Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Ανθολογία ελληνικής ερωτικής ποιήσεως





Ανδρέας Λασκαράτος:

Εις τον Έρωτα

Έρωτα, αν θες να τάχουμε καλά,
στο σπίτι μου να μην ματαπατήσεις.
Ε, που στο λέω. Κι' ά θέλεις να μέ αφήσεις
αναπαμένον, πάει πολύ καλά.
Εγώ, μ' έκαψε η πρώτη κουμπαριά.
Κι' αν εσύ τώρα δεν αποφασίσεις
να πας στο διάλο και να μη γυρίσεις,
θάρτομε καμμιά μέρα στα χοντρά.
Για δαύτο να μέ λείπεις, κουμπαρόπουλο,
μή σού μαδήσω εκείνες τσι φτερούγες,
και σέ κάμω να σκούζεις σα γαλόπουλο,
και να τρέχεις κουτσόφτερο στσι ρούγες.
Κ' εκείνες τσι σαΐτες οπού φέρεις
σού τσι βάνω όλες μάτσο εκεί που ξέρεις.

Στην γυναίκα μου
(Εις Λονδίνον το 1851)

Εικόνα αγαπητή της γυναικός μου,
τώρα έλα καν εσύ στη συντροφιά μου,
κατοίκα πάντα μέσα στην καρδιά μου,
και φύλα με οχ τσι πλάνεσες του κόσμου.
Εσύ για μέ Προστάτης Άγγελός μου,
άμεμπτα φύλαε τα πατήματά μου.
Και, προτού σκοτισθούν τα λογικά μου,
πρόλαβε, τρέξε συ, και λάμψε εμπρός μου.
Ναι, το φως σου ξυπνάει την αρετή μου
και πιστόνε σ' εσένα μέ βασταίνει,
γιατί τόσο σ' αισθάνομαι δική μου,
τόσο με την ψυχή μου ζυμωμένη,
που δεν ηξέρω πλέον στη διαλογή μου
πώς να σέ πω, γυναίκα μου ή ψυχή μου!

*** *** ***
Ανδρέας Λασκαράτος, από την Κεφαλλονιά, 1811 - 1901.






"Ερωτικός Λόγος"
του Γιώργου Σεφέρη

Έστι δε φύλον εν ανθρώποισι ματαιότατον, όστις αισχύνων επιχώρια παπταίνει τα πόρσω, μεταμώνια θηρεύων ακράντοις ελπίσιν. ΠΙΝΔΑΡΟΣ

Α'
Ρόδο της μοίρας, γύρευες να βρεις να μας πληγώσεις
μα έσκυβες σαν το μυστικό που πάει να λυτρωθεί
κι ήταν ωραίο το πρόσταγμα που δέχτηκες να δώσεις
κι ήταν το χαμογέλιο σου σαν έτοιμο σπαθί.
Του κύκλου σου το ανέβασμα ζωντάνευε τη χτίση
από τ' αγκάθι σου έφευγε του δρόμου ο στοχασμός
η ορμή μας γλυκοχάραζε γυμνή να σ' αποχτήσει
ο κόσμος ήταν εύκολος. Ένας απλός παλμός.

Β'
Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ' ακρογιάλια
η σκοτεινάγρα του βυθού ξεχνιέται στον αφρό.
Λάμπουνε ξάφνου πορφυρά της μνήμης τα κοράλλια...
Ω μην ταράξεις... πρόσεξε ν' ακούσεις
τ' αλαφρό ξεκίνημά της...
τ' άγγιξες το δέντρο με τα μήλα
το χέρι απλώθη κι η κλωστή δείχνει και σε οδηγεί...
Ω σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα
να 'σουν εσύ που θα 'φερνες την ξεχασμένη αυγή!
Στον κάμπο του αποχωρισμού να ξανανθίζουν κρίνα
μέρες ν' ανοίγουνται ώριμες, οι αγκάλες τ' ουρανού,
να φέγγουν στο αντηλάρισμα τα μάτια μόνο εκείνα
αγνή η ψυχή να γράφεται σαν το τραγούδια αυλού...
Η νύχτα να 'ταν που έκλεισε τα μάτια;
Μένει αθάλη, σαν από δοξαριού νευρά μένει
πνιχτό βουητό, μια στάχτη κι ένας ίλιγγος
στο μαύρο γυρογιάλι κι ένα πυκνό φτερούγισμα
στην εικασία κλειστό.
Ρόδο του ανέμου, γνώριζες
μα ανέγνωρους μας πήρες την ώρα
που θεμέλιωνε γιοφύρια ο λογισμός
να πλέξουνε τα δάχτυλα και να διαβούν δυο μοίρες
και να χυθούν στο χαμηλό κι αναπαμένο φως.

