Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Blue Von Der Becke














































































































Χαμένος χρόνος

Βροχή χωρίς αστραπή,
άνθη χωρίς άρωμα,
ποτάμι δίχως νερό,
καπνός χωρίς φωτιά,
αλήθειες δίχως ψέματα
νίκη χωρίς μάχες
θυσίες χωρίς αντίκρισμα,
μεταλαβιά χωρίς εξομολόγηση,
Κυριακή χωρίς εσπερινό
καντήλι χωρίς λαδάκι,
αγάπη δίχως έρωτα
έρωτας χωρίς αγάπη
φθινόπωρο χωρίς βροχές,
καλοκαίρι χωρίς καρπούζι,
σπορά χωρίς θερισμό,
τρύγος χωρίς κρασί,
δίψα χωρίς νερό,
δρόμος χωρίς γυρισμό,
ραντεβού χωρίς ανταπόκριση.
…Τσίπουρο χωρίς μεζέ,
γλέντι χωρίς αρσενικό ζεϊμπέκικο,
παρέα χωρίς θηλυκό,
νύχτα χωρίς έρωτα
…χαμένος χρόνος!










ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΜΑΤΙ" -ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ











ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΛΛΙΟΤΖΗ: "ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ"


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ...

ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: "ΕΓΩ...? ΕΣΥ...!" ΘΕΑΤΡΟ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ





«ΕΓΩ; ΕΣΥ…»
Μια τολμηρή «μαύρη» ερωτική κωμωδία

Το θεατρικό αυτό έργο του συμπολίτη μας Θεοχάρη Μπικηρόπουλου, γράφτηκε σε 52 ημέρες, διαπραγματεύεται την καθημερινότητα ενός άντρα, με τα όνειρα, τις χαρές και τις λύπες, τις διαπροσωπικές σχέσεις, τα προβλήματα, τα αδιέξοδα και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.
Ο συγγραφέας, με τους ήρωές του, μας ταξιδεύει στο Βερολίνο, του 2008: Ο Κούρτ και η Άννα, διανύουν τον έβδομο χρόνο έγγαμου βίου. Στη ζωή του Κούρτ, έχει μπει η 21χρονη φοιτήτρια Χάικε, με την οποία εκείνο το απόγευμα, κάνει έρωτα.
Το ίδιο βράδυ, με τη σύζυγό του Άννα στην κρεβατοκάμαρα ο Kουρτ, προσποιείται ότι θέλει να κάνει έρωτα μαζί της και αρχίζει να τη χαϊδεύει και να τη φιλάει. Αυτή στην αρχή ανταποκρίνεται, αλλά στη συνέχεια βρίσκει διάφορες δικαιολογίες για να το αποφύγει. Αρχίζει τότε ένας σκληρός διάλογος γεμάτος αποκαλύψεις, απωθημένα, αλήθειες και ψέματα.
Τρεις μήνες μετά ο Κούρτ κι ενώ η σύζυγος και τα παιδιά του βρίσκονται στην Κολωνία, στα πεθερικά του, μιλώντας με τον Χέλμουτ, έναν 60χρονο γείτονα-φίλο του ηθοποιό, ανοίγει την καρδιά του, μετράει τα λάθη και τις επιλογές του, αναπολεί την ευτυχία της άγνοιάς του και προσπαθεί να βρει το κουράγιο και τη δύναμη, να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα που του επεφύλασσε η τύχη.
Στη διάρκεια της εξομολόγησής του, ο Κουρτ αποκαλύπτει το πρόβλημα που τον απασχολεί. Ο Χέλμουτ σκαρφίζεται ένα κακόγουστο αστείο με τη «μαιευτική» μέθοδο του Σωκράτη, βάζοντας σε δοκιμασία τον Κουρτ που θα τον οδηγήσει σε ένα προβληματισμό για να «δει» τη ζωή μέσα από ρεαλιστικούς προβληματισμούς και να πάρει τις αποφάσεις του.
Πριν επιστρέψει η Άννα από την Κολωνία, ο Κουρτ, αποφασίζει να βάλει σε «τάξη» τη ζωή του.
Θα συγκρουσθεί με τα διλήμματά του, τις επιθυμίες και τους πόθους του κοιτώντας κατάματα την πραγματικότητα. Ποθούμενο η εσωτερική γαλήνη και η ευτυχία του. Μπροστά στο εφήμερο και το διαχρονικό, μπροστά στο ποθούμενο και το «επιτρεπτό», η επιλογή είναι μια. Η απόφασή του δύσκολη. Άραγε θα καταφέρει να βγει από τα αδιέξοδα;
Πρέπει να υπογραμμίσω, ότι ο συγγραφέας, μέσα από τους διαλόγους, «περνά» μηνύματα, για τη δουλειά, τη φτώχια και την προσπάθεια για καλύτερη ζωή, τον έρωτα στον γάμο, τον εξωσυζυγικό έρωτα, την ισότητα των δύο φύλων, τις αγωνίες για το αύριο, τους κινδύνους από σύγχρονες ασθένειες, το χάσμα των γενεών, τις ηθικές αξίες, τη λογική και το παράλογο, την υποκρισία και την αλήθεια στις ανθρώπινες σχέσεις, την τόλμη ή τους συμβιβασμούς, τα όρια της ελευθερίας και του σεβασμού, τις συγκρούσεις ανάμεσα στα «πρέπει» και τα «θέλω» μας.
Μια τολμηρή «μαύρη» ερωτική κωμωδία, με εκπλήξεις, ανατροπές, ρεαλιστική γλώσσα που προκαλεί, πολύ γέλιο και …κλάματα.
Μην αποκλείσετε επίσης να ανακαλύψετε το ενδεχόμενο, πρωταγωνιστής, μεταξύ των άλλων να είστε …εσείς!
Πρόκειται για ένα έργο που σίγουρα θα συζητηθεί.



***ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ

GREECE, PIERIA, KATERINI THE BEST PLACE FOR HOLIDAYS
























































Μπιζμπιζέ πολιτισμός βιβλιοπαρουσιάσεων στη μικρή μας πόλη ...




Μπιζμπιζέ πολιτισμός βιβλιοπαρουσιάσεων

στη μικρή μας πόλη ...

***Σημείωμα του συγγραφέα

Όλοι οι χαρακτήρες αυτού του άρθρου
αποτελούν αποκλειστικά προϊόντα
αρρωστημένης φαντασίας ( ; ) και οποιοσδήποτε
ισχυριστεί ότι είναι είναι ένας από αυτούς θα υποστεί της συνέπειες του νόμου.

ή αλλιώς
Η ιστορία που ακολουθεί είναι φανταστική.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα είναι
καθαρά συμπτωματική. Ειδικά με σένα παλιομαλάκα.




Γεμίσαμε βιβλία. Ξεμείναμε από αναγνώστες. Χορτάσαμε πολιτιστικούς συλλόγους, ενώσεις συγγραφέων υπό σύσταση, λόγιους με ύφος πανεπιστημιακό να κάνουν αναλύσεις, δήθεν εραστές του καλού βιβλίου, ειδικούς αναλυτές και σνομπ επιδειξίες του ίδιου τους του εαυτού. Είτε πας σε γάμο, είτε είσαι καλεσμένος σε βαφτίσια, ή πας σε κηδεία ένα και το αυτό.΄Μπορείς να πας απευθείας σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου, να δείξεις το καινούργιο σου ταγιεράκι, το πολιτιστικό σου επίπεδο παρκάρωντας παράνομα πάνω στο πεζοδρόμιο ή ακόμη και μέσα στο πάρκο, να κάνεις της δημόσιες σχέσεις σου καπνίζοντας στο φουαγιέ μπαλκόνι, ρίχνοντας κάπου κάπου μια κρυφή ματιά στο πάνελ και χειροκροτώντας δίχως νόημα.
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί ούτως ή άλλως, όπως θα δωθεί και το όνομα στο παιδί, όπως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα μπεί μέσα στη γη ο πεθαμένος. Φυσιολογική ροή των πραγμάτων, εκ των πραγμάτων αναμενόμενη. Παρακολουθούμε την εκδήλωση ξέροντας την κάθε επόμενη στιγμή της. Γνωρίζουμε από την αρχή ως το τέλος τι θα γίνει. Το πάνελ σχεδόν πάντα το ίδιο με λίγους πάντα από τους φορείς τους ίδιους καλεσμένους για να προλογίσουν, είναι εκεί και οι πιο επώνυμοι της πόλης, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, πρόεδροι οργανισμών στις πρώτες πάντα σειρές, λες και η κουλτούρα, το επίπεδο και η καλλιέργεια έχει να κάνει με το που κάθεσαι, το τι φοράς, το ποιοί κάθονται δίπλα σου και το τι φοράνε κι αυτοί φυσικά. Στη μέση του πάνελ ο συγγραφέας και στην άκρη ο εκδότης ή ο βιβλιοπώλης που έχει καλέσει τους καλλιτέχνες. Καλωσορίζει, ευχαριστεί τους ομιλητές, ασχέτως αν τους συμπαθεί ή όχι, ευχαριστεί το Δήμο που παραχώρησε το χώρο - σαν να ευχαριστεί το Θεό που του επιτρέπει να ζει και να αναπνέει. Οι ομιλητές παίρνουν το λόγο ένας ένας.
