Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ -ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Από τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Κατερίνης Τρίμηνες εκδηλώσεις αφιερωμένες στους Πιεριείς δημιουργούς





Με τον τίτλο "Δημιουργοί της πόλης" ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Κατερίνης διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων που θα διαρκέσουν τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο και θα είναι αφιερωμένες στους Πιεριείς δημιουργούς.
Σε χθεσινή συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού κ. Λάμπης Καρατζόγλου, πλαισιωμένους από δημιουργούς της πόλης μας αναφέρθηκε στους ...
στόχους των εκδηλώσεων τονίζοντας μεταξύ άλλων πως ο "Πολιτιστικός Οργανισμός θεωρεί καθήκον του να δώσει το βήμα στους ανήσυχους πνευματικούς ανθρώπους της πόλης μας".

Κατά τη διάρκεια του προγράμματος θα παρουσιαστούν έξι τοπικοί δημιουργοί οι οποίοι ασχολούνται με το ντοκιμαντέρ και την παρουσίαση βιβλίων ενώ η όλη εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με μία μουσική συναυλία βασισμένη σε κείμενα ντόπιων ποιητών.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Το μέλος του Πολιτιστικού Οργανισμού Αντώνης Κάλφας αναφερόμενος στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων τόνισε πως γίνεται κάτι που χωρίς να είναι φανταχτερό ήταν απαίτηση των συμπολιτών να προβληθούν οι Κατερινιώτες δημιουργοί. "Κοιτάξαμε το πρόγραμμα να είναι πολύπλευρο να πιάνει πολλές πλευρές με τον κινηματογράφο με το ντοκιμαντέρ, με το θέατρο και με τη μουσική. Κρατήσαμε κάποιες παλιές προτάσεις όπως του κ. Ναβροζίδη ο οποίος εδώ και δυο χρόνια ετοιμάζει μια δουλειά Πιεριέων ποιητών και τα μελοποιεί. Θέλουμε να δώσουμε στην ποιοτική παραγωγή των δημιουργών ένα βήμα οργανωμένο".
Οι εκδηλώσεις ξεκινούν την Κυριακή 14 Μαρτίου με το ντοκιμαντέρ για τον Όλυμπο που είναι προϊόν ενός τρίχρονου αγώνα, του καθηγητή κ. Γιάννη Μπεινά.
Στις 18 Μαρτίου θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιάννη Τεκίδη στη δημοτική βιβλιοθήκη.
Η επόμενη εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί θα αφορά στην παρουσίαση των έργων επτά γυναικών της πόλης με τίτλο "Φύλο και λογοτεχνία". Οι γυναίκες που θα συμμετέχουν είναι καταξιωμένες συγγραφείς, όπως η κα Φάνη Κουντουριανού, η κα Ελένη Τζήκα, επίσης η Μαίρη Σαρρή, η Σωτηρία Κωτίδου, η Μάγδα Παπαδημητρίου, η Ξανθούλα Καραβίδα.
Όπως συμπλήρωσε ο κ. Κάλφας στην ενότητα της πόλης εντάσσονται και δημιουργοί οι οποίοι γεννήθηκαν στην Κατερίνη και μένουν αλλού όπως για παράδειγμα ο κ. Βαγγέλης Γαληνός, ο οποίος ασχολείται με την ψηφιδογραφία.
Επίσης θα γίνει παρουσίαση με τον κ. Χρίστο Τσολάκη.
Η τρίμηνη δράση θα ολοκληρωθεί στα τέλη Μαΐου με μια συναυλία με τον μουσικό Μπάμπη Ναβροζίδη, ο οποίος έχει μελοποιήσει ποιήματα Κατερινιωτών ποιητών.
