Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Κατερίνα Γώγου - I




"Πάει. Αυτό είταν.


Χάθηκε η ζωή μου φίλε


μέσα σε κίτρινους ανθρώπους


βρώμικα τζάμια


κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.


'Αρχισα να γέρνω


σαν εκείνη την ιτιούλα


που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου.


Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.


Είναι το γαμώτο που δεν έζησα".

Κατερίνα Γώγου - VIII

Η ζωή μας είναι σουγιάδες


Σε βρώμικά αδιέξοδα


Σάπια δόντια, ξεθωριασμένα συνθήματα…


Πάνω – κάτω. Πάνω – κάτω, η Πατησίων.


Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε


την ίδια διαδρομή


Ξευτίλα - μοναξιά - απελπισία


Κι ανάποδα


Εντάξει δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε


Μονάχα όταν βρέχει


βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας


Και καπνίζουμε….


Η ζωή μας είναι άσκοπα λαχανητά…

Κώστας Στεργιόπουλος - Πώς να σταθώ

Πώς να σταθώ και νά' μαι ο ίδιος κι ένας,

αφού κινούμαι αδιάκοπα~

περνώντας απ' το σκοτάδι στο φως,

άλλος στο σκοτάδι, άλλος στο φως.

Αναρωτιέμαι,

μήπως σε μια καμπή του δρόμου χά-

σουμε τη ζωή,

και δε μας μένει πια να σώσουμε άλλο απ' την

ψυχή μας~

περνώντας απ' το φως στο άλλο φως,

αλλάζοντας και μέσα στο φως.

Πώς να χωρέσω σε μια λέξη ή σ' ένα όνομα;

Αν στρέψω πίσω, θα σταθώ~

αν σταθώ, θα μαρμαρώσω.

Τρέχοντας έτσι κινδυνεύω να χαθώ.

Ελένη Βακαλό - Το τέλος του σπιτιού

Μια μέρα ο μεγάλος μου γιος είπε


«το βράδυ δε θα γυρίσω σπίτι νωρίς»


Έβαλα τα μικρά να κοιμηθούνε


και τότε θαρρώ πως κοίταξα το σπίτι μας


για πρώτη φορά


Ήταν παλιό


και το χειμώνα θα έσταζε με τις βροχές.

ΜΕ ΤΟΝ κόσμο στο πλευρό του ο Γκλέτσος

"Έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη" δηλώνει ο δήμαρχος Στυλίδας Α. Γκλέτσος. Στο εδώλιο στις 6 Απριλίου για το άνοιγμα των διοδίων. Δυναμικό "παρών" αναμένεται να δώσουν οι δημότες του...


Στις 6 Απριλίου στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων της Λαμίας θα γίνει η δίκη του Απόστολου Γκλέτσου για το άνοιγμα του παράδρομου στην εθνική οδό στα διόδια Πελασγίας.

Η δυναμική αντιμετώπιση του Δημάρχου Στυλίδας στο θέμα των διοδίων πριν από λίγους μήνες, ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και έγινε θέμα και στον ξένο τύπο.
Όταν τότε οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα, ο δήμαρχος Στυλίδας ένιωσε τη συμπαράσταση του κόσμου που ήταν πρωτοφανής.
Το ίδιο αναμένεται να γίνει και στις 6 Απριλίου, όταν ο Απόστολος Γκλέτσος θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Σε δηλώσεις του στο LamiaReport τόνισε πως δεν ανησυχεί καθώς εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη. Προσέθεσε μάλιστα πως ο κόσμος τον σταματά στο δρόμο για να μάθει πότε θα πραγματοποιηθεί η δίκη δηλώνοντάς του πως στέκεται στο πλευρό του.
"Καταρχήν δεν ανησυχώ, γιατί έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Όσο για το εάν το σκέφτομαι, σας λέω ότι δεν προλαβαίνω καν να το σκεφτώ, αφού τρέχω από το πρωί μέχρι το βράδυ, προσπαθώντας να λύσω προβλήματα του Δήμου.
Είναι όμως συγκινητικό το ότι οι δημότες με σταματούν στο δρόμο και με ρωτούν πότε είναι η δίκη, για να έρθουν στο δικαστήριο να μου συμπαρασταθούν.
Και δεν είναι μόνο οι κάτοικοι του διευρυμένου Δήμου Στυλίδας. Το τηλεφωνικό κέντρο του Δήμου δέχεται τηλεφωνήματα από όλη την Ελλάδα, που ρωτάνε για τη δίκη. Τους ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου, αλλά θέλω να τους πω ότι δεν έκανα τίποτα παραπάνω από το να προστατέψω τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των δημοτών μου".


ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ αυριο Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΕΣ"

ΠΙΕΡΙΚΟΣ-ΤΡΙΚΑΛΑ 2-0

ΝΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΥΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ,
 ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ ΠΙΕΡΙΚΟΥ.

Αυτοκτόνησε η πρώην του άντρα της Ωνάση!

Πέφτοντας από τον έβδομο όροφο της πολυκατοικίας, στην οποία διέμενε με τον τελευταίο της σύντροφο, έδωσε τέλος στη ζωή της η πρώην σύζυγος του άντρα της Αθηνάς Ωνάση, Alvaro De Miranda. Η 36χρονη Cibele Rosa έκανε βουτιά στο κενό.

63.000 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ στο Bikiropoulos.blogspot.com

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΘΕΜΑΤΩΝ
ειδήσεις
έρευνες
θέατρο
ποίηση
λογοτεχνία
εκδηλώσεις
LIFESTYLE και ΤΟΠΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ριζοσπάστες Μακεδόνες στην Οξφόρδη


Την ιστορία του μακεδονικού πολιτισμού «διηγούνται» τα 551 άγνωστα αντικείμενα από τις αποθήκες του Μουσείου των Αιγών