Έτσι κι αλλιώς όλοι τα ίδια θα πούνε με διαφορετικό..ίσως...χαμόγελο. Αυτά που λένε κάθε φορά που τους καλούν σε παρουσίαση βιβλίου. Αλλάζουν κάποια ονόματα, βάζουν τον τίτλο του νέου βιβλίου στη θέση του προηγούμενου που παρουσίασαν και νά την η ομιλία τους!Πανέτοιμη!
Άρα η σειρά των ομιλιών δεν έχει σημασία. Το άνευ περιεχομένου έτοιμο και καλουπωμένο μοτίβο όπου και να το βάλεις την ίδια δουλειά κάνει. Πάντως,για να είμαι και ακριβοδίκαιος, για να είναι καλή και επιτυχημένη μια βιβλιοπαρουσίαση πρέπει να ειπωθούν συγκεκριμένα λόγια. Κάπως σαν τα λόγια του παπά στις θρησκευτικές τελετές που προανέφερα. Εδώ είναι όλη η ουσία, η σημασία, η συναισθηματίκοτητα του συγγραφέα, τα νοητικά ταξίδια πριν και μετά το ανάγνωσμα.Και πάνω από όλα το γεγονός ότι κανείς από τους ομιλητές δεν έχει διαβάσει το βιβλίο! Ούτε και το κοινό από κάτω έχει διαβάσει το βιβλίο. Από κοινωνική υποχρέωση βρίσκεται εκεί, όπως και στις τελετές που λέγαμε. Κάνει πως ακούει, αλλά ονειρεύεται παντόφλες, καναπέ, παγωμένη μπυρίτσα και ξηρούς καρπούς και το αγαπημένο του σίριαλ στην τηλεόραση. Όλες αυτές τις καθημερινές του συνήθειες τις έχει χάσει για σήμερα.Αύριο θα είναι χάλια. Αλλά και αν φιλοτιμηθεί να δώσει προσοχή στα λεγόμενα, τι να καταλάβει για ένα βιβλίο που η μόνη σχέση μαζί του είναι πως μόλις το αγόρασε και περιμένει να τελειώσουν οι ομιλίες για να πάει στον συγγραφέα να του το υπογράψει; Και τι να ακούσει; Να του εξηγούν τι γράφει το βιβλίο; Κρετίνος είναι; Θα το διαβάσει, όταν κι αν αξιωθεί ποτέ, και θα καταλάβει. Άσε που όταν σου λένε τι λέει ένα βιβλίο είναι το ίδιο βαρετό και εκνευριστικό σαν να σου διηγούνται ταινία. Μετά όλοι σηκώνονται, χειροκροτάνε, εύχονται στον συγγραφέα «καλοτάξιδο» και άλλη μια παρουσίαση βιβλίου λαμβάνει τέλος. Κακά τα ψέμματα, η κρυφή γοητεία των βιβλιοπαρουσιάσεων, εκείνο που πραγματικά αξίζει είναι για τα κουτσομπολιά για τον συγγραφέα και για τους παρευρισκομένους. Κάτι ανάλογο δηλαδή με τα σχόλια για το νυφικό, το ποιος πάτησε ποαινού το πόδι, τα μαλλιοτραβήγματα που έγιναν για το τι όνομα θα πάρει το παιδί και για τον ενάρετο βίο του μακαρίτη.

Αφιερωμένο στη φίλη μου Αναστασία Καλλιοντζή που κάθε της παρουσίαση
είναι τόσο γαμημένα ξεχωριστή και για αυτό τη γουστάρω...

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης - συγγραφέας