Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Γερμανικό μέτωπο κατά Facebook













Οι προτροπές για να εγκαταλείψουν οι χρήστες του ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης Facebook πολλαπλασιάζονται όλο και περισσότερο στη Γερμανία, καθώς η αμερικανική εταιρεία κατηγορείται ότι είναι ιδιαίτερα αμελής στην προστασία των δεδομένων του κάθε χρήστη.Τη σκυτάλη πήρε η Ομοσπονδία των Οργανώσεων των Γερμανών Καταναλωτών (VZBZ), η οποία εκπροσωπεί 42 οργανώσεις προστασίας καταναλωτή, η οποία προειδοποιεί τους χρήστες: «εάν δίνετε μεγάλη σημασία στην προστασία των δεδομένων σας, τότε αλλάξτε δίκτυο».Χθες ήταν η σειρά της υπουργού Κατανάλωσης Ίλζε Άιγκνερ, η οποία έστειλε επιστολή στον διευθυντή του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ, για να του εκφράσει την «έκπληξή της» για τη νέα πολιτική του ιστοτόπου, που προβλέπει ότι τα «γενικά δεδομένα» του κάθε χρήστη μπορούν να μεταβιβασθούν και σε τρίτους χωρίς την άδειά τους.Απέναντι στην αδιαφορία της εταιρείας «για τις ανησυχίες των χρηστών και τις κριτικές των προασπιστών των καταναλωτών, η υπουργός απείλησε πως θα αποσυρθεί από τον ιστότοπο, που αριθμεί 400 εκατ. μέλη.Η ομοσπονδία από την πλευρά της εκτιμά πως το Facebook θα πρέπει να αντιστρέψει την λογική που ακολουθεί στην προστασία των δεδομένων: αντί να υποχρεώνει τον συνετό χρήστη να ακολουθεί «μία χρονοβόρα και χρηματοβόρα διαδικασία» για να εμποδίζει τη διάδοση των αποθηκευμένων δεδομένων του (opt-out), το Facebook θα πρέπει να ζητεί την άδεια δημοσίευσής τους σε κάθε βήμα (opt-in), με την απαγόρευση να αποτελεί a priori προϋπόθεση.«Η ευθύνη για την προστασία των δεδομένων βαρύνει τον πάροχο και όχι τον καταναλωτή», τονίζει η VZBZ.Οι Γερμανοί είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι όσον αφορά το θέμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, λόγω του προηγουμένου του «φακελώματος» των πολιτών στη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος και στην Ανατολική Γερμανία.





ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ



Τι είναι η ανασφάλεια:


Είναι η αιτία και αποτέλεσμα ενός συναισθήματος αδυναμίας και δυσπιστίας. Ένας ανασφαλής άνθρωπος νιώθει ότι απειλείται από άγνωστες καταστάσεις ή ανθρώπους. Δυσπιστεί απέναντι στον καθένα και δρα αμυντικά (παθητική στάση) ή επιθετικά για να προστατεύσει τον εαυτό του από τον φανταστικό κίνδυνο. Όταν φοβόμαστε παύει να λειτουργεί η λογική και η φαντασία μας αποχαλινώνεται δημιουργώντας τα χειρότερα οράματα που απέχουν κατά πολύ από την πραγματικότητα. Διαστρεβλώνεται έτσι η αντίληψη μας και δεν ερμηνεύουμε σωστά τις προθέσεις και τις πράξεις των άλλων. Όταν η λογική μας υπερνικείται αρκετά από την πανικοβλημένη φαντασία μας, προχωρούμε στην προκατάληψη, τη στενοκεφαλιά, το θυμό, το μίσος και σε ακραίες περιπτώσεις στην επιθετικότητα, τη βία, τη σκληρότητα και τον πόλεμο. Ακόμη και όταν δεν φτάνουμε σε τέτοιες ακρότητες είναι βέβαιο ότι καταστρέφεται η αρμονία στις ανθρώπινες σχέσεις μας. Δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς ανοιχτός και ν΄αγαπά όταν είναι ανασφαλής, γεμάτος φόβο, όταν φαντάζεται κάθε είδους απειλές στον κόσμο γύρω του. Το να ζει κανείς στο φόβο σημαίνει να ζει μέσα στη μοναξιά.