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΌΛΥΜΠΟ
Ο κ. Μπεινάς ο οποίος έκανε το ντοκιμαντέρ αναφερόμενος στην παραγωγή υπογράμμισε ότι διήρκεσε τρία χρόνια καθώς όπως είπε το πρόβλημα ήταν η δύσκολη πρόσβαση στον Όλυμπο. "Προσπάθησα να καλύψω από όλες τις πλευρές τον Όλυμπο, τις φυσικές του ομορφιές γιατί δεν είναι μόνο λογικό να καταστροφολογούμε ότι ο Όλυμπος κινδυνεύει και απειλείται. Πρέπει να δείξουμε στην κοινωνία ότι ο Όλυμπος είναι ένα πολύ όμορφο βουνό που πολλές από τις ομορφιές δεν είναι γνωστές στο ευρύ κοινό. Έτσι θα δημιουργηθεί μια εσωτερική ανάγκη να προστατεύσουμε τον Όλυμπο, όταν ξέρουμε το τι ακριβώς είναι ο Όλυμπος, ποια είναι η σημασία του και η ομορφιά του. Είναι μια καλή ευκαιρία για όσους θα μπορέσουν να παρευρεθούν την Κυριακή στην πρεμιέρα".
Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ
Σε ότι αφορά την συναυλία που θα γίνει ΣΑΒΒΑΤΟ 22 Μαΐου, 9μμ, στη Δημοτικη Βιβλιοθηκη Κατερινης, ο μουσικός κ। Ναβροζίδης επεσήμανε ότι η ιδέα ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια από τον Μιχάλη που διατηρεί το "άλλο καφενείο" ο οποίος μάζεψε από ποιητές της πόλης βιβλία με τα ποιήματα τους. Συγκεντρώθηκαν 11 ποιητές και η επιλογή έγινε με κριτήριο τα ποιήματα που ήταν πρόσφορα για μελοποίηση. Η δουλειά τελείωσε πριν από ενάμιση χρόνο και θα παρουσιαστεί φέτος στη συγκεκριμένη εκδήλωση. Οι μουσικοί είναι επίσης από την Κατερίνη, οι περισσότεροι καθηγητές του Δημοτικού Ωδείου.
ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ:
Αντώνης Κάλφας
Αργύρης Ολοκτσίδης
Γιάννης Σιδηρόπουλος
Ελένη Ζαρομητροπουλου
Ευγένιος Παπαδόπουλος
Θάνος Κόσιβας
Κώστας Ζούνζουρας
Μάγδα Παπαδημητρίου
Μαίρη Σαρρή
Μίνα Παπανικολάου και
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

ΦΥΛΟ και ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, Ο ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ















































































Ο γυναικείος λογοτεχνικός λόγος στην Κατερίνη




Του Αντώνη Κάλφα
Είχαμε επισημάνει και παλαιότερα πως ο πολιτισμός (και όχι οι ποικίλες ασυντόνιστες δραστηριότητες ή τα μόνον τα «δρώμενα» ποικιλώνυμων σχημάτων εντός και εκτός Πιερίας) αποτελεί βασική συνιστώσα μιας σύγχρονης αντίληψης για την ταυτότητα ενός τόπου-ακόμα και σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή। Το πρόγραμμα «Δημιουργοί της Πόλης» είναι ένα πολύ μικρό παράδειγμα του πώς μπορεί ο Δήμος να ασκήσει πολιτιστική πολιτική με λίγα χρήματα στοχεύοντας στην αξιοποίηση των ποιοτικών δημιουργικών δυνάμεων της πόλης με οργανωμένο τρόπο και οραματισμό (τα μεγάλα έργα όπως είναι η γενναία χρηματοδότηση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, η απόκτηση Δημοτικού Θεάτρου ή