Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

EVERYTHING





































...ΕΓΡΑΨΑΝ


Εκδήλωση ιστορικής μνήμης ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ bikiropoulos.blogspot.com









ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Εκδήλωση ιστορικής μνήμης με θέμα:
Το τέλος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας με τη μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ.

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Κατερίνης και οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι Λιβαδιωτών και Κοκκινοπλιτών Κατερίνης, το Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Γ. Ράπτη και η εταιρεία «ΠΑΙΔΕΙΑ» με έδρα τις Η.Π.Α., σας προσκαλούν σε εκδήλωση ιστορικής μνήμης με θέμα:

«ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
ΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΥΔΝΑΣ ΤΟ 168 π.Χ. (στην πεδιάδα της Κατερίνης)
ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.

Ομιλητές θα είναι ο τ. Υπουργός Στέλιος Παπαθεμελής, ο Δήμαρχος Κατερίνης Σάββας Χιονίδης και ο φιλόλογος- συγγραφέας Γιώργος Ράπτης.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 23 Ιουνίου και ώρα 20:00, στην Πλατεία Ελευθερίας.

Στο ντιβάνι της ψυχανάλυσης

H 7η τέχνη θα προσέλθει στο ντιβάνι της Γαλλίδας ψυχαναλύτριας Μurielle Gagnebin-de M’Uzan, η οποία θα δώσει μια ενδιαφέρουσα διάλεξη στην Αθήνα με θέμα «Κινηματογράφος: Η τρέλα του ονείρου».

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 25 Ιουνίου, στο «Θέατρον» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» (ώρα έναρξης: 20:30)και θα ακολουθήσει συζήτηση με επικεφαλής τον σκηνοθέτη κ. Θόδωρο Αγγελόπουλο. Χαιρετισμό ενώ θα απευθύνουν, η κ. Άννα Ποταμιάνου, διδάσκουσα ψυχαναλύτρια της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισίων, της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης και ο κ. Δημήτρης Εφραίμογλου, Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.

Η Μurielle Gagnebin-de M’Uzan είναι καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, τακτικό μέλος της Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Παρισίων και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης. Η εκδήλωση διοργανώνεται από το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και τον Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος».

Πληροφορίες: Είσοδος Ελεύθερη-ταυτόχρονη μετάφραση, Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Πειραιώς 254, Ταύρος.

Σκόρπιες σκέψεις Νέοι και Πολιτικοί

Ζούμε σε μια δύσκολη και άχαρη εποχή. Εποχή δυστυχώς χωρίς όνειρα και ελπίδες. Εποχή άλλοτε μαύρη, άλλοτε άσπρη μα κυρίως γκρίζα. Λερωμένη από την αναξιοπιστία, το ψέμα, την υποκρισία, τη διγλωσσία και την αναξιοκρατία. Δείγματα γραφής του σήμερα είναι η πτώση των αξιών, η κατάρρευση των ιδεολογιών, η αμφισβήτηση των προτύπων, η υποχώρηση της συλλογικής δράσης προς όφελος του ατομικισμού, η εξαφάνιση των ηρώων και η υποκατάστασή τους από τους star, το κυνήγι του βολέματος με πλάγιους ( και όχι μόνο ) τρόπους, η επιδίωξη του εφήμερου κέρδους και της δόξας που ασφαλώς δεν έχουν σχέση με το μεγαλείο. Παλαιότερα η πολιτική δράση, οι ιδεολογικοί αγώνες ήταν ιεροί. Έδιναν νόημα στη ζωή των ανθρώπων και φτερά στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Σήμερα, η πολιτική βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορούμενου.