Με αυτά τα όπλα πήγαιναν στον πόλεμο και στο κυνήγι οι βασιλείς της δυναστείας των Τημενιδών, από τον Περδίκκα Α΄ ως τον Μέγα Αλέξανδρο. Στον Φίλιππο Β΄ ανήκε αυτό το ιερατικό διάδημα, το ίδιο και η χάλκινη «πάτερα», το αγγείο που χρησιμοποιούσε για τις σπονδές. Τα εντυπωσιακά υπολείμματα και οι προσφορές βρέθηκαν στην ταφική πυρά της βασίλισσας Ευρυδίκης και τα ασημένια αγγεία συνόδευσαν τις ταφές του Φιλίππου Β΄ και του Αλέξανδρου Δ΄.
Αν στην αρχαιολογία η δυνατότηταταύτισης ιστορικών προσώπων και ευρημάτων είναι σπάνια, στην περίπτωση των Αιγών, της κοιτίδας των βασιλέων της Μακεδονίας, είναι κοινός τόπος. Από τη στιγμή που ο Μανόλης Ανδρόνικος ξετύλιξε το κουβάρι της ιστορίας αποκαλύπτοντας τον τάφο του Φιλίππου Β΄ στη Βεργίνα, πρόσωπαάντρες και γυναίκες-, μέλη της βασιλικής δυναστείας που ως τότε ήταν μόνο ονόματα στα βιβλία απέκτησαν «υπόσταση». Και το αντίθετο. Η αρματωσιά των αντρών, τα κοσμήματα των γυναικών, τα σύμβολα εξουσίας αλλά και αντικείμενα καθημερινής χρήσης βρήκαν τους κατόχους τους. Και είναι ακριβώς αυτή η ταύτιση ιστορικών προσώπων με ευρήματα και αντίστροφα η προσωποποίηση των ευρημάτων το μεγάλο πλεονέκτημα της έκθεσης για τους βασιλείς της Μακεδονίας και την πρωτεύουσά τους, τις Αιγές, που θα εγκαινιασθεί στις 6 Απριλίου στην Οξφόρδη.
Αγνωστα ως σήμερα, αδημοσίευτα, βγαλμένα από τις αποθήκες του Μουσείου των Αιγών και από θησαυροφυλάκια είναι στην πλειονότητά τους τα 551 αρχαία αντικείμενα της έκθεσης. «Είναι μια έκθεση ιστορική με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα» συνοψίζει η αρχαιολόγος δρ Αγγελική Κοτταρίδη, προϊσταμένη της ΙΖ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων, που την οργάνωσε σε συνεργασία με το μουσείο. «Πολλά από τα εκθέματα σχετίζονται άμεσα με μέλη της ίδιας της βασιλικής δυναστείας και ακριβώς αυτή η δραματικά φορτισμένη συσχέτιση με συγκεκριμένα ιστορικά πρόσωπα γίνεται εξαιρετικός αφηγηματικός μοχλός που ενεργοποιεί τον επισκέπτη» προσθέτει.
Ολα τα αντικείμενα της έκθεσης, με εξαίρεση το πορτρέτο του Αλέξανδρου που βρέθηκε στην Πέλλα, προέρχονται από τις Αιγές, λίκνο της βασιλικής δυναστείας από την εποχή της εγκατάστασής της βορείως του Ολύμπου. Τα περισσότερα άλλωστε ήρθαν στο φως από τις ανασκαφές της τελευταίας εικοσαετίας. Οσο για τη χρονολόγησή τους, αρχίζει από το τέλος της Μυκηναϊκής Εποχής, συνεχίζεται στα γεωμετρικά χρόνια (10ος-8ος αι. π.Χ.), στα αρχαϊκά και στα κλασικά, για να φθάσει ως τον Αλέξανδρο Δ΄, γιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης, που ήταν ο τελευταίος της γενιάς του.
«Ο στόχος μας είναι να παρουσιάσουμε με σαφήνεια και αμεσότητα στον μέσο επισκέπτη τα στοιχεία της εξέλιξης του μακεδονικού βασιλείου δίνοντας έμφαση στις άγνωστες πτυχές του και εστιάζοντας στα πρόσωπα και στις λειτουργίες των βασιλέων, των βασιλισσών και του περιβάλλοντός τους, που γίνονται προσιτοί, σχεδόν χειροπιαστοί μέσα από τα ευρήματα των τάφων τους, τα βασιλικά αναθήματα αλλά και το ίδιο το ανάκτορο των Αιγών» διευκρινίζει για το σκεπτικό της έκθεσης η κυρία Κοτταρίδη. Με όπλα από τη βασιλική συστάδα των Τημενιδών (560-420 π.Χ.) που συσχετίζονται με τους βασιλείς Αέροπο Α΄ και Αργαίο αλλά και με τα μέλη της οικογενείας του Αλέξανδρου Α΄ και του Περδίκκα Β΄ και βέβαια από την ταφική συστάδα του Φιλίππου Β΄ και του Αλέξανδρου Δ΄ ξεκινά η αφήγηση της ιστορίας των Μακεδόνων.
Η μεγάλη τοιχογραφία του βασιλικού κυνηγιού από τον τάφο του Φιλίππου Β΄, που με την τεχνική του φωτομωσαϊκού παρουσιάζεται σε φυσικό μέγεθος, καθώς και το πορτρέτο του από τη χρυσελεφάντινη κλίνη του βασιλιά, υποδηλώνουν την παρουσία του ηγεμόνα. «Τα υπολείμματα εξάλλου από τις ταφικές πυρές των Τημενιδών του 6ου αι. π.Χ.έρχονται να τεκμηριώσουν την παράδοση της εποχήςπου συνδέει τις ταφικές πυρές της Ιλιάδας με τη μεγαλοπρεπή ταφή του Φιλίππου Β΄ αλλά και με την ταφική πυρά του Ηφαιστίωνα στη Βαβυλώνα» επισημαίνει η κυρία Κοτταρίδη.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο συμπόσιο, σημαντικό θεσμό στη ζωή των Μακεδόνων, με αγγεία, σκεύη, εικόνες από τις χρυσελεφάντινες κλίνες του Φιλίππου Β΄ και μωσαϊκά των ανδρώνων του ανακτόρου. Ενας ελεφαντοστέινος κάπρος από το υποπόδιο της κλίνης του Φιλίππου Β΄ και ο Σαβάζιος (θρακική και φρυγική θεότητα) από την κλίνη του Αλέξανδρου Δ΄ προσφέρουν μια νύξη της λαμπρότητας των βασιλικών συμποσίων. Τέλος, και το ίδιο το ανάκτορο των Αιγών παρουσιάζεται μέσα από σχέδια, φωτογραφίες και βίντεο. Τρεις μεγάλες αίθουσες της νέας πτέρυγας του Ασμόλεαν, του πανεπιστημιακού μουσείου της Οξφόρδης, φιλοξενούν τα ευρήματα. Με δική του πρωτοβουλία διοργανώνεται άλλωστε η έκθεση, γεγονός που την καθιστά εξόχως σημαντική, καθώς το συγκεκριμένο ίδρυμα αναγνωρίζεται ως το μεγαλύτερο διεθνές κέντρο κλασικών σπουδών. «Πιστεύουμε ότι η παρουσίαση εκεί όλου αυτού του υλικού από τη Μακεδονία θα δώσει το έναυσμα για την ανάπτυξη επιστημονικού διαλόγου με θέματα όπως η δημιουργία αυτού του κράτους, η σχέση των ταφικών εθίμων των Μακεδόνων με τον Ομηρο,η τέχνη τους κτλ.» καταλήγει η κυρία Αγγελική Κοτταρίδη. Ηδη μάλιστα, παράλληλα με την έκθεση, το πανεπιστήμιο οργανώνει για ολόκληρο το θερινό εξάμηνο ανοιχτό σεμινάριο από ειδικούς επιστήμονες και ερευνητές με θέματα σχετικά με τη Μακεδονία που άπτονται της αρχαιολογίας, της Ιστορίας, της επιγραφικής κτλ.
Πριγκίπισσες, Βασίλισσες, Πρωθιέρειες
Ηταν βασίλισσες.Γιατί μόνο γυναίκες αυτής της τάξης μπορούσαν να κατέχουν τόσο πολύτιμα και πλούσια κοσμήματα.Αλλά ήταν και ιέρειες,αφού στην ταφή τους είχαν εναποτεθεί τα σκήπτρα της εξουσίας τους εν ζωή,όταν είχαν το προνόμιο να ασκούν στα ιερά λατρευτικές πράξεις.Αυτές οι τέσσερις βασίλισσες-ιέρειες που έρχονται από τα βάθη των αιώνων (10ο ως 8ο αι.π.Χ.),από όπου τις έφερε στο φως αρχικά το χέρι του Μανόλη Ανδρόνικου τη δεκαετία του ΄50,αποτελούν ένα μόνο ανάμεσα στα πολλά άγνωστα ευρήματα της μεγάλης έκθεσης για τις Αιγές.Τους επιφυλάσσεται άλλωστε ιδιαίτερη αντιμετώπιση καθώς θα «στηθούν» όρθιες,ως φιγούρες από πλέξιγκλας,επάνω στις οποίες θα τοποθετηθούν τα κοσμήματα που τις συνόδευσαν στην ταφή.Μαζί και τα «ιερατικά σκήπτρα» τους,από τα οποία διασώζεται μόνον η κεφαλή- το ξύλο έχει καταστραφεί- σε μορφή τρίδυμου,διπλού πελέκεως.
Μια άλλη μεγάλη Μακεδόνισσα,η σύζυγος του Αμύντα και πιθανότατα μητέρα του Αλέξανδρου Α΄, η επονομαζόμενη σήμερα «Δέσποινα των Αιγών»,που πέθανε γύρω στο 500 π.Χ.,θα είναι η προεξάρχουσα της ομάδας.Τα κοσμήματα από την πολύχρυση ταφή της θα στολίσουν την τρισδιάστατη φιγούρα της στο μουσείο δίνοντας μια ιδιαίτερα ζωντανή εικόνα για τη θέση των γυναικών στη μακεδονική αυλή.
Πριγκίπισσες,βασίλισσες,πρωθιέρειες,οι γυναίκες αυτές αποτελούν ιδιαίτερο κεφάλαιο της έκθεσης,γιατί ιδιαίτερος ήταν και ο ρόλος τους στο βασίλειο,όπως λέει η αρχαιολόγος κυρία Αγγελική Κοτταρίδη.«Τα εκθέματα ζωντανεύουν την εικόνα τους αλλά και τα σημαντικά λειτουργήματα που επιτελούσαν αυτές οι γυναίκες της βασιλικής οικογένειας στο αρχαϊκό μακεδονικό βασίλειο κάνοντας χειροπιαστή τη συνέχεια της παράδοσης που από τις μυθικές φιγούρες της προϊστορίας οδήγησε στις συναρπαστικές προσωπικότητες της Ευρυδίκης και της Ολυμπιάδας,προοιωνιζόμενες τις Αρσινόες,τις Βερενίκες και τις Κλεοπάτρες,τις μακεδόνισσες βασίλισσες που σφράγισαν με τη δράση τους την ιστορία της ελληνιστικής οικουμένης», προσθέτει.