Γ'
Ω σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα!
Πρόβαλε ανάστημα άγρυπνο στο πλήθος της σιωπής
σήκωσε το κεφάλι σου από τα χέρια τα καμπύλα
το θέλημά σου να γενεί και να μου ξαναπείς
τα λόγια που άγγιζαν και σμίγαν το αίμα σαν αγκάλη
κι ας γείρει ο πόθος σου βαθύς σαν ίσκιος καρυδιάς
και να μας πλημμυράει με των μαλλιών σου τη σπατάλη
από το χνούδι του φιλιού στα φύλλα της καρδιάς.
Χαμήλωναν τα μάτια σου κι είχες το χαμογέλιο
που ανιστορούσαν ταπεινά ζωγράφοι αλλοτινοί.
Λησμονημένο ανάγνωσμα σ' ένα παλιό ευαγγέλιο
το μίλημά σου ανάσαινε κι η ανάλαφρη φωνή:
"Είναι το πέρασμα του χρόνου σιγαλό κι απόκοσμο
κι ο πόνος απαλά μες στην ψυχή μου λάμνει
χαράζει η αυγή τον ουρανό, τ' όνειρο μένει απόντιστο
κι είναι σαν να διαβαίνουν μυρωμένοι θάμνοι.
Με του ματιού τ' αλάφιασμα, με του κορμιού το ρόδισμα
ξυπνούν και κατεβαίνουν σμάρι περιστέρια
με περιπλέκει χαμηλό το κυκλωτό φτερούγισμα
ανθρώπινο άγγιγμα στο κόρφο μου τ' αστέρια.
Την ακοή μου ως να 'σμιξε κοχύλι βουίζει ο αντίδικος
μακρινός κι αξεδιάλυτος του κόσμου ο θρήνος
μα είναι στιγμές και σβήνουνται και βασιλεύει
δίκλωνος ο λογισμός του πόθου μου, μόνος εκείνος.
Λες κι είχα αναστηθεί γυμνή σε μια παρμένη θύμηση
σαν ήρθες γνώριμος και ξένος, ακριβέ μου
να μου χαρίσεις γέρνοντας την απέραντη λύτρωση
που γύρευα από τα γοργά σείστρα του ανέμου..."
Το ραγισμένο ηλιόγερμα λιγόστεψε κι εχάθη
κι έμοιαζε πλάνη να ζητάς τα δώρα τ' ουρανού.
Χαμήλωναν τα μάτια σου.
Του φεγγαριού τ' αγκάθι βλάστησε
και φοβήθηκες τους ίσκιους του βουνού.
...Μες στον καθρέφτη η αγάπη μας, πώς πάει και λιγοστεύει
μέσα στον ύπνο τα όνειρα, σκολειό της λησμονιάς
μέσα στα βάθη του καιρού, πώς η καρδιά στενεύει
και χάνεται στο λίκνισμα μιας ξένης αγκαλιάς...