Θεωρείται ως βασικός υπαίτιος για την παρακμή της εποχής. Η διαπίστωση αυτή έχει μια δόση αλήθειας. Αλλά δεν εξηγεί όλη την αλήθεια. Το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο. Η πολιτική και οι πολιτικοί της, είναι προϊόντα της κοινωνίας. Η λειτουργία της πρώτης επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως: τις παραγωγικές σχέσεις, τη δομή της οικονομίας, τις κυρίαρχες ιδεολογίες και τις δυνάμεις που τις καλύπτουν. Η πολιτική δηλαδή διαμορφώνει αλλά και διαμορφώνεται από τη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας. Για την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η κοινωνία και κατ' επέκταση η πολιτική, υπάρχουν διάφορα αίτια: Η οικονομία της πληροφορικής, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η άμβλυνση των ιδεολογικών αντιθέσεων δεξιάς και αριστεράς, η χαλάρωση των οικογενειακών δεσμών, η γενικότερη ευημερία, η κυριαρχία των Μ.Μ.Ε. και η επέλαση της διαφήμισης. Οι νέοι απομακρύνονται από τα κοινά, αποστασιοποιούνται από την πολιτική, αναπτύσσουν δική τους γλώσσα επικοινωνίας την οποία οι παλαιότερες ηλικίες δεν καταλαβαίνουν. Θα μπορούσε να πεί κανείς ότι το χάσμα των γενεών έχει διευρυνθεί σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Οι νέοι απορρίπτουν τα παλιά πρότυπα, τα μοντέλα πολιτικής του χθες, αρνούνται τις απλουστευμένες λογικές του άσπρου ή του μαύρου, δε δέχονται απλοϊκές απαντήσεις, τα τσιτάτα, τα συνθήματα. Έχουν τα δικά τους ενδιαφέροντα, στρέφονται στον αθλητισμό, στις οικονομικές, στις πολιτισμικές και οικολογικές ανησυχίες, αλλά και στα μηχανάκια, στα κομπιούτερ, στη διασκέδαση με τις όποιες ακραίες εκφάνσεις της. Τους απασχολεί ο έρωτας αλλά και η μοναξιά. Τα όνειρα όταν υπάρχουν είναι πολύχρωμα, χωρίς περιεχόμενο και σαφείς στόχους. Υπάρχει μια τάση των νέων σήμερα να συγκροτούν ομάδες, με μικρούς πυρήνες που λειτουργούν ως υποκατάστατα της οικογένειας, του σχολείου, της γειτονιάς. Οι ομάδες αυτές εκφράζονται κυρίως με μουσικά ρεύματα, ασκούν συμβολική κριτική στην κυρίαρχη κουλτούρα, στις κοινωνικές σχέσεις, στην πολιτική, χωρίς όμως να εκφράζουν συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, ή να δίνουν λύσεις. Υπάρχει βέβαια ο προβληματισμός για το μέλλον και ιδιαίτερα για το πρόβλημα της ανεργίας που συνδέεται με την εγκληματικότητα και τα ναρκωτικά. Εδώ η κατάσταση είναι δυσοίωνη. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, ιδιαίτερα της Ανωτάτης Παιδείας, παράγει ανέργους. Οι περισσότερες εκπαιδευτικές κατευθύνσεις δεν αντιστοιχούν στις ανάγκες και τις προοπτικές της αγοράς εργασίας. Και η Πολιτεία, χθεσινή και σημερινή, έχει τεράστιες ευθύνες γιατί εθελοτυφλεί μπροστά στο τεράστιο αυτό πρόβλημα.

Οπως κι αν έχουν τα πράγματα, σήμερα "ζητείται ελπίς", όπως θα έλεγε και ο Αντώνης Σαμαράκης. Και αλίμονο αν αυτό δε γινόταν. Αλίμονο αν οι νέοι δεν ψάχνουν, έστω κι αν δε βρίσκουν. Τότε το μέλλον θα μοιάζει πρόωρα γερασμένο. Η ισοπέδωση της πολιτικής, η ταμπέλα ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι, κλέφτες και εγωιστές, είναι μια εύκολη άρνηση που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. Αν επικρατήσει αυτή η λογική ότι δηλ. όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι, τότε όσοι παραμένουν ακόμη υγιείς και αλώβητοι από τις σειρήνες της παρακμής, είτε θα συμμαχήσουν με το σύστημα, είτε θα αποχωρήσουν. Και τότε ο στίβος της πολιτικής θα παραμείνει ελεύθερος στους χειρότερους και αδίστακτους εκπροσώπους της. Οι νέοι οφείλουν να αντιστέκονται και να προτείνουν. Να αντιστέκονται στην πτώση των αξιών, στην αναξιοκρατία, στο ψέμα, στην υποκρισία, στην αναντιστοιχία λόγων και έργων που είναι παρακμιακά φαινόμενα της κοινωνίας μιας προηγούμενης γενιάς. Κι αν το παλιό δεν έχει ακόμα πεθάνει, οι νέοι οφείλουν να γίνουν οι γεννήτορες του καινούριου. Για να κερδίσουν οι νέοι το αύριο, χρειάζεται θέληση, γνώση, υπευθυνότητα, κόπος, προσπάθεια για δημιουργία.