Κοσμήματα,σκεύη τουαλέτας αλλά και αντικείμενα με ιερό-συμβολικό χαρακτήρα, όπως τα πήλινα κεφάλια θεϊκών και δαιμονικών ξοάνων,που βρέθηκαν σε τάφους της συστάδας των βασιλισσών συντελούν στην προσέγγιση αυτών των γυναικών της δυναστείας των Τημενιδών από τα μέσα του 6ου αι.π.Χ. ως τα χρόνια του Φιλίππου Β΄, με αποκορύφωμα,όπως λέει η κυρία Κοτταρίδη, «την ίδια την Ευρυδίκη,μάνα τριών βασιλιάδων και γιαγιά του Μεγαλεξάνδρου,τη γυναίκα που διαχειρίστηκε την εξουσία σαν να ήταν άντρας».
Εκείνοι που άλλαξαν την Ιστορία
Θέατρο συγκλονιστικών γεγονότων που άλλαξαν την πορεία του τότε κόσμου υπήρξαν οι Αιγές.Εκεί δολοφονήθηκε ο Φίλιππος το 336 π.Χ.,εκεί ανακηρύχθηκε ο Αλέξανδρος βασιλιάς και από εκεί ξεκίνησε τη μεγάλη εκστρατεία του στην Ανατολή την άνοιξη του 334 π.Χ.
«Από τη μεγάλη ανακάλυψη του Μανόλη Ανδρόνικου και εντεύθεν η αρχαιολογική σκαπάνη συσσωρεύει διαρκώς ευρήματαπου αποδεικνύουν ότι το βασίλειο των Μακεδόνων δεν ήταν τίποτε άλλοπαρά ένα από τα πολλά ελληνικά φυλετικά κρατίδια της Γεωμετρικής Εποχής» καταθέτει η αρχαιολόγος κυρία Αγγελική Κοτταρίδη,ανασκαφέας και η ίδια των Αιγών.«Η διαφορά του από τα κράτη της Νότιας Ελλάδας συνίστατο στον συντηρητισμό και στην εσωστρέφειαπου μαζί με τις παραδοσιακές δομές της ομηρικής εποχήςδιατήρησαν οι Μακεδόνες ακόμη και τη στιγμήπου στην Αθήνα εδραιωνόταν η δημοκρατία, καθώς εκείνοι βρίσκονταν απομακρυσμένοι από τις γενικότερες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις».
Κάτι που δεν διήρκεσε για πολύ,φυσικά, αφού ο Φίλιππος και ο γιος του Αλέξανδρος θα γίνονταν στη συνέχεια οι καταλύτες για την αντιμετώπιση της βαθιάς κρίσης που περνούσε η Ελλάδα και ταυτόχρονα ο ριζοσπαστικός μοχλός για τη μετάλλαξη του αρχαίου κόσμου σε μια πιο εξελιγμένη ελληνιστική διεθνή και την επέκτασή του σε όλη τη Μεσόγειο και ως τα βάθη της Ανατολής.
«Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο.
Θησαυροί από τη βασιλική πρωτεύουσα των Μακεδόνων, ένα ελληνικό βασίλειο στα χρόνια της δημοκρατίας», Μουσείο Αshmolean της Οξφόρδης.
Διάρκεια έκθεσης: 7 Απριλίου - 29 Αυγούστου.
http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=391919&h1=true ΤΟ ΒΗΜΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