Ζώντας στην ανασφάλεια: σωματικοί - ψυχολογικοί κίνδυνοι:

Το να ζει κανείς στο φόβο σημαίνει να ζει σε μία διαρκή ένταση που υποβόσκει. Θα συμβούν συχνές εκκρίσεις αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης από τα επινεφρίδια στον οργανισμό καθώς κάθε παράγοντας που δεν είναι οικείος θα δημιουργεί συναγερμό και θα διεγείρει την αντίδραση «πάλης ή φυγής». Αυτό εξασθενεί πολύ το νευρικό σύστημα. Ο υποθάλαμος και η υπόφυση βγαίνουν από την ισορροπία τους και το ανοσολογικό σύστημα παύει να λειτουργεί ικανοποιητικά λόγω εξασθένησης κάνοντας έτσι την αρχή για ποικίλλες σωματικές ή ψυχικές ασθένειες (άγχος, κατάθλιψη, νευρώσεις, φοβίες, κ.α.). Ο φόβος διώχνει την υγεία και την ευτυχία.







Δυναμώνοντας τις ανασφάλειες μας:

Είναι αλήθεια ότι εμείς δίνουμε τη δύναμη στα αντικείμενα να μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια και ευτυχία ή το αντίθετο. Ένα ωραίο παράδειγμα γι αυτό είναι η ιστορία που αφηγείται πως πιάνουν τους πίθηκους στην Ινδία: Δένουν σ'ένα δέντρο ένα μπουκάλι που έχει μέσα του μία μπανάνα ή φιστίκια. Ο πίθηκος πλησιάζει, περνά το χέρι του μέσα από το μπουκάλι κι αρπάζει τα φιστίκια ή την μπανάνα. Η παλάμη του ανοιχτή χωράει να περάσει από το άνοιγμα, η κλεισμένη του όμως γροθιά γύρω από την μπανάνα ή τα φιστίκια δεν περνά από το στόμιο. Σε λίγο καταφθάνει ο κυνηγός και συλλαμβάνει εύκολα τον πίθηκο που δεν έχει την εξυπνάδα να εγκαταλείψει τα φιστίκια του για να κερδίσει την ελευθερία του.

Είμαστε και εμείς σαν τον πίθηκο. Γαντζωνόμαστε σε κάτι που βαθμιαία αρχίζει να μας ταλαιπωρεί και να μας κάνει να υποφέρουμε. Φοβόμαστε όμως να το εγκαταλείψουμε πιστεύοντας πως η δύναμη μας βρίσκεται σ΄αυτό το αντικείμενο ή κατάσταση ή πρόσωπο, ή αυτά έχουν κάποια δύναμη πάνω μας. Έχουν την ίδια δύναμη που έχουν τα φιστίκια ή η μπανάνα πάνω στον πίθηκο: τη δύναμη της επιθυμίας ή της εξάρτησης. Έχουμε λοιπόν πολλές μπανάνες και φιστίκια στη ζωή μας που μας παγιδεύουν και μας κάνουν να νιώθουμε δυστυχισμένοι, ανασφαλείς και άρρωστοι ψυχικά και σωματικά. Η ζωή μας κάνει χάρη όταν μας τα στερεί πότε-πότε για να έχουμε τουλάχιστον την ευκαιρία ν΄ανακαλύψουμε την ευτυχία και την ελευθερία χωρίς αυτά.







Συμπεριφορές ανασφάλειας στην προσωπικότητα:

Παθητική συμπεριφορά: Ο ανασφαλής που αποφεύγει τις συγκρούσεις ή τις καταστάσεις μπροστά σε κόσμο, είναι νευρικός και έχει άγχος. Μπορεί να τρώει τα νύχια του, να τρίζει τα δόντια του ,να παίζει με τα δάκτυλα πάνω στο τραπέζι ,να κουνάει τα πόδια, να γελάει νευρικά. Μπορεί να υποφέρει από αϋπνίες ή πονοκεφάλους.

Επιθετική συμπεριφορά: Ο ανασφαλής σ΄αυτή την περίπτωση υιοθετεί την ιδέα ότι «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση». Έτσι προσπαθεί να επιβληθεί στους άλλους και να τους αναγκάσει να λυγίσουν ή να υποταχτούν σ΄αυτόν, ακόμη κι αν αυτό είναι σε βάρος του. Μιλάει δυνατά, διακόπτει τους άλλους, κάνει θόρυβο με τα χαρτιά του, δυσκολεύεται να ελέγξει το χρόνο όταν μιλάει. Συχνά έχει ειρωνικό χαμόγελο, και εκδηλώνει με χειρονομίες την περιφρόνηση ή τη διαφωνία του. Προτιμά κτηνώδεις ή σοκαριστικές εικόνες.