Δ'
Δυο φίδια ωραία κι αλαργινά, του χωρισμού πλοκάμια
σέρνουνται και γυρεύουνται στη νύχτα των δεντρών,
για μιαν αγάπη μυστική σ' ανεύρετα θολάμια
ακοίμητα γυρεύουνται δεν πίνουν και δεν τρων.
Με γύρους και λυγίσματα κι η αχόρταγή τους γνώμη
κλώθει, πληθαίνει, στρίβει, απλώνει κρίκους στο κορμί
που κυβερνούν αμίλητοι του έναστρου θόλου οι νόμοι
και του αναδεύουν την πυρή κι ασίγαστη αφορμή.
Το δάσος στέκει ριγηλό της νύχτας αντιστύλι
κι είναι η σιγή τάσι αργυρό όπου πέφτουν οι στιγμές
αντίχτυποι ξεχωρισμένοι, ολόκληροι, μια σμίλη
προσεχτική που δέχουνται πελεκητές γραμμές...
Αυγάζει ξάφνου το άγαλμα. Μα τα κορμιά έχουν σβήσει
στη θάλασσα στον άνεμο στον ήλιο στη βροχή.
Έτσι γεννιούνται οι ομορφιές που μας χαρίζει η φύση
μα ποιος ξέρει αν πέθανε στον κόσμο μια ψυχή.
Στη φαντασία θα γύριζαν τα χωρισμένα φίδια
(Το δάσος λάμπει με πουλιά βλαστούς και ροδαμούς)
μένουν ακόμη τα σγουρά γυρέματά τους, ίδια
του κύκλου τα γυρίσματα που φέρνουν τους καημούς.

Ε'
Πού πήγε η μέρα η δίκοπη που είχε τα πάντα αλλάξει;
Δε θα βρεθεί ένας ποταμός να 'ναι για μας πλωτός;
Δε θα βρεθεί ένας ουρανός τη δρόσο να σταλάξει
για την ψυχή που νάρκωσε κι ανάθρεψε ο λωτός;
Στην πέτρα της υπομονής προσμένουμε το θάμα
που ανοίγει τα επουράνια κι είν' όλα βολετά
προσμένουμε τον άγγελο σαν το πανάρχαιο δράμα
την ώρα που του δειλινού χάνουνται τ' ανοιχτά
τριαντάφυλλα... Ρόδο άλικο του ανέμου και της μοίρας,
μόνο στη μνήμη απέμεινες, ένας βαρύς ρυθμός
ρόδο της νύχτας πέρασες, τρικύμισμα πορφύρας
τρίκυμισμα της θάλασσας... Ο κόσμος είναι απλός.





Κώστας Ουράνης:

Πρώτη αγάπη

Την πρώτη αγάπη μου πώς τη θυμάμαι ακόμα!
( - Πού νάνε τώρα πια!...)
Κάθε που την αντίκρυζα στην εκκλησιά, στο δρόμο
Πώς χτύπαγε η καρδιά!

Ο δρόμος του σχολείου μου το σπίτι της περνούσε
( - Και πώς να το ξεχάσω!...)
Ώς που να φτάσω, έτρεχα - κι' έκανα μία ώρα
Για να το ξεπεράσω...

Αν ήταν στο παράθυρο χαμήλωνα τα μάτια
( - Πώς ήμουν ντροπαλός!...)
Μ' αν το παράθυρο ήτανε κλειστό, πηγαινοερχόμουν
Στο δρόμο σαν τρελλός.

Πόσο ήτανε περήφανη και πώς την αγαπούσα!
( - Την έλεγαν Ειρήνη...)
Μού φαινόταν έτσι όμορφη στον κὀσμο πως δεν ήταν
Άλλη καθώς εκείνη.

Μιά μέρα που την πείραξεν ένας συμμαθητής μου
( - Πώς είχε κοκκινήσει!...)
Θαρρώ πως θα τον σκότωνα αν έμπαινε στη μέση
Κάποιος να μάς χωρίσει!

Στις ιστορίες που έπλαθα ήταν Βασιλοπούλα
( - Τώρα δεν πλάθω πιά!...)
Κάστρα για κείνην έπαιρνα, οχτρούς επολεμούσα
Κι' εσκότωνα θεριά

Άλλοτες φανταζόμουνα πως έφευγε μαζύ μου
( - Αβάσταχτη ευτυχία!...)
Και πως την έπαιρνα μακρυά, σε τόπους που ζητούσα
Μέσ' στη Γεωγραφία!