ΤΟ ΒΗΜΑ
http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=391914&h1=true


Οι στίχοι της οργής


Είναι νέοι και δεν διστάζουν, μέσα από τον λόγο και τη μουσική τους, να τα λένε «έξω απ΄ τα δόντια».

«Θα μιλήσω για τον φίλο τον Κανέλλο/ που έχει μια καρδιά και τέσσερα ποδάρια./ Που γυρίζει στα Εξάρχεια τα βράδια/ κι όλοι τον σέβονται,του βγάζουν το καπέλο./ Στη γωνιά Πολυτεχνείο με Πατησίων/ κυνηγούσε, λένε, έναν ασφαλίτη. / Και μια μέρα εθεάθη στο Θησείο/ να γυρνά με μια σκυλίτσα από σπίτι. / Ενα τραγούδι για τον σκύλο τον Κανέλλο/ που με δάγκωσε μα τον καταλαβαίνω./ Υποστήριξε την άποψη με πάθος/ ότι είχα πάρει τη ζωή μου λάθος. / Χίλια πρόσωπα αλλάζει αυτή η πόλη/ μα κανένα δεν τρομάζει τον Κανέλλο./ Κι αν καμιά φορά τον βλέπεις λυπημένο/ την ουρά του σπάει κι αρχίζει γυροβόλι./ Κι ούτε αγγίζει όσα κόκαλα πετάνε/ όλοι αυτοί που ασχημαίνουν τη ζωή μας. / Και το ξέρωόταν στα μάτια τον κοιτάμε/ πως γουστάρει,πως γουστάρει τη σιωπή μας». Το τραγούδι μιλάει για τον Κανέλλο, κάτοικο της περιοχής του Πολυτεχνείου και φίλου των αντιεξουσιαστών. Γάβγιζε στα ΜΑΤ, τα κυνηγούσε, αψηφούσε μολότοφ και δακρυγόνα, ήταν παρών στις πορείες και στις συγκεντρώσεις... ώσπου αρρώστησε. Κινητοποιήθηκαν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, τον φρόντισαν, αλλά δεν άντεξε. Είχε μπει άλλωστε στα δεκαεπτά... Ο τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης στον «Κανέλλο» του δεν αποτυπώνει μόνο τη ζωή ενός σκύλου αλλά και καταστάσεις που προβληματίζουν τόσο τον ίδιο όσο και τους συνομηλίκους του.
Ο «Κανέλλος» αποτέλεσε την αναγκαία και ικανή συνθήκη ώστε αντιεξουσιαστές απ΄ όλον τον κόσμο να σχολιάσουν, όχι βεβαίως τη ζωή του πρωταγωνιστή της ιστορίας, αλλά την καθημερινότητά τους. Να καταθέσουν ιδέες, να συγκρουστούν και να ενωθούν. Με περισσότερες από 200.000 προβολές στο myspace, το τραγούδι μετατράπηκε σε πολιτικοκοινωνικό «ύμνο». «Ενα τραγούδι φεύγει πάντα από τον δημιουργό και το κάνουν ό,τι θέλουν οι ακροατές του.Μου αρέσουν οι δεύτερες αναγνώσεις έργων μου» λέει ο Στάθης Δρογώσης. «Σαφώς και δεν είμαι πολιτικός επιστήμονας.Αυτό που ξέρω να κάνω είναι να τραγουδώ για την τάξη που εκφράζω, αυτή τημικρομεσαία.Από την άλλη,δεν μ΄ ενδιαφέρει ούτε να νουθετώούτε να είμαι με το δάχτυλο και να λέω ή να δείχνω . Είναι φορές που ντρέπομαι που είμαι καλλιτέχνης.Πολλοί από εμάς έχουν ταυτιστεί με την εξουσία».
Από την άλλη, γνωρίζει ότι έχει μια δύναμη στα χέρια του και μπορεί να ασκήσει πολιτικό λόγο. «Δεν θέλω όμως να είμαι αρχηγός. Το καθήκον της τέχνης είναι να σκάβει στα θεμέλια της κοινωνίας, να θέτει ερωτήματα και να αμφισβητεί.Πρώτα αμφισβητούμε και μετά αλλάζουμε. Δεν μπορεί να διοικηθεί μια κοινωνία από τους καλλιτέχνες. Καταλαβαίνω όμως και την ανάγκη του κόσμου να βρει ήρωες. Ετσι ηρωοποίησαν τον Τζον Λένον - και εκείνος τούς έδειχνε τα γεννητικά του όργανα».
Σε ένα από τα τελευταία του τραγούδια αναφέρει:
 «Σπάστε τις ψεύτικες οθόνες,/ βγείτε απ΄ τα ήσυχα γραφεία (...)/ όμορφη ζωή,να ζούμε ελεύθερη ζωή». Δεν προτρέπει λοιπόν τους ακροατές του σε συγκεκριμένες πράξεις και ενέργειες; «Παρακάτω όμωςλέω ότι “είμαστε όλοι καλλιτέχνες,/ είμαστε όλοι ευλογημένοι, / φτωχοδιάβολοι μοιραίοι και διαφορετικοί (...)/ όμορφη ζωή,να ζούμε ελεύθερη ζωή”».
Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα το πολιτικοκοινωνικό τραγούδι έχει αποκτήσει μια διαφορετική έννοια από εκείνη της Μεταπολίτευσης. Οι σημερινοί τριαντάρηδες ή και οι λίγο μεγαλύτεροι, έχοντας γυρίσει την πλάτη σε κόμματα και θεσμούς και βιώνοντας μια πραγματικότητα που δεν τους εκφράζει, θέλουν να «τη λένε» σε όλους, «να τα χώνουν», όπως λένε τα Κίτρινα Ποδήλατα.