Η χαρά της δημιουργίας είναι επί πλέον και αυτοσκοπός. Οποιος με ρωτήσει αν είμαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το μέλλον, για τους νέους, για την πολιτική, δεν μπορώ παρά να διαλέξω την αισιοδοξία. Έστω και συγκρατημένα. Η αισιοδοξία, η ελπίδα, η προσπάθεια, ο αγώνας ο μακρύς είναι ο μονόδρομός μας, είναι η Ιθάκη μας. Για να θυμηθούμε τον μεγάλο Αλεξανδρινό ποιητή:

Πάντα στο νου σου να' χεις την Ιθάκη
Το φθάσιμο εκεί ειν' ο προορισμός σου
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Η Ιθάκη σoυ έδωσε τo ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δε θα βγαινες στο δρόμο.
Αλλά δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες, οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης
Συγγραφέας

πηγη: ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΥΔΝΑΣ από άλλη σκοπιά


Βρίθει από μυθεύματα η Ελληνική ιστορία γράφει ο αξιόλογος και αντικειμενικός ιστορικός Κυριάκος Σιμόπουλος στο έργο του, ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ. Όχι γιατί οι ιστορικοί είναι ψευδολόγοι και παραχαράκτες, αλλά επειδή η ιστορική αλήθεια αποκρύπτετε επιμελώς πίσω από πολιτικές ιδιοτέλειες και ιδεολογικά προσωπεία».

Η ρήση αυτή του Κυριάκου Σιμόπουλου ισχύει τόσο για την πρόσφατη ιστορία όσο και για τη μάχη της Πύδνας και τον τραγικό Περσέα τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας, την προσωπικότητα του οποίου σκιαγράφησαν, οι Ρωμαιοδίαιτοι αρχαίοι ιστορικοί Λίβιος και πολύβιος και βασισμένος σ’ αυτούς ο καθ’ όλα σεβαστός για το πλούσιο έργο του επίσης φίλο ρωμαίος Πλούταρχος.

Όποιος διαβάσει με προσοχή την ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΚΗ ΠΙΕΡΙΑ του σεβαστού καθηγητή Αναγνωστόπουλου, και την ιστορία της Ελλάδας του Γιάννη Κορδάτου θα αντιληφθεί ότι, στη λεγόμενη μάχη της Πύδνας που άρχισε στις όχθες του ποταμού Ενιπέα, παρά το Λιτόχωρο, δεν συμπαρατάχθηκαν μόνο οι υπεράριθμες λεγεώνες του Αιμίλιου Παύλου, αλλά και τα Ελληνικά στρατεύματα των ολιγαρχικών του νότου οι οποίοι κάλεσαν τους βάρβαρους Ρωμαίους να τους σώσουν από τις επικίνδυνες μεταρρυθμίσεις του Περσέα που έκανε ότι και ο σύγχρονος αστός Ελευθέριος Βενιζέλος γιατί έτσι το επέβαλαν οι τότε κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Απαλλοτρίωσε τα τσιφλίκια των γαιοκτημόνων και χάρισε τα χρέη των φτωχών που τα είχαν επιβάλει οι τοκογλύφοι της εποχής όπως συμβαίνει και σήμερα...
Εφάρμοσε κάποιου είδους Σολώνεια σεισάχθεια, κάτι που δεν του το συγχώρησε ούτε το Μακεδονικό κατεστημένο της εποχής και πολύ περισσότερο το ολιγαρχικό κατεστημένο του Ελληνικού νότου.

Ο Περσέας όπως αποδεικνύεται από τα γραπτά των επικριτών του υπήρξε αξιόλογος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης που με τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις του υπέρ των απαθλιομένων κολίγων της εποχής εξήγειρε την μήνιν των απανταχού αρχουσών ολιγαρχικών τάξεων οι οποίες κάλεσαν τους βάρβαρους Ρωμαίους να τους προστατέψουν από τον «Σοσιαλίζοντα» Περσέα.

Από τη μάχη κατά του Περσέα δεν έλειψε ούτε η περιβόητη αρχαία Αθήνα που κατέκλισε με το στόλο της τα δυτικά παράλια του Θερμαϊκού κόλπου εφοδιάζοντας με τρόφιμα και όπλα τις συνασπισμένες δυνάμεις των ολιγαρχικών που καταπολεμούσαν με πείσμα κατά των αμυνόμενων υπέρ πατρίδος Μακεδόνων.

