να καταλάβω ολόκληρη του πεθαμένου

την αδιαφορία, γυρεύω αλλού

κι’ αισθάνομαι ωσάν δική μου τούτη

την εξαφάνιση, άκαμπτη σταθερότητα.

Η σιωπή από το σώμα τούτο

μαζεύει και κρατεί όλα τα λόγια.

III

Αναπαύεται στην πυκνή γη

έχει ακουμπήσει το βαρύ της κεφάλι.

Τα μέλη απ’ το σώμα έχουν πάρει

την ήσυχη, νόμιμη στάση.

Θα ξαποστάσει στη σκοτεινή ανάπαυση

που τρομάζει τη φοβισμένη ψυχή

και ζητάει σ’ ουρανούς να βρεθεί ελαφρότατη.

Δε θα προβάλλει καμμιά κίνηση πια

τούτο το σώμα, σα μυστικό φυλαγμένο,

βαθμηδόν θα χαλάσει στο χώμα.

Θ’ απομείνει απ’ τα κόκκαλα

τ’ οξύτατο σχήμα, το πλούσιο χρώμα

της ζωής θα το πάρει η γης

ν’ ανθίσει πιο πλούσια.


Από τη συλλογή Η εποχή τού θανάτου (1948)










ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ...ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ...ΓΙΑΤΙ ΑΚΟΜΗ ΑΚΟΥΜΕ ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΣΟΥ ...
* ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ  ΕΝΑ JOHNY WALKER BLACK ....ΝΑ ΤΟ ΠΙΕΙΣ ΡΕ ΜΠΑΓΑΣΑ ΑΠΟ  ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ  .... ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ...ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ...

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ.....ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ




ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΛΟΓΑΣ


Στη φλόγα που λικνίζεται


σε κέρινο κορμάκι


το βλέμμα ταξιδεύει


Στις κατακόμβες της πίστης και


στης γαλήνης σου


το φως.


Ύμνος ερωτικού μεγαλείου.

ΟΝΕΙΡΙΚΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ

Κ. ΑΞΕΛΟΣ



«Ας παίξουμε, με την ευρεία έννοια του όρου, μοχθώντας όσο γίνεται να σώσουμε το όνειρο, αφού δε γίνεται να το πραγματοποιήσουμε…»



Κώστας Αξελός

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ.....ΠΡΟΔΟΤΕΣ



ΠΡΟΔΟΤΕΣ






Προδότες άνθρωποι


τριγύρω σου χαμογελούν, με άγριες διαθέσεις


Αρπακτικά που μοίρασαν


χιτώνες –σάρκες


να χορτάσουν


το


μίσος.


Φυλάξου .

ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ!!!!!!!!!!!

Η εξομολόγηση μιας τελείας … δια στόματος Λουδοβίκου των Ανωγείων

Η εξομολόγηση μιας τελείας … δια στόματος Λουδοβίκου των Ανωγείων
Ήθελα να έχω πιο πολύ μπόι, μ'ενοχλεί που πάντα μπροστά μου υψώνεται ένα κεφαλαίο γράμμα.
Είμαι χαρούμενη που οι ερωτευμένοι δεν με ξέρουν και περήφανη που με επιλέγει η σιωπή.
Στα νιάτα μου έκανα και εγώ την επανάσταση μου και το μόνο που κατάφερα ήταν να γίνω μια άνω τελεία.
Όσο για το όνομα μου…ήθελα ο τόνος να είναι στο έψιλον.

Το ερωτηματικό γυρνάει και της λέει: κρυφάκουσα την εξομολόγηση σου και θέλω να σου πω,πως εγώ στο σπίτι μου σε έχω κορώνα.. Ψηλά, ψηλά στον τοίχο ένα καρφάκι και από κάτω ένα γαντζάκι να κρεμούν οι άνθρωποι τις απορίες τους..

Με αυτά τα λόγια αλλά και με τη μοναδική του μουσική ο Λουδοβίκος των Ανωγείων παρουσίασε στο πολυπληθές ακροατήριό του το βιβλίο του «η εξομολόγηση μιας τελείας» το βράδυ της Πέμπτης στο Mediterranean Village στην Παραλία Κατερίνης σε μια εκδήλωση που οργάνωσε το βράδυ της Πέμπτης ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Πιερίας και το Βιβλιοπωλείο Ηλιάτoρας.
Για το βιβλίο μίλησε η φιλόλογος Δέσποινα Νάσιου.
Ο ίδιος μιλώντας λίγη ώρα πριν στους δημοσιογράφους, συνέδεσε την …τελεία του, με την επικαιρότητα, λέγοντας πως οι άνθρωποι πρέπει να αναζητούν και να χαίρονται τη στιγμή.
Το βιβλίο «Η εξομολόγηση μιας τελείας» μιλά για τις μικρές στιγμές και τα σημαντικά πράγματα, όπου πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα.
Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων είπε ακόμη: «Ο τίτλος μπορεί να υπερασπιστεί την αντίληψή μου για τα πράγματα, δηλαδή, για το μέγεθος και το ύψος των μικρών πραγμάτων.

Αυτά τα στιγμιαία πράγματα, τα μικρά, εμένα με οδηγούν να κατανοώ καλύτερα τον κόσμο, να βρίσκω την κατεύθυνση του ανθρώπου ως προς την ομορφιά και τη σοφία. Ο άνθρωπος είναι γεννημένος για να πάει στη σοφία όχι τη βλακεία.

Ο κόσμος γκρινιάζει γιατί έχει μάθει στην υπερκατανάλωση και το μεγάλο πρόβλημα, αυτό που δυσκολεύει τη ζωή των ανθρώπων σήμερα, είναι η ευκολία.

Το μέγεθος δεν έφερε στον κόσμο τη χαρά, τα πρόσωπα των ανθρώπων δεν είναι χαρούμενα επειδή έχουν ένα μεγάλο αυτοκίνητο ή ένα μεγάλο σπίτι.

Βλέπεις ένα μεγάλο αυτοκίνητο και ένα άνθρωπο κρυμμένο από πίσω με ένα φιμέ τζάμι, είναι ότι πιο απρόσωπο και άχρηστο πράγμα.

Βλέπεις όμως ένα γεράκο πάνω σε ένα μηχανάκι ή σε ένα ποδήλατο και έχει μια τσάντα με αυτά που αγόρασε, κηπευτικά πράγματα, και πάει σιγά- σιγά… βλέπεις ότι είναι κάτι σύμφωνο με το περιβάλλον, τον καταδέχεται περισσότερο ο χώρος και τον εντάσσει και είναι και χαρούμενος και ευγενής.
Γιατί θα πρέπει ο άνθρωπος να διεκδικεί το αυτονόητο, το απλό που είναι μπροστά του αλλού;».
Αυτή είναι η απάντηση της τέχνης και στη σημερινή δύσκολη συγκυρία, είπε ο Λουδοβίκος των Ανωγείων στη σύντομη συνάντηση του με τους δημοσιογράφους.
Στην εκδήλωση ερμήνευσε ο Λουδοβίκος των Ανωγείων τα τραγούδια του, ενώ την βραδιά έκλεισε η παραδοσιακή ορχήστρα από την Βέροια '' ΄Αχι Βάχι "
Κ.Τ.