«Η τέχνη δραματοποιεί την καθημερινότητα»
«Αυτό που παίζει ρόλο είναι η γενικότερη στάση ενός δημιουργού ή ενός συγκροτήματος» προσθέτουν οι αγγλόφωνοι Film - και όχι αυτοί καθαυτοί οι στίχοι. «Αντιεξουσιαστική άποψη μπορεί να έχει κάθε άνθρωπος που αμφισβητεί το γεγονός ότι ο πλούτος και η λήψη των αποφάσεωνσυγκεντρώνονται σε λίγους» τονίζουν. «Ο καθένας μας οφείλει να έχει μια αίσθηση ευθύνης και αφύπνισηςγια ό,τι συμβαίνει γύρω του.Ολα αυτά επηρεάζουν, άμεσα ή έμμεσα, τον στίχο και το στήσιμό μας. Κανείς όμως δεν περιμένει να τον σπρώξουμε είτε δε ξιά είτε αριστερά.Ούτε θα αντιδράσει με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο επειδή θα του το πούμε εμείς.Η τέχνη δραματοποιεί την πραγματικότητά του.Ας πατήσει φρένο στην καθημερινότητά του για να δει τι του συμβαίνει».
«Υποστήριξε τον λόγο σου με τη ζωή σου και το αντίστροφο». Αυτό είναι, για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, το σύνθημα των Αctive Μember. Πιθανόν να αρκούσε από μόνο του για να καταταγούν στα πιο πολιτικοποιημένα συγκροτήματα της εποχής μας. Ωστόσο ο ιδρυτής τους, ΒD Foxmoor, έχει τις ενστάσεις του. «Το πολιτικοποιημένο τραγούδι δεν είναι το στρατευμένο.Πολιτικό τραγούδι είναι το ανήσυχο τραγούδι.Είναι στάση ζωής το να ανησυχείς και να μοιράζεσαι πράγματα. Το κοινωνικό τραγούδι είναι ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, όπως και αν εκφράζεται αυτή». Με την οικονομική κρίση και όλα όσα τραβούν οι νέοι άνθρωποι, ο ίδιος νιώθει να βρίσκεται «σε ένα σταυροδρόμι. Το μυαλό μου γυρίζει σε δύο δρόμους. Να πάρουμε εκδίκηση για όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια,να τα κάνουμε όλα λαμπόγυαλο,στάχτη και μπούρμπερη,ή να τους συγχωρήσουμε. Τα πράγματα είναι οριακά και γι΄ αυτό φταίει το σύστημα.Πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος του κοινού- άρα και των δημιουργών- θα μεταφέρει τις αγωνίες του στο τραγούδι».
Τις δικές του αγωνίες δεν τις μεταφέρει μόνο στο τραγούδι αλλά και στην Πολιτιστική Κίνηση Ενάντια στον Φόβο, που έχει στα... σκαριά. «Ετοιμάζεται από πολλούς ανθρώπους που είναι “καθαροί”, με στόχο να βοηθήσουμε όποιον και όσους φοβούνται. Θέλουμε να χαθεί ο τρόμος και το σκιάξιμο.Βαρέθηκα να βλέπωφοβισμένους ανθρώπους.Η σημερινή κρίση αφορά τους νέους και αυτούς έχει χτυπήσει. Δεν είναι ο μπάτσος ο εχθρός,ο εργοδότης του είναι».
Ολοι συμφωνούν ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η κατάσταση δεν πάει άλλο. Κανείς ωστόσο δεν φαίνεται να επιθυμεί, μέσω της δουλειάς του, να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη, εκείνου που θα τα βάλει όλα και όλους στη θέση τους. Ακόμη και ο Νικήτας Κlint, από τους έλληνες ράπερ με τον πιο σκληρό λόγο, προτιμά να αφήνει τα συμπεράσματα στους άλλους: «Το πολιτικό τραγούδι είναι μια κοινοτοπία, ένας αδόκιμος όρος.Για την Τζόαν Μπαέζμπορεί να είχε νόημα. Για εμάς όμως; Πολλοί μιλάνε γι΄ αυτό,αλλά εγώ πολιτικό τραγούδι δεν βλέπω.Αυτό που βλέπω είναι γκάνγκστερ. Κλέφτες και αστυνόμους βλέπω. Ολες αυτές οι αναλύσεις μειώνουν το τραγούδι, το οποίο προϋπήρχε της πολιτικής».

Το σάουντρακ της εξέγερσης


«Κι άμα τα πάρω,θα πάρω φόρα,/ θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα./ Αμα τα πάρω,δεν θα μπορέσουν/ δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν./ Κι έτσι πλανιέμαι,έτσι ξεχνιέμαι/ κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό./ Ετσι πλανιέμαι,έτσι ξεχνιέμαι/ τη φαντασία μου χορεύω στο κενό».
Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 που ακολούθησαν τη δολοφονία τουΑλέξη Γρηγορόπουλουβρήκαν στο παραπάνω τραγούδι του συγκροτήματος Κίτρινα Ποδήλατα,«Θα πάρω φόρα»,το δικό τους «σάουντρακ».
«Το τραγούδι όμως είχε γραφτεί οκτώ- εννέα μήνες πριν από τα γεγονότα- και μάλιστα εξαιτίας αυτών καθυστερήσαμε την κυκλοφορία του άλμπουμ,από σεβασμό» εξηγούν οι ίδιοι. «Είναι αλήθεια ότι νιώσαμε αμήχανα, παρ΄ όλο που περιγράφαμε μια κατάσταση που βλέπαμε ότι ερχόταν.Και άλλα κομμάτια μας έχουν σαφώς κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα.Αγωνιούμε και εμείς, όπως όλη η νεολαία.Τι να πούμε στους φίλους μας που ψάχνουν να βρουν μια δουλειά για 400- 500 ευρώ κρύβοντας τα διδακτορικά τους και τις γνώσεις τους;Τι να πούμε και πώς στη νεολαία που φοβάται;».