Δημοτικής Πινακοθήκης είναι θέμα άλλης συζήτησης)। Άλλες δράσεις του ΠΟΔΚ όπως η αξιοποίηση της Αστικής Σχολής (η οποία όπως έδειξαν η έκθεση ΣΑΤΣΙ με τους 2000 επισκέπτες, η έκθεση μνήμης για τον Πόντο και το πρόγραμμα για το παιδί) λειτουργεί εξαιρετικά προσελκύοντας ένα ευρύ κοινό) και η ολοκλήρωση και παράδοση προς χρήση του κτηρίου Τσαλόπουλου (Πινακοθήκη, Κέντρο Πολιτισμού ή ό,τι άλλο) θα ενισχύσουν το πολιτιστικό προφίλ της πόλης παρέχοντας ένα μικρό έστω δίκτυο πολιτιστικών χώρων για τους Δημότες.Ας επιστρέψουμε όμως στο πρόγραμμα Δημιουργοί της Πόλης και στην εκδήλωση της επόμενης Τετάρτης 14 Απριλίου. Πόσοι άραγε είναι οι συγγραφείς της πόλης ή του νομού μας; Η έρευνα δείχνει ότι από τους 94 συγγραφείς (λογοτεχνία, θέατρο και αφηγήσεις) αφηγηματικών έργων της Πιερίας από το 1918 μέχρι σήμερα οι 27 είναι γυναίκες, 22 υπηρετούν αμιγώς τη λογοτεχνία ενώ 14 κατάγονται από την Κατερίνη (εκ των οποίων δύο, Κουνδή και Πορτοκάλη, δεν είναι εν ζωή). Από το σύνολο των 225 βιβλίων της ίδιας ομάδας (λογοτεχνία, θέατρο και αφηγήσεις) (1936-Απρίλιος 2010) καταγράφονται 19 ποιητικοί τίτλοι, 15 μυθιστορήματα/διηγήματα, 9 τίτλοι παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Συνεπώς, οι επτά κατερινιώτισσες λογοτέχνιδες συνιστούν ένα επαρκές δείγμα της μελετώμενης θεματικής που αφορά το φύλο και τη λογοτεχνία στα καθ’ ημάς λογοτεχνικά πράγματα.Επτά γυναίκες λογοτέχνες της Κατερίνης Ο κόσμος της Σωτηρίας Κοτίδου είναι οι καθημερινοί λαϊκοί άνθρωποι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Βιώνουν την κοινωνική και εργασιακή πραγματικότητα με τρόπο αρνητικό. Το βιβλίο της «Ο Πόντος χθες & σήμερα» (Κατερίνη 1999) χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος περιλαμβάνεται το ποντιακό θεατρικό έργο «Η Σουμέλα σον φεμινισμόν» και στο δεύτερο ποντιακή ποίηση (23 εν όλω ποιήματα παραδοσιακής μορφής). Στο θεατρικό έργο και σε γλώσσα ποντιακή η ηρωίδα Σουμέλα προσπαθεί να πείσει για την αναγκαιότητα των φεμινιστικών αντιλήψεων τα άτομα του οικογενειακού της περιβάλλοντος με το επιχείρημα ότι γίναμε πια Ευρώπη, δεν ζούμε στην Τουρκία. Στο τέλος, η ιστορία έχει χάππι έντ, η Σουμέλα καταφέρνει τον σύζυγό της Κώστη να τον πείσει πως θα γίνει Ευρωπαίος, θα την βοηθά στις δουλειές και τον βάζει να ορκιστεί στον φεμινισμό! Τα πρόσωπα στο έργο της Κοτίδου είναι λαϊκά, προοδευτικά άτομα. Βιοπαλαιστές οι περισσότεροι διαθέτουν κρίση και ισχυρή συνείδηση του ρόλου τους. Στο μυθιστόρημά της Αγριόγατος στα λεμονάδικα (εκδόσεις Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2002) ενδιαφέρον προξενεί η πραγμάτευση ενός θέματος ταμπού τόσο στην κοινωνία όσο και στη λογοτεχνία: πρόκειται για τον έρωτα ενός ανήσυχου μαθητή νυχτερινού σχολείου ο οποίος δεν διστάζει να εκμυστηρευτεί δημοσίως το πάθος του προς την αγαπώμενη, δηλαδή την καθηγήτριά του.