Ποτέ μου δεν τής μίλησα!...Μονάχα μιάν ημέρα
( - Θα είχα τρελλαθεί!...)
Μιά μέρα που επέρναγε στο σπίτι μας απ' έξω
Κ' ήτανε μοναχή.

Έκοψα από τον κήπο μας τριαντάφυλλα με βία
( Ήταν το Μάη το μήνα...)
Κι' όταν τον τοίχο έστριβε - δίχως να ιδή ποιός ήταν -
Την έρανα μ' εκείνα!

Την πρώτη την αγάπη μου πώς τη θυμάμαι ακόμα!
( - Γιατί χτυπάς καρδιά;)
Κείνων των ρόδων τ' άρωμα μέσ' στην ανάμνησή μου
Πάντα μοσκοβολά...

*** *** ***
Κώστας Ουράνης, από την Κωνσταντινούπολη, 1890 - 1953.






Σοφοκλέους Αντιγόνη


Ἔρως ἀνίκατε μάχαν, Ἔρως, ὃς ἐν κτήνεσι πίπτεις,
ὃς ἐν μαλακαῖς παρειαῖς νεάνιδος ἐννυχεύεις,
φοιτᾷς δ᾽ ὑπερπόντιος ἔν τ᾽ ἀγρονόμοις αὐλαῖς·
καί σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος οὐδεῖς
οὔθ᾽ ἁμερίων σέ γι᾽ ἀνθρώπων. ὁ δ᾽ ἔχων μέμηνεν.
σὺ καὶ δικαίων ἀδίκους φρένας παρασπᾷς ἐπὶ λώβᾳ,
σὺ καὶ τόδε νεῖκος ἀνδρῶν ξύναιμον ἔχεις ταράξας·
νικᾷ δ᾽ ἐναργὴς βλεφάρων ἵμερος εὐλέκτρου
νύμφας, τῶν μεγάλων πάρεδρος ἐν ἀρχαῖς
θεσμῶν. ἄμαχος γὰρ ἐμπαίζει θεὸς, Ἀφροδίτα.


Μετάφραση Κ.Χρηστομάνου


Έρωτα ανίκητε με μάχητα.
Έρωτα που καις τα σωθικά,
που τη νύχτα φωλιάζεις στων κοριτσιών
τα μάγουλα τα τρυφερά
και το πέλαγος περνάς και μεσ' στις στάνες μπαίνεις
και στις μοναχικές αυλές,
και κανείς αθάνατος,
κανείς από τους ανθρώπους που ζουν μέρες
μπορεί να σε ξεφύγει και όποιος σ'έχει,μανίζει.
Εσύ και των δίκαιων τις φρένες
στο άδικο σπρώχνεις και στην ατιμία,
εσύ είσαι π'άναψες και τον καυγά ετούτον
ανάμεσα σ'άντρες απ'το ίδιο αίμα.
Στα ματόφρυδα της καλοκρέββατης νύφης
ο πόθος ανθίζει και νικάει,
χωρίς να ψηφάει τους μεγάλους νόμους,
γιατί ανίκητα σε τούτα παίζει
η θεά η Αφροδίτη.

THEATRE ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ

Δωρεάν παραστάσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

ΑΠΕ
Το φετινό μήνυμα υπογράφει η ντέιμ Τζούντι Ντεντς
Αθήνα

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου η 27η Μαρτίου και, όπως έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια, πολλοί θίασοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα παραχωρήσουν από σήμερα, Παρασκευή, και μέχρι την επόμενη Τρίτη, δωρεάν παραστάσεις.