«Αντίστροφη μέτρηση»,«Τι είναι κράτος», «Πατρίδα αναποφάσιστη»,«Θα αντέξω»... Αναμφίβολα,τα Κίτρινα Ποδήλατα «τα χώνουν».Δεν το παίζουν όμως αντιεξουσιαστές. «Το θέμα δεν είναι τι γκρεμίζεις, αλλά τι χτίζεις στη θέση του.Εμείς θέλουμε να αφυπνίζουμε στο μέτρο του δυνατού και της τέχνης μας τη νέα γενιάκαι όχι να γκρεμίζουμε. Αφήνουμε πίσω μας την ταμπέλα του αντιεξουσιαστή και προσπαθούμε για το αύριο μαζί με τους συνομηλίκους μας.Πολιτικό τραγούδι, ή όπως και αν λέγεται αυτό σήμερα, υπάρχει όταν το έχει ανάγκη η νεολαία. Επίσης,είναι στάση ζωής. Δεν μπορεί άλλα να λες στα τραγούδια σου και άλλα να κάνεις».

"ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ"

ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ



«ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ»:


ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ


(Ε. ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ,
 Ξ. ΚΑΡΑΒΙΔΑ,
 Γ. ΜΠΑΛΙΑΚΑΣ,
Χ. ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ,
 Α. ΚΑΛΦΑΣ)


ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥΣ

ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ


ΤΕΤΑΡΤΗ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20.00,


ΘΕΑΤΡΟ ΠΗΓΑΣΟΣ




Μινωικός υπολογιστής!

Αστρονομικό «γκάτζετ» του Μινωικού πολιτισμού εντόπισε έλληνας ερευνητής σε ξεχασμένα πλακίδια του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου.





Ο ερευνητής δρ Μηνάς Τσικριτσής ανέσυρε από τα αρχεία του Μουσείου Ηρακλείου ένα εύρημα που αλλάζει τη γνώση μας για τον μινωικό πολιτισμό: το πρώτο ηλιακό ρολόι και αναλογικό υπολογιστή γεωγραφικού πλάτους και εκλείψεων, που προηγείται του μηχανισμού των Αντικυθήρων κατά 1.400 χρόνια. Είναι διαστάσεων πυξίδας, αλλά έχει και «γιγάντιο αδελφό»: το πασίγνωστο Στόουνχεντζ!


Στα τέλη Φεβρουαρίου μια παρουσίαση βιβλίου έλαβε χώρα στην κατάμεστη αίθουσα «Ανδρόγεω» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης. Αναλύοντας εκεί το περιεχόμενο του βιβλίου του, «Αστρονομία Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», ο ερευνητής αιγαιακών γραφών δρ Μηνάς Τσικριτσής προέβη σε πρωτότυπες παγκοσμίως αποκαλύψεις, που αφορούν την τεχνολογία και την επιστημονική γνώση των Μινωιτών. Αποκαλύψεις οι οποίες προέκυψαν από την ερμηνεία παραστάσεων που απεικονίζονται σε δύο πλακίδια, από το Παλαίκαστρο Σητείας.




Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ρωτήσαμε τον ερευνητή:



- Κύριε Τσικριτσή, πώς φθάσατε στη μελέτη αυτών των ευρημάτων;



«Τα τελευταία δύο χρόνια, ασχολούμενος με μινωικά ευρήματα που έχουν σχέση με την αστρονομία του κρητομυκηναϊκού πολιτισμού, έχω έλθει σε επαφή με πολλά ευρήματα αστρονομικού ενδιαφέροντος, τα οποία περιγράφω στο πρόσφατο βιβλίο μου. Τις εικόνες της μήτρας από το Παλαίκαστρο τις βρήκα δημοσιευμένες στην “Αρχαιολογική Εφημερίδα” του 1900, αλλά και ως σκίτσα στο βιβλίο του ανασκαφέα της Κνωσού, Εβανς, “The palace of Minos, etc.”. Ο Εβανς αναφέρει ότι οι εικόνες _ που βρέθηκαν χαραγμένες σε πλακίδια αργιλικού σχιστόλιθου του 15ου αι. π.Χ. _ εμφανίζουν σύμβολα της Σελήνης και του Ηλίου. Επειδή οι εικόνες δεν ήταν ευκρινείς, ζήτησα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου την άδεια να μελετήσω το εύρημα. Ο διευθυντής κ. Γ. Ρεθεμνιωτάκης και η αρχαιολόγος Κ. Αθανασάκη με έφεραν σε επαφή με εικόνες υψηλής ανάλυσης. Με βάση αυτές και τη συσχέτιση με άλλα αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και ιστορικά και αστρονομικά στοιχεία που αφορούν μονάδες μέτρησης χρόνου και πρόβλεψη εκλείψεων Σελήνης και Ηλίου, κατέληξα σε μία ερμηνεία για τη χρήση της μοναδικής αυτής μήτρας».



- Η οποία ερμηνεία, συνοπτικά, είναι;



«Οτι μέσω της μήτρας αυτής περιγράφεται αναλογικός υπολογιστής που μετρά χρόνο, προσδιορίζει γεωγραφικό πλάτος και προβλέπει σεληνιακές εκλείψεις!».



- Ενα τέτοιο επίτευγμα, στην εποχή των Αργοναυτών, ακούγεται αδιανόητο. Πώς οδηγηθήκατε σε μια τέτοια ερμηνεία;



«Αρχικά μελέτησα και κατανόησα το πώς λειτουργεί ο δίσκος που αποτυπώνεται αριστερά στη μήτρα και έπειτα μελέτησα τον ακτινωτό δίσκο που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της. Στο κέντρο του δίσκου εμφανίζεται ένας σταυρός _ ο οποίος παγκοσμίως θεωρείται σύμβολο απεικόνισης του Ηλίου. Μεγεθύνοντας το εύρημα, απαρίθμησα 18 στιγμές γύρω από το σύμβολο του σταυρού και, κάτω από τον κύκλο, διέκρινα το σύμβολο της Σελήνης (με μορφή μηνίσκου) και 28 αριθμημένες στιγμές στον εξωτερικό κύκλο. Αν οι 18 στιγμές γύρω από το σύμβολο του Ηλίου αντιπροσωπεύουν 18 χρόνια, τότε σωστά ο δημιουργός αυτής της εικόνας τοποθέτησε 28 στιγμές γύρω από το σύμβολο της Σελήνης, καθώς το πλήθος των σεληνιακών εκλείψεων ανά 18 χρόνια και 11 ημέρες είναι 28. Το φαινόμενο της επανάληψης των σεληνιακών εκλείψεων κάθε 18 χρόνια και 11 ημέρες ήταν γνωστό στους Χαλδαίους και το αποκαλούσαν “Σάρο”».