Η Φάνυ Κουντουριανού-Μανωλοπούλου, ήδη με το πρώτο της βιβλίο, το αυτοβιογραφικό «Ίδε, παρρησία λαλεί…» (εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 1999) μας έδωσε σε γλώσσα απλή και σπαρακτική τον μεταπολεμικό γυναικείο κόσμο, τις σχέσεις της μητέρας με τα παιδιά της, τη διαφορετική μεταχείριση των αγοριών, τη σκληρή καθημερινή ζωή και την ανάθεση των γυναικείων εργασιών στα κορίτσια. Παράλληλα, περιέγραψε εκ των έσω και τα βιώματα των ίδιων των κοριτσιών, την εμπειρία για παράδειγμα του αποκλεισμού από την εκπαίδευση, από το σχολείο, από τη γνώση. Ζευγάρια σχέσεων διαθέτουμε και στα επόμενα βιβλία της: «πρόωροι γάμοι» επιγράφεται το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου της «Σχέσεις στοργής/σχέσεις οργής», στο οποίο παρακολουθούμε τέσσερις φοιτήτριες της Θεσσαλονίκης στη δεκαετία του 1980. Στο «Το τάμα» (Εκδόσεις Μάτι, Κατερίνη 2004) η Δέσποινα, μεταμορφωμένη σε αδελφή Θέκλα, αποτελεί το σύμβολο της χριστιανικής αγάπης, ικανή για αληθινή φροντίδα και επικοινωνία-παρά τα όσα έπαθε κατά τη διάρκεια της κοσμικής ζωής της. Ακόμα και στο τελευταίο της μυθιστόρημα («H διαίσθηση», Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου, Λευκωσία 2010) η πλοκή στηρίζεται στα πρόσωπα γυναικών και ανδρών με φόντο τις ιστορικές περιπέτειες της Κύπρου (1955-1974). Ο Γιώργος αγαπά τη Λία και επιθυμεί να την παντρευτεί, κάτι όμως που δεν ήθελε η μητέρα της Αγάθη-τον θεωρούσε από φτωχή και ταπεινή οικογένεια (το πρότυπο της υπερπροστατευτικής ναρκισσευόμενης ατομικίστριας μητέρας). Τελικά από τη σχέση της με τον οικογενειακό φίλο τους τουρκοκύπριο Ορχάν θα γεννηθεί η Ιόλη την πατρότητα ωστόσο θα αποδεχθεί ο Γιώργος και στο τέλος της πολεμικής περιπέτειας ο φανατικός ανθέλληνας Ορχάν θα αναγνωρίσει την πολύτιμη κόρη του. Από αυτή τη νέα πραγματικότητα θα αλλάξει ο κόσμος του, οι αντιλήψεις του και ο ίδιος θα ξεκινήσει ένα καινούργιο βήμα κατανόησης και συνύπαρξης τόσο με την κόρη του όσο και με τη νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα (η θηλυκή παρουσία, η κόρη, λειτουργεί ενοποιητικά και αντιστρατεύεται το διαχωριστικό/ρατσιστικό ιδεώδες του δίπολου καλός Έλληνας/κακός Τούρκος).Η Ελένη Τζήκα, στο μοναδικό μέχρι σήμερα εκδεδομένο βιβλίο της, «Σσς…μας ακούει ο κόσμος» (Ακρίτας 2003) περιγράφει με μοναδική ειλικρίνεια, κοινωνική και πολιτισμική ευαισθησία, όχι μόνο το πλαίσιο της εποχής (δεκαετία του 30 και εδώ) αλλά και με έκδηλη τη γυναικεία γραφή, τη γυναικεία οπτική, τη γυναικεία διαπεραστική οξύτητα: «η alma mater αυτής της οικογένειας είναι η Μαγδαληνή και ο pater familias ο Κώστας / Γκουντής, που έφυγε νωρίς από τη ζωή, αποτέλεσμα