Αναδημοσίευση από www.nea-acropoli-athens.gr

Θεατές στην παράσταση της ζωής μας

Θεατές στην παράσταση της ζωής μας




Του Γιώργου Λαζαρίδη





Ο καθένας μας ξεχωριστά, καθημερινά, διαμαρτυρόμαστε στον κλειστό μας περίγυρο για όσα στραβά αντιμετωπίζουμε. Κρίνουμε και κατακρίνουμε τους πάντες και τα πάντα. Όλοι μας έχουμε άποψη για κάθε θέμα και γνωρίζουμε επακριβώς τη λύση και του πλέον σύνθετου προβλήματος.

Πρόκειται αναμφίβολα για ένα ταλέντο που διαθέτουμε εμείς οι έλληνες, ένα έμφυτο χάρισμα. Πρόκειται για τη δυνατότητά μας να κάνουμε οποιαδήποτε διάγνωση χωρίς να γνωρίζουμε κανένα δεδομένο. Αναμφίβολα είμαστε ένας λαός της υπερβολής, των άκρων.

Σίγουρα, ο τρόπος με τον οποίο μας αντιμετωπίζει η κάθε μορφής οργανωμένη ομάδα δεν είναι προϊόν της τύχης. Είναι απόρροια της νοοτροπίας και της στάσης μας απέναντι σε όλα τα ζητήματα που απαιτούν ενεργή συμμετοχή και δράσεις.

Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός πως η μόνη πρωτιά που διαθέτουμε σαν πολίτες είναι αυτή της τηλεθέασης. Κάθε άλλο παρά τυχαίο επίσης είναι ότι, την ίδια ώρα, είμαστε πρωτοπόροι στην διαφθορά και στην αδιαφάνεια.

Από τις εκάστοτε διοικήσεις, σε κάθε τομέα και επίπεδο, παίρνουμε αυτό ακριβώς που μας αξίζει. Υποτίμηση και αδιαφορία.

Σταθερά, στη συντριπτική μας πλειοψηφία, επιλέγουμε την αποχή από κάθε συμμετοχή και δράση που μας προτείνεται. Σταθερά, επιλέγουμε να βρισκόμαστε στη θέση του θεατή όταν η παράσταση είναι η ίδια η ζωή μας.

Αφορμή για την καταγραφή αυτών των σκέψεων μου έδωσε μια δημόσια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα και αφορούσε στα πεπραγμένα του τόπου μας. Αναφέρομαι στην ειδική, δημόσια, συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Ξενία» και την παρακολούθησαν μόλις 30 άτομα.

Σε ένα Δήμο που κατοικείται από 35.000 ανθρώπους, 30 ήταν αυτοί που θέλησαν να ενημερωθούν για τα πεπραγμένα της Δημοτικής μας Αρχής, για τα προβλήματα του Δήμου, τις προτεραιότητες και την προοπτική του.

Με τη στάση μας αυτή βλάπτουμε τα συμφέροντά μας στον μέγιστο βαθμό, την ίδια ώρα που κάνουμε το μεγαλύτερο δώρο στους άρχοντες αυτού του τόπου. Παραιτημένοι από το δικαίωμά μας να ελέγχουμε την κάθε μορφής εξουσία, έστω και με την παρουσία μας, τους οδηγούμε στην ασυδοσία και στην αλαζονεία. Τους αναγνωρίζουμε το «δικαίωμα» να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Και σε ποιόν να δώσουν άλλωστε;

Η απουσία μας τους δίνει την ευκαιρία να μην αγγίζουν την ουσία και να κινούνται σε κατευθύνσεις που εξυπηρετούν τα δικά τους, προσωπικά, συμφέροντα και όχι τα δικά μας. Και γιατί άλλωστε να νοιαστούν για τα δικά μας συμφέροντα όταν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι; Η στάση, η συμπεριφορά και οι δράσεις τους λοιπόν δημιουργούν ένα προφίλ το οποίο γίνεται αντιπαθητικό με αποτέλεσμα να μεγαλώνει και να ενισχύει την αποστροφή μας στην ενεργή συμμετοχή.

Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε ότι για την δημιουργία αυτών των φαινομένων είμαστε συνυπεύθυνοι, τόσο πιο γρήγορα τα φαινόμενα αυτά θα μειωθούν. Μόνη επιλογή στην άμεση προώθηση λύσεων αποτελεί η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς των πολιτών. Ας πάψουμε επιτέλους να είμαστε απλοί παρατηρητές. Ας αναλάβουμε κι εμείς το κομμάτι της ευθύνης που μας αναλογεί. Ας ελέγξουμε την κάθε μορφής εξουσία για τις πράξεις ή τις παραλείψεις της. Ας ενημερωθούμε κι ας κάνουμε τις δικές μας προτάσεις. Ας βοηθήσουμε την εξουσία να ασκήσει αποτελεσματικά τα καθήκοντά της νοιώθοντας ότι παρακολουθείται, πιέζεται, ελέγχεται.

Όσο θα παραμένουμε εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό μας, συζητώντας και γκρινιάζοντας στο μπαλκόνι ή την αυλή του σπιτιού μας, θα είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε τα ίδια και τα ίδια. Η απάθεια και η αδράνειά μας είναι η μοναδική αιτία για κάθε αυθαιρεσία που βιώνουμε. Εδώ θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Πριν από ενάμιση μήνα περίπου, διασχίζοντας την αυλή του σπιτιού μου με σταμάτησαν εκνευρισμένοι μια παρέα γειτόνων και φίλων μου για να μου δείξουν ότι απέναντι από τα σπίτια μας, νεόδμητη οικοδομή, ιδιοκτησίας δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας, συνδέθηκε παράνομα με το αποχετευτικό δίκτυο. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα, έξαλλοι, μου υπενθύμιζαν πόσο συχνά πλημμυρίζουν τα δικά τους σπίτια με ακαθαρσίες από υπερχείλιση του βόθρου τους. Κανένας τους όμως δεν έκανε την παραμικρή διαμαρτυρία στο Δήμο ή στον δημοτικό σύμβουλο. Έμειναν όλοι τους να γκρινιάζουν εκεί, στην αυλή του σπιτιού τους, έτσι όπως μάθαμε να κάνουμε όλοι μας. Κάποιος τρελός θα βρεθεί να τα βάλει μαζί τους. Με αυτούς τους δυνατούς που κατέχουν τίτλους κι εξουσία. Εμείς ας ασχοληθούμε με τη δουλίτσα μας. Που να μπλέκουμε τώρα;

Από την προσωπική μας εμπειρία, οι περισσότεροι, γνωρίζουμε πως στη ζωή δεν μας χαρίζεται τίποτε. Παίρνουμε μόνο αυτά για τα οποία αγωνιζόμαστε. Κι αν κάποιοι νομίζουν ότι τα δικαιώματα που απολαμβάνουν είναι μόνιμα εγγυημένα, προϊόν προόδου κι εξέλιξης, έχουν μαύρα μεσάνυχτα. Για κάθε δικαίωμα που απολαμβάνουμε υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι που αγωνίστηκαν γι΄ αυτό.

Είναι η ώρα να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι πρέπει να συμπεριφερθούμε σαν υπεύθυνοι πολίτες. Να γίνουμε όλοι μας ενεργοί πολίτες. Γνωρίζω πολύ καλά πως σ΄ αυτόν τον τόπο ζει πληθώρα ικανών ανθρώπων - καταξιωμένων επιστημόνων, επιτυχημένων επιχειρηματιών - η πλειοψηφία των οποίων όμως αποστρέφεται την εμπλοκή της με τα «κοινά». Τους προκαλεί δυσφορία το γεγονός ότι επικρατεί ο κομματισμός και διακρίνονται και επιβραβεύονται οι μέτριοι. Με την αποχή τους το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διαιωνίζουν την μετριοκρατία. Αυτό στα αλήθεια θέλουν; Έως πότε θα επιτρέπουν, δια της απουσίας τους, να ρυθμίζουν τόσο την καθημερινότητα όσο και το μέλλον τους άνθρωποι χωρίς γνώσεις και ικανότητες; Εκτός κι αν είναι ικανοποιημένοι από την πραγματικότητα που ζουν.

Τότε, απευθύνομαι στους άλλους…

ΓΝΩΜΕΣ

Πολλές υποσχέσεις μειώνουν την εμπιστοσύνη.