- Ομως... τα αρχαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα αναφοράς του Σάρου από τους Χαλδαίους εντοπίζονται στο 750 π.Χ. Μια τέτοια γνώση της περιοδικότητας των εκλείψεων προϋποθέτει είτε ότι οι Μινωίτες είχαν προπορευθεί αστρονομικά ή ότι η γνώση αυτή προϋπήρχε στους Βαβυλώνιους ή τους Σουμέριους και την είχαν δανειστεί από εκεί. Επιπλέον, υπάρχει ένα deja vu: την ίδια πρόβλεψη βάσει του Σάρου την είδαμε και στον μηχανισμό των Αντικυθήρων!



«Είμαι πλέον βέβαιος ότι οι Μινωίτες ήταν από τους πρώτους _ αν όχι οι πρώτοι _ που ανακάλυψαν την έννοια του Σάρου. Οσο για τον μηχανισμό των Αντικυθήρων, ορθά επισημαίνετε τον παραλληλισμό. Θεωρώ ότι το “νέο” αυτό εύρημα δεν μειώνει την αξία του ευρήματος των Αντικυθήρων, αλλά μετατοπίζει τον χρόνο δημιουργίας 14 αιώνες πίσω. Ξαναγράφουμε έτσι το κεφάλαιο εισαγωγής στην ιστορία των επιστημών, με αρχή τον “υπολογιστή του Παλαίκαστρου”, του 1500 π.Χ.».



- Για να προβλέψουν τις σεληνιακές εκλείψεις, οι κατασκευαστές του μηχανισμού των Αντικυθήρων χρησιμοποιούσαν έναν, απίστευτο για την εποχή τους, συνδυασμό γραναζιών. Σε αυτή τη μήτρα βλέπουμε να απεικονίζεται απλά ένα εγχάραγμα με κουκκίδες. Πώς καταφέρνει να επιτελεί τον υπολογισμό;



«Είναι όντως ένα θαύμα κομψής λύσης στη μέγιστη απλότητα κατασκευής. Δείτε: Ο εσωτερικός κύκλος χωρίζεται σε δύο ημικύκλια, που το καθένα έχει 29 και 30 χαράξεις. Αυτά τα ημικύκλια αναπαριστούν δύο σεληνιακούς μήνες, 29 και 30 ημερών, που αρχίζουν και τελειώνουν με πανσέληνο. Αν, κάθε ημέρα, μετακινούμε δεξιόστροφα μία βελόνα στον εσωτερικό κύκλο και κάθε 15 ημέρες μετακινούμε μια άλλη βελόνα αριστερόστροφα στην περιφέρεια με τα ακτινωτά τριγωνικά δόντια, παίρνουμε την πορεία της Σελήνης ως προς την πορεία του Ηλίου».

- Και γιατί αντιστοιχίζεται αυτή η διττή πορεία με τις σεληνιακές εκλείψεις;
«Αναλογισθείτε ότι έκλειψη σημαίνει στην πράξη “εξαφάνιση στη σκιά”. Αν το επίπεδο της τροχιάς της Σελήνης και της Γης συνέπιπταν, τότε θα είχαμε κάθε μήνα μια έκλειψη Ηλίου και μια έκλειψη Σελήνης. Αυτό όμως δεν συμβαίνει, διότι οι τροχιές Σελήνης και Γης βρίσκονται σε επίπεδα που έχουν μεταξύ τους μια κλίση 5 μοιρών. Τα σημεία όπου το επίπεδο της τροχιάς της Σελήνης τέμνει το επίπεδο της γήινης τροχιάς λέγονται “σεληνιακοί δεσμοί”. Οταν η Σελήνη βρίσκεται στη θέση της πανσελήνου και ο Ηλιος κοντά στη θέση ενός από τους δύο σεληνιακούς δεσμούς, τότε έχουμε έκλειψη Σελήνης. Αυτά τα δύο σημεία (οι δεσμοί) ολοκληρώνουν μια πλήρη περιφορά κάθε 18 χρόνια. Ετσι, κάθε 12 μήνες, οι κόμβοι μετακινούνται τρεις θέσεις κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού, πάντα σε διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Ο κύκλος της περιφέρειας με τις 58 οπές στον “υπολογιστή του Παλαικάστρου” αντιπροσωπεύει την περιστροφή των δεσμών. Μετά το πέρας αυτής της περιόδου των 18,5 ετών επαναλαμβανόταν ο ίδιος κύκλος των σεληνιακών εκλείψεων. Τα στοιχεία πείθουν ότι οι κατασκευαστές της μήτρας είχαν ανακαλύψει αυτόν τον κύκλο κίνησης των δεσμών».
- Επαληθεύσατε στην πράξη ότι ο «υπολογιστής» αυτός βρίσκει σωστά τις εκλείψεις;
«Βεβαιότατα! Υπολόγισα την πρόσφατη ολική σεληνιακή έκλειψη, που έγινε στις 21 Δεκεμβρίου 2010, και έπειτα βρήκα ότι με την ίδια λογική λειτουργίας μπορούσα να προβλέψω τις εκλείψεις που θα συμβούν το 2011, όπως και άλλες που θα συμβούν τα έτη 2015, 2017 και 2018».
- Συναρπαστικό... Αλλά μιλήσατε και για υπολογισμό ωρών και γεωγραφικού πλάτους. Αυτοί οι υπολογισμοί πώς γίνονται;
«Δείτε: Αν προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε κατεύθυνση Βορρά - Νότου και τοποθετήσουμε στο κεντρικό βαθούλωμα μια βελόνα κατακόρυφα, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο “ηλιακό ρολόι χειρός”, με ώρα που αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά _ δηλαδή, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι κάθε τριγωνικός δείκτης του ακτινωτού τμήματος αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκκίδες του κάθε δείκτη τον χωρίζουν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».
- Εφόσον αυτά επαρκούν για τον υπολογισμό της ώρας, τα υπόλοιπα σύμβολα της μήτρας τι σημαίνουν;
«Σωστά το παρατηρήσατε: στη μήτρα, πάνω από τον δίσκο, υπάρχουν τρία εργαλεία για τον προσδιορισμό του γεωγραφικού πλάτους. Αν ο χρήστης του δίσκου χρησιμοποιούσε ως όργανα τις δύο βελόνες και την ημικυκλική λαβίδα που υπάρχει στο αποτύπωμα της πίσω πλευράς της μήτρας, και σημείωνε ανά εβδομάδα την άκρη της σκιάς όταν μεσουρανεί ο Ηλιος, τότε μπορούσε _ με τη γωνία ω που σχηματίζουν οι βελόνες _ να καταγράφει το γεωγραφικό πλάτος του τόπου όπου βρίσκεται. Σε μελλοντική μετατόπισή του, δεν είχε παρά να μετρήσει τη σκιά της βελόνας στην αντίστοιχη εβδομάδα για να προσδιορίσει πόσο βόρεια κατευθύνθηκε, ώστε να μπορεί να επιστρέψει!».
- Κύριε Τσικριτσή, η ερμηνεία αυτή που δίνετε στη μήτρα πιστεύετε ότι είναι και η μοναδική;
«Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι η λογική της ερμηνείας μου στέφθηκε με επιτυχείς μετρήσεις τόσο των εκλείψεων όσο και της ώρας και του γεωγραφικού πλάτους. Ωστόσο το θέμα παραμένει ανοιχτό, διότι μπορεί κάποιος άλλος να προτείνει μια άλλη χρήση. Το σίγουρο πάντως είναι ότι βρισκόμαστε μπροστά στον πρώτο αναλογικό υπολογιστή της ανθρωπότητας _ και αυτός έχει μινωική προέλευση».
- Είναι ασύλληπτο το πόσα πρέπει να γνώριζαν για να φθάσουν σε μια τέτοια πολυπυξίδα! Συνειδητοποιείτε βέβαια, κύριε Τσικριτσή, ότι αυτή η ερμηνεία σας ανατρέπει πολλά από όσα πιστεύονται ως σήμερα για τον μινωικό πολιτισμό;..
«Θεωρώ ότι πρέπει να απεμπλακούμε από τις αγκυλώσεις που έχουν δημιουργήσει οι έως τώρα παραδοχές ότι αυτός ο πολιτισμός οικοδομήθηκε αντλώντας στοιχεία και γνώσεις του βαβυλωνιακού και του αιγυπτιακού. Η κατανόησή του οφείλει να γίνεται με μια διαθεματική προσέγγιση στα λιγοστά καμένα ευρήματά του. Χαρακτηριστικά, θα αναφερθώ σε δύο γνωστές φωτογραφίες που εμφανίζουν μινωικά καράβια. Το πρώτο καράβι απεικονίζεται σε ένα κυκλαδικό “τηγανόσχημο” σκεύος του 2300 π.Χ., με 14 ζεύγη κουπιών, πράγμα που μας παραπέμπει σε σκάφος μήκους 32 μέτρων. Σε μια άλλη παράσταση, από την τοιχογραφία της Σαντορίνης του 1640 π.Χ., διακρίνουμε ένα μεγάλο καράβι, με 26 ζεύγη κουπιών, που κατά τον συγγραφέα Cavin Menzies αντιστοιχεί σε σκάφος 54 μέτρων. Η ναυτική αυτή εξέλιξη ακούγεται λογική για χρονική περίοδο 700 χρόνων. Δεν είναι όμως λογικό ένας πολιτισμός που είχε αναπτύξει το θαλάσσιο εμπόριο από το 2800 π.Χ. έως το 1200 π.Χ. να μην είχε αναπτύξει αντίστοιχη επιστήμη και για τις ανάγκες του. Θα έπρεπε, εκτός των άλλων, να είχε αναπτύξει τα μαθηματικά και την αστρονομία. Πράγμα που αποδεικνύουν αυτά τα ευρήματα!».