της χειροδικίας του αντίπαλου κακού γείτονα σε μια τους σύγκρουση. Παιδιά της Μαγδαληνής και του Γκουντή: η Αθηνά, ο Χρήστος, ο Γιώργης, η Δήμητρα, η Σοφία. Το καθένα με τη μοίρα του και με τους δικούς του απογόνους που φτάνουν ως τη συγγραφέα του μυθιστορήματος, η οποία είναι κόρη της Δήμητρας (μιας άλλης τραγικής φιγούρας του έργου) και του Γιάννη» (Χρίστος Τσολάκης, «Σσς…μας ακούει ο κόσμος», εφ. Ολύμπιο Βήμα, σειρά κειμένων για το έργο, 20-25 Μαίου 2004). Το μυθιστόρημα συνοψίζει πρακτικές και συμπεριφορές της γυναικείας καταπίεσης όπως αυτές ασκούνταν στη μεσοπολεμική ημιπατριαρχική ελληνική περιφέρεια: από την κατανομή των εργασιών στο σπίτι μέχρι τον κοινωνικό καταναγκασμό, την υποταγή στις παραδεδομένες κυρίαρχες ανδρικές αντιλήψεις, στη στάση του σώματος, στο κουτσομπολιό, σε αυτό που αποκαλούμε ιδιωτικό χώρο. Συγκλονιστικές για την γυναικεία υποδούλωση στο θεσμό του γάμου, όπως αυτός δομούνταν στις συντηρητικές κοινωνίες μετά το 1950, είναι οι σελίδες που αναφέρονται στο γάμο της Δήμητρας. Παρά το γεγονός ότι φορέας της αφήγησης είναι ο παντογνώστης τριτοπρόσωπος αφηγητής, στις ρωγμές του κειμένου εισχωρεί κάπου κάπου και ο αυθεντικός λόγος του γυναικείου υποκειμένου, στους διαλόγους ας πούμε, κυρίως όμως στον εσωτερικό μονόλογο της ηρωίδας, αφού-και εδώ έγκειται η βαθύτατη αδυναμία της ηρωίδας ως γυναίκας-αυτά που διαβάζουμε δεν έχουν ακουστεί από την ίδια, δεν προφέρονται ποτέ, δεν λέγονται προς τον αφηγητή σύζυγο, μένουν εσωτερικά ματαιωμένες εκρήξεις, δείγματα του καταπιεσμένου γυναικείου λόγου.Η Ειρήνη Γκόλτσιου μάς εξέπληξε ευχάριστα όταν πριν από τρία χρόνια δημοσίευσε τέσσερα ποιήματά της στο καλό περιοδικό ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ (τ. 77, Απρίλιος-Ιούνιος 2007). Ο έρωτας (συνήθως ανεκπλήρωτος), μια πρώιμη απαισιοδοξία, ένας στοχασμός για την σύγχρονη πόλη είναι τα θέματά της. Ο τρόπος που έχει διαλέξει για να μας πει όσα έχει στο μυαλό της είναι απλός: σκηνές καθημερινές, εικόνες από τη ζωή της νέας γυναίκας (Τ' όνειρο μου το 'πνιξα στο νεροχύτη./«Μπορείς να κάνεις κι άλλα όνειρα»,/μου 'πε το απόγευμα ο σκύλος μου/ φιλώντας με στο μέτωπο.), ένας κοφτός και αιχμηρός στίχος όπου το θηλυκό εγώ παρομοιάζει το αρσενικό με αρπακτικό πουλί. (Γύρισα. Κι είσαι πουλί αρπακτικό. Κι είναι μικρός ο ουρανός, συννεφιασμένος.). Από την άλλη η ποιήτρια εκπρόσωπος της γενιάς των 700 ευρώ δεν έχει αυταπάτες για τη γυναικεία μοίρα: (Το κορίτσι με τις μωβ κορδέλες/ που εδώ και χρόνια χάθηκε στην πρώτη του ηλικία./ Που εδώ και χρόνια έσπασε τ' αυγά του μέλλοντός της). Σαράντα ποιήματα καταθέτει η Ξανθούλα Καραβίδα στην πρώτη και ώριμη δουλειά της («Αισθήσεις καθημερινής πεζότητας. Μεταισθήσεις ποίησης», εκδόσεις Μάτι, Κατερίνη 