Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

ΣΗΜΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ...!!! ΚΟΠΙΑΣΤΕ....!!!

Οι ...μερίδες στον «Μυστικό Δείπνο» αυξανονται !!!

Σταδιακή αύξηση, με το πέρασμα του χρόνου, στο μέγεθος των μερίδων και των πιάτων που απεικονίζονται στους πίνακες για τον «Μυστικό Δείπνο», δείχνει έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 52 από τα πιο γνωστά έργα τέχνης όλων των εποχών.

Όσο πιο πρόσφατος είναι ένας «Μυστικός Δείπνος» τόσο περισσότερο φαγητό απεικονίζονται να τρώνε ο Χριστός και οι μαθητές του, κάτι που, κατά τους ερευνητές, αντανακλά τη σταδιακή τάση της κοινωνίας για παχυσαρκία, η οποία φαίνεται πως έχει ρίζες πολύ παλαιότερες από ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες.
Η μελέτη, από τον καθηγητή Μπράιαν Γουόνσινκ, διευθυντή του Εργαστηρίου Τροφών του πανεπιστημίου Κορνέλ, και τον αδελφό του Κρεγκ που είναι καθηγητής θρησκευτικών σπουδών στο κολέγιο Wesleyean της Βιρτζίνια, θα δημοσιευτεί στο διεθνές περιοδικό παχυσαρκίας «The International Journal of Obesity», σύμφωνα με το «Live Science».
Η έρευνα ανέλυσε τους 52 πιο διάσημους «Μυστικούς Δείπνους» στην παγκόσμια ιστορία της ζωγραφικής, οι οποίοι χρονολογούνται χονδρικά μεταξύ των ετών 1000 και 2000.
Συγκρίνοντας το μέσο μέγεθος των πιάτων και των μερίδων, η έρευνα διαπίστωσε ότι, κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, το μέγεθος των μερίδων φαγητού στον «Μυστικό Δείπνο» διαχρονικά έχει αυξηθεί κατά 69%, των πιάτων κατά 66%, ενώ οι φραντζόλες του ψωμιού πάνω στο τραπέζι κατά 23%.
Η διαχρονική ανάλυση διευκολύνθηκε από υπολογιστές, που «σκάναραν» τους πίνακες και υπολόγισαν τις διαστάσεις των απεικονιζόμενων φαγητών ανεξάρτητα με τον προσανατολισμό του πίνακα.
«Κατά την τελευταία χιλιετία έχουμε γίνει μάρτυρες δραματικών αυξήσεων στην παραγωγή, τη διαθεσιμότητα, την ασφάλεια, την αφθονία και τις τιμές των τροφίμων» δήλωσε ο Γουόνσινκ, που είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ασυλλόγιστη Διατροφή: Γιατί τρώμε περισσότερο από όσο νομίζουμε».
«Καθώς η τέχνη μιμείται τη ζωή, οι αλλαγές αυτές έχουν αντικατοπτριστεί στις ζωγραφικές απεικονίσεις του πιο διάσημου δείπνου στην ιστορία» πρόσθεσε.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

MY BOOKS...

SKY

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 ...Η ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο δικός μας "CHE"

Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά, κι ο ήλιος στα λαγκάδια, έτσι λάμπει κι η Κλεφτουριά, οι Κολοκοτρωναίοι .









Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης 1770 ήταν Κλέφτης, πολιτικός, καπετάνιος και στρατηγός της Επανάστασης του 1821. Γνωστός και ως Γέρος του Μοριά.

Γεννήθηκε στη Μεσσηνία και εισχώρησε στα σώματα των Κλεφτών και στα 15 του έγινε καπετάνιος.

Πήρε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του ρωσικού στόλου κατά το ρωσοτουρκικό πόλεμο. Υπηρέτησε στο ελληνικό στρατιωτικό σώμα του αγγλικού στρατού στη και τιμήθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη.

Το 1818 μπήκε στη Φιλική Εταιρεία και άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο.

Στη Μάνη σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης.




Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του αγώνα, όπως στη νίκη στο Βαλτέτσι, στην άλωση της Τριπολιτσάς και στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο με τη τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου και μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιός του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο.

Αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Χωρίς πολυάριθμο στρατό ξεκίνησε και πάλι τον κλεφτοπόλεμο.

Υπήρξε ένθερμος οπαδός του Καποδίστρια και πρωτοστάτησε στην εκλογή του Όθωνα. Οι διαφωνίες του με την αντιβασιλεία τον οδήγησαν, πάλι στις φυλακές στο Ναύπλιο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, και μαζί με τον Πλαπούτα, καταδικάστηκε σε θάνατο.

Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα οπότε και ονομάστηκε στρατηγός και έλαβε το αξίωμα του Συμβούλου της Επικρατείας.






Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έγραψε τα "Απομνημονεύματά" του με τον τίτλο Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής. Ο Κολοκοτρώνης πέθανε το 1843 επιστρέφοντας από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα.

 
 
 
 
 

Κλέφτικη Ζωή

Κλέφτικη Ζωή


Μαύρη μωρέ πικρή ειν' η ζωή που κάνουμε (2)
 Εμείς οι μαύροι κλέφτες, εμείς οι μαύροι κλέφτες (2)
 Ολη μωρέ, όλη μερούλα πόλεμο (2) όλη μερούλα πόλεμο το βράδι καραούλι (2)
με φό- μωρέ με φόβο τρώμε το ψωμί(2)
 Με φόβο τρώμε το ψωμί, με φόβο περπατάμε
(2) Ποτέ μωρέ, ποτέ μας δεν αλλάζουμε
(2) ποτέ μας δεν αλλάζουμε και δεν ασπροφορούμε.

 
 
 
 
 
 
τα κλεφτόπουλα
 
Μάνα μου τα, μάνα μου τα κλεφτόπουλα



Τρωνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε (2)


Μα ένα μικρό μα ένα μικρό κλεφτόπουλο


δεν τρωει, δεν τραγουδάει, βάι δεν πίνει δεν γλεντάει(2)


Μόν' τ' άρματα, μόν' τ' άρματά του κοίταζε


του τουφεκιού του λεει "Γειά σου Κίτσο μου λεβέντη"(2)


Πόσες φορές , πόσες φορές με γλίτωσες


απ' των εχθρών τα χέρια κι απ' των Τούρκων τα μαχαίρια (2).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ο χορός του Ζαλόγγου



Έχε γεια καημένε κόσμε έχε γεια γλυκιά ζωή (2) κι εσύ δύστυχη πατρίδα έχε γεια παντοτινή (2) Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι βουνά ραχούλες έχετε γεια βρυσούλες κι εσείς Σουλιωτοπούλες Στη στεριά δε ζει το ψάρι ούτ' ανθός στην αμμουδιά (2) κι οι Σουλιώτισσες δε ζούνε δίχως την ελευθεριά (2)