Οράτιος, 65-8 π.Χ., Λατίνος ποιητής



Όταν κάποιος δηλώνει ότι συμφωνεί καταρχήν με κάτι, σημαίνει ότι δεν έχει καμία απολύτως πρόθεση να το εφαρμόσει στην πράξη.

Όττο Φον Μπίσμαρκ, 1815-1898, Γερμανός Καγκελάριος



Σεμνότητα είναι η λεπτή τέχνη να ενισχύεις τη γοητεία σου, υποκρινόμενος ότι δεν έχεις συναίσθηση της γοητείας σου.

Oliver Herford, 1863-1935, Αμερικανός συγγραφέας



Όταν κάποιος διατείνεται ότι δεν είναι ζήτημα χρημάτων αλλά θέμα αρχής, τότε είναι ζήτημα χρημάτων.

Αβραάμ Λίνκολν, 1809-1865, Αμερικανός Πρόεδρος


Ένας ανθρωπιστής είναι πάντα ένας υποκριτής.

George Orwell, 1903-1950, Βρετανός συγγραφέας




Το να είσαι πολυάσχολος είναι η καλύτερη δικαιολογία για να μη κάνεις τίποτα.

Ανώνυμος


Η υποκρισία είναι τα λύτρα που πληρώνει η αμαρτία στην αρετή.

Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας



Όλες οι ανοησίες και οι αδικίες που δεν κάνω εγώ, με κάνουν έξω φρενών.

Ανώνυμος


Οι άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ καιρό, είναι εκείνοι που κάνουν τα λιγότερα.

Georg Christoph Lichtenberg, 1742-1799, Γερμανός γνωμικογράφος



Το να μη μιλάει κανείς ποτέ για τον εαυτό του είναι μια πολύ εκλεπτυσμένη μορφή υποκρισίας.

Φρήντριχ Νίτσε, 1844-1900, Γερμανός φιλόσοφος



Μια αδικία από την οποία κερδίζουμε εμείς, ονομάζεται τύχη. Μια αδικία από την οποία επωφελείται κάποιος άλλος, ονομάζεται σκάνδαλο.

Louis Dumur, 1863-1933, Γάλλος συγγραφέας


Οι μεγάλες υποκρισίες δεν υπάρχουν για να κρύψουμε την ασχήμια και το κακό που έχουμε μέσα μας, αλλά την κενότητά μας. Το πιο δύσκολο πράγμα να κρυφτεί είναι κάτι που δεν υπάρχει.

Eric Hoffer, 1902-1983, Αμερικανός Συγγραφέας



Τα δάκρυα των γυναικών δεν είναι παρά ιδρώτας των ματιών.

Γιουβενάλης, 1ος – 2ος αιώνας μ.Χ., Ρωμαίος σατιρικός συγγραφέας


Μην εμπιστεύεσαι αυτούς που σ' αγαπάνε πολύ μόνο με μια απλή γνωριμία και χωρίς κάποιο προφανή λόγο.

Λόρδος Chesterfield, 1694-1773, Άγγλος πολιτικός & συγγραφέας


Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς.

Umberto Eco, γ. 1932, Ιταλός συγγραφέας


Η περιφρόνηση της ευτυχίας είναι συνήθως περιφρόνηση της ευτυχίας των άλλων και είναι μια έντεχνη μεταμφίεση του μίσους προς το ανθρώπινο είδος.

Bertrand Russel, 1872-1970, Βρετανός φιλόσοφος



Η έκφρασή μας και τα λόγια μας ποτέ δεν συμπίπτουν και αυτός είναι ο λόγος που τα ζώα δεν μας καταλαβαίνουν.

Malcolm de Chazal, 1902-1981, Φιλόσοφος από τον Αγ.Μαυρίκιο


Το να πολεμάς υπέρ της ειρήνης είναι σαν να πηδάς υπέρ της παρθενίας.

George Carlin, 1936-2008, Αμερικανός κωμικός




Υπάρχει ένα επίπεδο δειλίας κατώτερο από αυτό του κομφορμιστή. Είναι αυτό του αντικομφορμιστή από μόδα.

Ayn Rand, 1905-1982, Αμερικανίδα συγγραφέας και φιλόσοφος



Οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν όσο δεν έχουν την δυνατότητα να το κάνουν.

Marquis de Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος



Η εμβρίθεια συνίσταται από μακριές περιόδους επιτηδευμένης σιωπής, πασπαλισμένης με μερικά κλισέ.