2009). Η κυριαρχία του γυναικείου ποιητικού εγώ είναι εμφανέστατη σε όλες σχεδόν τις εκδοχές της: είτε ως μητέρας, συζύγου, νοικοκυράς, θρησκευάμενης κάποτε είτε ως υποκειμένου που χαίρεται τον έρωτα ή αναπολεί τον απόντα δεσμό. (σ. 70). Σε κάθε περίπτωση χειρίζεται με άνεση τις τεχνικές της παρήχησης, της μεταφοράς και της προσωποποίησης (χωνεμένα δάνεια από την Κική Δημουλά τόσο υφολογικά όσο και θεματικά) αν και φορές ο λεκτικός πληθωρισμός ακυρώνει τις έξυπνες ποιητικές εικόνες. Εμφανής ο φιλόλογος και θεολογικός οπλισμός (Πηνελόπη, Οδυσσέας, Ολύμπιοι Θεοί, εκκλησίες) με πολύ θετικά αποτελέσματα όταν ο οπλισμός αυτός γειώνεται και συναντά το πραγματικό: ένα παράδειγμα ώριμης ανασκαφής του θέματος «τάμα» συνιστά και το ποίημα «Τάματα πίστεως δήλα». Με αφορμή μια επίσκεψη στην Παναγία Μακρυρράχη για κάποιο τάμα, η μητέρα αφηγήτρια προσπερνά το γεγονός και στέκεται με εξαιρετική παρατηρητικότητα σε μικροπράγματα όπως ας πούμε στο πλήθος των αυτοκινήτων που φέρουν οι προσκυνητές τα οποία και αξιολογεί αρνητικά. (Πλήθος μέγα στη λάσπη-μάντρα αυτοκινήτων/ σε γραμμή για προσκύνημα: /ανυποχώρητη η πίστη στα πιστεύω της.) Το ίδιο επικριτική γίνεται η μητέρα καλή γνώστης της εκκλησιαστικής τελετουργίας αφού ασκεί κριτική (τρυφερή ομολογουμένως) και για τον θορυβώδη κόσμο που αναιτίως τρωγοπίνει ή βρίσκεται εκεί θυσιάζοντας απλώς αρνιά και χοίρους: (Κατάληξη: η ανάταση εσωτερική όσων είχαν φτερούγες/ ή απ' τους αγγέλους τις δανείστηκαν για ολίγον/ και η φυγή άτακτη των υπολοίπων.)Στο αντίποδα της γραφής της Ειρήνης Γκόλτσιου κινείται η Μάγδα Παπαδημητρίου. Το ενίοτε μοναχικό αλλά πάντοτε ερωτευμένο γυναικείο υποκείμενο διακρίνεται από μια αγάπη για όλα τα στοιχεία της φύσης (θάλασσα, γη, ουρανό), εμπνέεται από αυτά, μάλιστα ταυτίζεται απόλυτα με το τοπίο όπως και ο τίτλος της τελευταίας ποιητικής συλλογής μαρτυράει (έρωτας, Όλυμπος, Αιγαίο, κύματα). Πρόκειται για μια λυρική γυναικεία φωνή, μια φωνή στην οποία επιδίωξη του θηλυκού είναι η αναζήτηση του άλλου ως αντιστάθμισμα της εγκόσμιας ύπαρξης, αφού όλα (νησιά, αγαθά τοπωνύμια, καλοκαίρι, θάλασσα, γοργόνες κλπ.) επιμένουν να τραγουδούν το όνομα του Δημιουργού. (Στον ουράνιο θόλο/ που μπλέκονται αρμονικά/ τα χρώματα με τα σύννεφα, /το κορμί σου χάνεται /γυμνό μέσα απ' τα κεριά του απείρου, στη θάλασσα του μπλε κόσμου μου. / Μέχρι να χαθεί από ένα άλλο έρωτα / ώσπου να σβήσει κι αυτή η φλόγα) (Από τη συλλογή «Ιριδίσματα», Εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα 1990).