Η λίστα με τα θέατρα
«Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου αποτελεί ευκαιρία για να γιορτάσουμε το Θέατρο στις τόσες και τόσες μορφές του. Το θέατρο είναι πηγή διασκέδασης και έμπνευσης και έχει τη δυνατότητα να ενώνει τους διαφορετικούς πολιτισμούς και ανθρώπους που υπάρχουν στον κόσμο. Όμως μπορεί να είναι κάτι περισσότερο απ’ αυτό, αφού προσφέρει επίσης ευκαιρίες εκπαίδευσης και ενημέρωσης» αναφέρει η βραβευμένη Βρετανίδα ηθοποιός Τζούντι Ντεντς στο μήνυμα που θα διαβαστεί σε κάθε θέατρο, πριν την παράσταση της 27ης Μαρτίου.
«Σ' όλο τον κόσμο παίζεται θέατρο και όχι πάντα σε παραδοσιακό θεατρικό περιβάλλον. Παραστάσεις μπορούν να προκύψουν σε ένα μικρό χωριό στην Αφρική, κοντά σε ένα βουνό στην Αρμενία, σε ένα μικρό νησί στον Ειρηνικό. Το μόνο που χρειάζεται, είναι ένας χώρος και ένα κοινό. Το θέατρο έχει τη δυνατότητα να μας κάνει να χαμογελάμε, να μας κάνει να κλαίμε, αλλά πρέπει επίσης να μας κάνει να σκεφτόμαστε και να εκφραζόμαστε» τονίζει και συμπληρώνει:
«Το θέατρο προκύπτει μέσα από την ομαδικότητα. Οι ηθοποιοί είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται στο προσκήνιο, όμως υπάρχει επίσης ένας υπέροχος κόσμος ανθρώπων που βρίσκεται στο παρασκήνιο. Είναι εξίσου σημαντικοί όσο και οι ηθοποιοί και τα διαφορετικής φύσης εξειδικευμένα ταλέντα τους καθιστούν δυνατή την πραγματοποίηση μιας παράστασης. Έχουν κι αυτοί μερίδιο σε όποιο θρίαμβο και επιτυχία προκύψει».
Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος για να γράψει το μήνυμα το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο.
Κατά καιρούς μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει οι: Ζαν Κοκτώ, Αρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ κ.ά.
www.in.gr 

PINK FLOYD

Μουσικές και τραγούδια των Πινκ Φλόιντ θα παρουσιάσει στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στο Μέγαρο Μουσικής, το Μπαλέτο της Όπερας του Μιλάνου, υπό τις χορογραφικές οδηγίες του Ρολάν Πετί.
Οι παραστάσεις έχουν προγραμματιστεί για τις 12, 13 και 14 Απριλίου.
Η παράσταση, διάρκειας μιας ώρας και είκοσι λεπτών, περιλαμβάνει τραγούδια από τους δίσκους τους «Μeddle», «Relics», «Οbscured by Clouds», «Τhe Dark Side of Τhe Μoon», «Τhe Wall» και «Ιs Τhere Αnybody Οut Τhere?».
Τιμές εισιτηρίων: 90 ευρώ, 67 ευρώ, 50 ευρώ, 30 ευρώ και (φοιτητικό) 20 ευρώ. Η προπώληση έχει αρχίσει.

Μήνυμα Ομπάμα

 για την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας


“Καθώς εορτάζουμε την 189η επέτειο της ελληνικής ανεξαρτησίας επαναβεβαιώνουμε τους δεσμούς που συνδέουν τα έθνη μας ως συμμάχους και θερμούς φίλους. Τιμούμε επίσης τις επιτυχίες των Ελληνοαμερικανών και την ασύγκριτη συμβολή τους στις ΗΠΑ” τονίζει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, σε διακήρυξη για την 25η Μαρτίου.

Αφού υπογραμμίζει τον καθοριστικό ρόλο που είχε η ιδέα της δημοκρατίας στην ίδρυση του αμερικανικού κράτους σημειώνοντας ότι “οι αξίες της αρχαίας Ελλάδας αποτέλεσαν τη βάση για το μεγάλο αμερικανικό πείραμα”, ο κ. Ομπάμα υπενθυμίζει ότι ένας από τους σημαντικότερους ιδρυτές της αμερικανικού έθνους και κύριος συγγραφέας της διακήρυξης της αμερικανικής ανεξαρτησίας, ο Τόμας Τζέφερσον, “εξέφρασε τον θαυμασμό του για τους Έλληνες και την κληρονομιά τους καθώς πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους”.