Ανώνυμος


Κανείς δεν φαίνεται περισσότερο αθώος, από έναν ένοχο που δεν κινδυνεύει πια.

Tristan Bernard, 1866-1947, Γάλλος συγγραφέας



Είναι αντιφατικό! Καταναλώνονται τόνοι κρέατος από συμπαθέστατα μοσχαράκια, κοτοπουλάκια και αρνάκια, αλλά η κοινή γνώμη συγκινείται μέχρι δακρύων αν μια γερακίνα σπάσει το φτερό της ή ένα δελφίνι χάσει το δρόμο του!

Μανώλης Δουκίδης, Συγγραφέας


Διυλίζοντες τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνοντες.

Κατά Ματθαίον ΚΓ'



Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε!

Ντίνος Ηλιόπουλος στον "Ατσίδα" (1961)

ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ




Μαζί σου


Όλα γύρω γκρίζα,


σχεδόν παγωμένα, στο τοπίο της σεληνιακής καθημερινότητας,


της ερήμου.


Ευτυχώς, το όνειρο ,


ζω


στη δική μου πραγματικότητα.


Μαζί σου.


Ανασαίνοντας ανθισμένα μπουμπούκια.

ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ, ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΤΙ

Το χαμόγελό σου







Το χαμόγελό σου,


μπουμπούκι


που ανθίζει την άνοιξη,


ελπίδα την αυγή.


ημισέληνος


που στολίζει


την άκρη τα΄ουρανού,


γλάρος


μέσα στο γαλάζιο με κάτασπρες ανοιχτές φτερούγες.


Το χαμόγελο σου,


λάμψη


στο πρόσωπό σου


την ώρα της Λαμπρής,


αγγελική,


ζεσταίνει τα εσώψυχά μου


σαν παλαιωμένο κόκκινο κρασί,


από αγριοστάφυλο στους πρόποδες των Πιερίων.

ΣΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ, 2003
Η ΒΑΛΙΤΣΑ, ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ

ΜΠΟΥΚΑΜΒΙΛΙΕΣ

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ -ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΚΑΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ", 1992

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


Ένα ξεχωριστό πασχαλινό γλέντι πλημμυρισμένο από παράδοση, κέφι, μουσική, χορό και πλούσια εδέσματα πραγματοποιήθηκε για μία ακόμη χρονιά από το Δήμο Κατερίνης (Πολιτιστικό Οργανισμό). Ο λόγος για την καθιερωμένη πασχαλινή “γιορτή της αγάπης”, που έλαβε χώρα τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στο Δημοτικό Διαμέρισμα Άνω Αγιάννη, σε συνεργασία με τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο «ΑΡΓΟΣ».




Οι κάτοικοι του χωριού και δεκάδες επισκέπτες διασκέδασαν σα μια μεγάλη παρέα, σε μια γιορτή γεμάτη εναρμονισμένη με την παράδοση, στη διάρκεια της οποίας αναβίωσαν έθιμα, με κυριότερο αυτό του τσουγκρίσματος των αυγών, τις αυγομαχίες.

Στο διαγωνισμό των αυγομαχιών έλαβαν μέρος μικροί και μεγάλοι, ενώ στους νικητές απονεμήθηκαν αναμνηστικά έπαθλα. Σε όλους τους παρευρισκόμενους προσφέρθηκαν ο καθιερωμένος πασχαλινός οβελίας, αυγά, τσουρέκια, κρασί και αναψυκτικά, ενώ τα μέλη του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου «Άργος» παρουσίασαν παραδοσιακούς χορούς, δίνοντας χρώμα και ζωντάνια στην πασχαλινή εκδήλωση.

Κοντά στους συνδημότες του βρέθηκε και διασκέδασε μαζί τους ο αναπληρωτής Δημάρχου Κατερίνης Ζήνων Σατραζέμης, ο οποίος ευχήθηκε το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης να φέρει την άνοιξη στις καρδιές όλων και ελπίδα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και ευημερίας σε ένα κόσμο ειρήνης και συνεργασίας. Δεν παρέλειψε επίσης, να συγχαρεί τους ανθρώπους του συλλόγου «ΑΡΓΟΣ», καθώς και όλους τους δημότες που πλαισιώνουν τους πολιτιστικούς συλλόγους του τόπου, για τη συμβολή τους στη διατήρηση της παράδοσης.