Η Μαίρη Σαρρή εξέδωσε το βιβλίο «Ζωή κοίταξέ με στα μάτια॥» (Κατερίνη 2006) ιδίοις αναλώμασι. Πρόκειται για έναν τόμο 278 σελίδων ο οποίος περιλαμβάνει ποιήματα και στίχους χωρισμένα σε 19 ενότητες (του έρωτα, της ψυχής, αυτοβιογραφικά, της καρτερίας, κοινωνικά-πολιτικά κλπ.), συνολικά 181 ποιήματα. Κυρίαρχος σε όλα τα κείμενα του βιβλίου είναι ο αντιεξουσιαστικός λόγος, η αντίθεση σε κάθε μορφή που υπηρετεί τη βία και την κυριαρχία (ανδρική, κοινωνική, πολιτική, ιδεολογική) αλλά ταυτόχρονα κι ένας απέραντος έρωτας για τη ζωή, τον έρωτα, τη συνύπαρξη. Η δωδέκατη ενότητα τιτλοφορείται «Των δύο φύλων» και αποτελείται από 9 ποιήματα. Πρόκειται για κείμενα γραμμένα εν θερμώ στα οποία θεματοποιείται με καθαρότητα και οξύτητα ο γυναικείος απελευθερωτικός στοχασμός όπως στην καταληκτική στροφή τού «Δώσε σε μένα την εξουσία»: Αφού σού λέω: η αρχηγία είναι βάρος/ θα τη σηκώσω μόνο εγώ που σ’ αγαπώ/ Εσύ, ω άνδρα, βγες και βρες πια λίγο θάρρος/ να μ’ αγαπάς διπλά γιατί σε διοικώ. Η Σαρρή ασκεί καυστική κριτική στις πατριαρχικές δομές (σεξισμός, γυναικεία ταυτότητα, μοιχία, παρθενία, γάμος) και όχι σε όσα αποτελούν απλώς μαρτυρίες για τη ζωή των γυναικών ή αφηγούνται τα δεινά που αυτές υπέστησαν. Εύστοχο και κοντά στον καταγγελτικό παλμό της Κατερίνας Γώγου είναι το ποίημα «Θηλυκές ντροπές» στο οποίο με άνεση και χιούμορ περιγράφεται η γυναικεία πορεία από την πρώιμη εφηβεία μέχρι το γήρας-πάντα από τη γυναικεία φεμινιστική σκοπιά: Ντράπηκα ξανά στα δεκαεννιά μου/ όταν με παντρεύαν με το ζόρι/ και δεν είχα κότσια να φωνάξω/ «αγαπώ τ’ απέναντι αγόρι».

OΤζέρι Λι Λιούις τον Ιούλιο στο Λυκαβηττό


Ο Τζέρι Λι Λιούις είχε εμφανιστεί παλιότερα στη χώρα μας με τεράστια επιτυχία και μετά από 20 χρόνια κάνει μια στάση και πάλι στην Αθήνα, στο πλαίσιο της διεθνούς περιοδείας του.
Ο θρύλος της ροκ εντ ρολ μουσικής επέστρεψε στις ζωντανές εμφανίσεις γεμάτος ενέργεια, όπως αποδεικνύουν οι μέχρι τώρα σταθμοί της περιοδείας του και στην καλοκαιρινή του συναυλία αναμένεται να βάλει φωτιά στη σκηνή του Λυκαβηττού παρέα με την αδελφή του, Λίντα Τζέιλ Λιούις και τους «Some Like it Hot» και «Memphis Beats».

Οι καλύτερες ταινίες του 2009 σύμφωνα με τους κριτικούς


Το ασπρόμαυρο δράμα του Μίκαελ Χάνεκε «Λευκή κορδέλα» και τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου επέλεξαν ως τις καλύτερες ταινίες του 2009, τα μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ). Η ταινία του διάσημου αυστριακού σκηνοθέτη τιμήθηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, έχασε όμως φέτος το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, παρότι θεωρούνταν φαβορί.
Όσο για τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιμου , αφού τιμήθηκε με το Αʼ Βραβείο στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» του περσινού Φεστιβάλ Καννών, συνεχίζει το ταξίδι του στο εξωτερικό: μετά τη Γαλλία σειρά έχει η Μ. Βρετανία, όπου θα παρουσιαστεί ,από τις 23 Απριλίου, στο Λονδίνο και σε άλλες μεγάλες πόλεις.