Στη συνέχεια επισημαίνει την ελληνική επιρροή στις αρχές που διέπουν την Αμερική, με αναφορές στον Ιπποκράτη, τον Ευκλείδη και τον Πυθαγόρα και στο ίδιο πνεύμα αναφέρει ότι “οι νομικές μας σχολές χρησιμοποιούν τη σωκρατική μέθοδο και η αρχιτεκτονική της αρχαίας Ελλάδας έχει εμπνεύσει πολλά από τα σημαντικότερα κτίρια και μνημεία της Ουάσιγκτον”.

Ο κ. Ομπάμα εκθειάζει τον ρόλο των Ελληνοαμερικανών οι οποίοι “έχουν συμβάλλει στην πορεία της χώρας μας ως ηγέτες σε κάθε τομέα της αμερικανικής ζωής και η κοινότητά τους έχει ενδυναμώσει τη χώρα μας με τον ζωντανό πολιτισμό και τις μοναδικές παραδόσεις τους”.

“Πάνω από όλα είχαμε την ευλογία να κληρονομήσουμε το ελληνικό ιδεώδες της δημοκρατίας που ζει σήμερα στην Ελλάδα και στην Αμερική, και ενισχύει τους διαχρονικούς δεσμούς ανάμεσα στις δυο χώρες μας” επισημαίνει ο κ. Ομπάμα και ολοκληρώνει τονίζοντας ότι για όλους αυτούς τους λόγους “ως πρόεδρος των Ην. Πολιτειών καλώ τους πολίτες της χώρας να τιμήσουν και να εορτάσουν την 25η Μαρτίου ως ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας”.

Μήνυμα Χ. Κλίντον

Μετά τη διακήρυξη του προέδρου Ομπάμα για την ελληνική ανεξαρτησία και η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον εξέδωσε σχετική γραπτή δήλωση στην οποία τονίζει: "Εκ μέρους του προέδρου Ομπάμα και του αμερικανικού λαού συγχαίρω τον ελληνικό λαό για την 189η επέτειο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτή είναι μια ευκαιρία να τιμήσουμε την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας που έχει συμβάλλει τόσο πολύ στην κοινή μας ανθρωπιά.

Στις ΗΠΑ εκατομμύρια Ελληνοαμερικανών θα βρεθούν με τις οικογένειες και τους φίλους τους για να εορτάσουν την ελληνική κληρονομιά τους. Από τις πρώτες ημέρες της δικής μας Δημοκρατίας η Αμερική κοιτούσε προς την Ελλάδα για έμπνευση και οι Ελληνοαμερικανοί έχουν εμπλουτίσει την κοινωνία και τον πολιτισμό μας. Από τη δημόσια διοίκηση και τις επιχειρήσεις έως την Ιατρική και τις Τέχνες οι Ελλοαμερικανοί είναι ηγέτες και καινοτόμοι, ενώ βοηθούν να διατηρηθούν οι ιστορικοί δεσμοί που ενώνουν τα έθνη μας.
Ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα και οι ΗΠΑ εργάζονται μαζί σε ένα ευρύ φάσμα κοινών συμφερόντων. Είναι μια εταιρική σχέση που οικοδομείται σε κοινές αξίες και προσδοκίες.
Αυτό το μήνα είχα την τιμή να φιλοξενήσω τον πρωθυπουργό Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον και να του προσφέρω την υποστήριξή μου στην αποφασιστικότητα που έχει επιδείξει η Ελλάδα σε αυτούς τους καιρούς προκλήσεων. Και ήμουν χαρούμενη που στη διάρκεια της επίσκεψης του ήμασταν σε θέση να καλωσορίσουμε την Ελλάδα στο πρόγραμμα μη θεώρησης διαβατηρίων.
Καθώς εορτάζουμε την ανεξαρτησία της σύγχρονης Ελλάδας στέλνω τις πιο θερμές ευχές στους Έλληνες και τους φιλέλληνες σε όλο τον κόσμο".
www.nooz.gr

BYBLOS THE BEST FASHION IN KATERINI

eirinis 17 Kateríni, Greece