Κάτι τέτοιο περίπου έκανε και η σύγχρονη Ελλάδα όταν οι βάρβαροι καπιταλιστές της απώτατης και ευρωπαϊκής δύσης κεραυνοβολούσαν με βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου την πολύπαθη γειτονική μας Γιουγκοσλαβία. Το 1999.

Το ότι η 23η η σωστότερα η 22α Ιουνίου του 168 π.χ. είναι αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό αυτό δεν πρέπει να το αμφισβητεί κανείς. Για την 29η Μαίου 1453 υπάρχουν κάποιες ενστάσεις, γιατί είχε προηγηθεί η επαίσχυντη συμπεριφορά του Κατακουζηνού που είχε παραδώσει την ηπειρωτική Ελλάδα στους Τούρκους για να τον βοηθήσουν να καταστείλει την επανάσταση των Ζηλωτών της Θεσσαλονίκης το 1349.

Η πρόταση του φίλου και μεγάλου διανοητή και συγγραφέα Γιώργου Ράπτη πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από αυτούς στους οποίους απευθύνεται, και ας με συγχωρήσει για τις «βέβηλες» προσεγγίσεις μου.

Νίκος Κουκουτάτσιος

*** Αύριο η απάντηση του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΑΠΤΗ

ΧΙΟΥΜΟΡ

ΚΟΒΟΥΝ "ΤΗ ΦΩΝΗ" ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ 35 ΧΡΟΝΙΑ

Κόβουν τον Γιάννη Πετρίδη επειδή είναι συμβασιούχος!


Απίστευτο κι όμως αληθινό: 35 χρόνια συμβασιούχος! Όπως διαβάσαμε στο «Θέμα» ο Γιάννης Πετρίδης με τις ραδιοφωνικές του εκπομπές που γαλούχησε δύο γενιές κόβεται επειδή – λέει, ανήκει στους 1047 συμβασιούχους που απολύονται στο τέλος του μήνα! Ο μουσικός παραγωγός αποχαιρέτησε το πολυπληθές κοινό του, ενώ στο διαδίκτυο και ειδικά στο facebook γίνεται χαμός από την στιγμή που μαθεύτηκε η είδηση.

enimerosi24

Waiting for the Barbarians ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ

Constantine Cavafy (1864-1933),
translated by Edmund Keeley

What are we waiting for, assembled in the forum?
The barbarians are due here today.
Why isn't anything happening in the senate?
Why do the senators sit there without legislating?
Because the barbarians are coming today.
What laws can the senators make now?
Once the barbarians are here, they'll do the legislating.
Why did our emperor get up so early,
and why is he sitting at the city's main gate
on his throne, in state, wearing the crown?
Because the barbarians are coming today
and the emperor is waiting to receive their leader.
He has even prepared a scroll to give him,
replete with titles, with imposing names.
Why have our two consuls and praetors come out today
wearing their embroidered, their scarlet togas?
Why have they put on bracelets with so many amethysts,
and rings sparkling with magnificent emeralds?
Why are they carrying elegant canes
beautifully worked in silver and gold?
Because the barbarians are coming today
and things like that dazzle the barbarians.
Why don't our distinguished orators come forward as usual
to make their speeches, say what they have to say?
Because the barbarians are coming today
and they're bored by rhetoric and public speaking.
Why this sudden restlessness, this confusion?
(How serious people's faces have become.)
Why are the streets and squares emptying so rapidly,
everyone going home so lost in thought?
Because night has fallen and the barbarians have not come.
And some who have just returned from the border say
there are no barbarians any longer.
And now, what's going to happen to us without barbarians?
They were, those people, a kind of solution.




Περιμένοντας τους Βαρβάρους

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


—Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
—Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
—Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
—Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
—Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.
—Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
—Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

ΑΛΟΓΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ




ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ...ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ


Ξεκίνησε η μετάφραση στα Τούρκικα του βιβλίου
"Θητεία στον Έρωτα" του συντοπίτη μας Τριανταφυλλίδη Παναγιώτη. u
Τον Οκτώβριο εκτός απροόπτου θα έχει ολοκληρωθεί η μετάφραση και θα κυκλοφορήσει
με τίτλο "Hizmet Aygır içinde"