Στις προτιμήσεις των ελλήνων κριτικών ακολούθησαν το « Gran Torino» του Κλιντ Ίστγουντ και η παραλλαγή του βαμπιρικού μύθου «Άσε το Κακό να μπει», από τον σουηδό σκηνοθέτη Τόμας Άλφρεντσον.
Στις ελληνικές ταινίες, αρκετές ψήφους συγκέντρωσε και η «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα.
Ολόκληρη η λίστα με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, αλλά και μια επιλογή από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά γεγονότα περιλαμβάνονται στη νέα ετήσια έκδοση της ΠΕΚΚ, «Κινηματογράφος 2009».
व्व्व.नाफ्तेम्पोरिकी.gr

«Έφυγε» ο Μάνος Ξυδούς



















Ο Μάνος Ξυδούς, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Πυξ Λαξ» απεβίωσε αιφνίδια εχθές το βράδυ από ανακοπή καρδιάς। Ο 57χρονος καλλιτέχνης, ένιωσε μια ξαφνική αδιαθεσία κατά τη διάρκεια πρόβας στο Νέο Φάληρο και μεταφέρθηκε στο Τζάννειο νοσοκομείο, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.










Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη
Ο Μάνος Ξυδούς, γεννήθηκε το 1953 στους Αγίους Αναργύρους. Η αγάπη του για τη μουσική ήταν εμφανής από πολύ νωρίς, όταν παράλληλα με τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Επιστημών, έπαιζε μουσική ως dj στις “Καρυάτιδες” της Πλάκας.
Λίγο αργότερα, ως απεσταλμένος πωλητής της Minos Emi ταξίδεψε στην Κρήτη, όπου και παρέμεινε για τρία χρόνια.
Τη δεκαετία του ’80, ως Διευθυντής Marketing της Minos Emi πλέον και με πολλούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους στο ενεργητικό του ως παραγωγός, ο Ξυδούς συναντά για πρώτη φορά τα υπόλοιπα μέλη των Πυξ Λαξ και συμμετέχει στην παραγωγή του πρώτου και του τρίτου τους δίσκου. Τελικά, γίνεται η «ψυχή» του συγκροτήματος γράφοντας στίχους, μουσική αλλά και κάνοντας φωνητικά για τα τραγούδια τους.
Δεν μπορεί να παραληφθεί και η μεγάλη επιτυχία που γνώρισε ο Μάνος Ξυδούς με τους “Dreamer and the fool moon” και το τραγούδι “Sandrina” που είχε αγγλικούς στίχους. Το συγκεκριμένο single πούλησε 49.000 αντίτυπα και ανέβηκε στις πρώτες θέσεις των καταλόγων της Ιταλίας, της Ελβετίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών.
Έχοντας «γράψει» στο βιογραφικό του μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καριέρα ως παραγωγός, ο Ξυδούς συνεργάζεται και με πλήθος άλλων καλλιτεχνών, όπως τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου με τον δίσκο «Προσέχω δυστυχώς» με στίχους και μουσική δικούς του, τους αδερφούς Κατσιμίχα, τους Όναρ και άλλους, αφήνοντας το δικό του στίγμα στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα.
Μετά τη διάλυση των Πυξ Λαξ, ο Μάνος Ξυδούς, κυκλοφόρησε πέντε προσωπικούς δίσκους ενώ τον τελευταίο καιρό εμφανιζόταν με τον Χάρη και τον Πάνο Κατσιμίχα। Η τελευταία του εμφάνιση ήταν πριν από ένα μήνα περίπου, στην κοινή του συναυλία με τους αδερφούς Κατσιμίχα στο ΟΑΚΑ. Σήμερα, αναμένεται ιατρικό ανακοινωθέν από το νοσοκομείο για τα αίτια του θανάτου του δημοφιλούς καλλιτέχνη.



व्व्व.नाफ्तेम्पोरिकी.गर