- Υπάρχει κάτι, κατά την όλη μελέτη σας, που σας εξέπληξε προς άλλη κατεύθυνση;
«Οντως, προέκυψε κάτι το συγκλονιστικό: Οτι υπάρχει μεγάλη σύμπτωση της μήτρας με τον μεγαλιθικό σχηματισμό του Στόουνχεντζ! Την ιδέα μού την έβαλε ο γιος μου Δημήτρης, που σπουδάζει στην Αγγλία, ο οποίος παρατήρησε ότι η μήτρα έχει τον ίδιο αριθμό οπών (29 + 30 στον εσωτερικό κύκλο και 57 στον εξωτερικό) με αυτές του Στόουνχεντζ. Εκεί, υπάρχει ο λεγόμενος “Κύκλος Ζ” από 29 οπές και γύρω από αυτόν ο “Κύκλος Υ” με 30 οπές. O εξωτερικός τελικός κύκλος, που περιβάλλει όλο το Στόουνχεντζ, αποτελείται από 57 οπές και ονομάζεται Κύκλος Ομπρι (Aubrey Holes). Επίσης, στο κέντρο του “ναού” υπάρχουν 19 πέτρες (το λεγόμενο Πέταλο από Γαλαζόπετρες), αλλά το ίδιο πλήθος μικρών οπών υπάρχει σε δύο περιοχές του εσωτερικού σταυρού της μήτρας του Παλαικάστρου».



- Αν αυτό δεν αποτελεί σύμπτωση και πράγματι το Στόουνχεντζ ήταν μια «μεγέθυνση» της μήτρας του Παλαικάστρου, πώς αιτιολογείτε τη συσχέτιση των δύο πολιτισμών;





«Η κατασκευή του Στόουνχεντζ είχε αποδοθεί στους αρχαίους Κέλτες και στους Δρυίδες τους, αλλά τα ανασκαφικά ευρήματα τη χρονολογούν στη 2η χιλιετία π.Χ. Την εποχή του Χαλκού, οι γνωστοί πολιτισμοί που θα μπορούσαν να σχετισθούν με τέτοιον “ναό” θα ήταν οι μεσοποτάμιοι, ο αιγυπτιακός και ο κρητομυκηναϊκός. Ωστόσο τα μόνα κυκλικά κατασκευάσματα που έχουμε σε όλους αυτούς είναι οι τύμβοι των Μυκηνών (του 16ου αι. π.Χ.) _ που όμως είναι τάφοι και όχι ναοί _ και το... λεγόμενο “δαχτυλίδι του Μίνωα”. Στο δαχτυλίδι αυτό διακρίνουμε ένα κυκλοτερές κτίσμα στην κορυφή ενός λόφου, που περιβάλλεται από ορθόλιθους. Αν η κατασκευή αντιπροσώπευε ένα αστρονομικό παρατηρητήριο, θα μπορούσαμε να το συσχετίσουμε με την κυκλική δομή κατασκευής του Στόουνχεντζ. Ισως, τελικά, ο μινωικός πολιτισμός να είχε σχέση με τους “Υπερβόρειους” της Βρετανίας, όπως είχε γράψει ο Διόδωρος Σικελιώτης».
Τον αποχαιρέτισα «ζαλισμένος». Στον νου μου φτερούγιζαν εικόνες από τον στρογγυλό ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και το «τέμενος Απόλλωνος μεγαλοπρεπές, σφαιροειδές τω σχήματι» των Υπερβορείων, που περιέγραφε ο Διόδωρος. Μα... από εκεί δεν ήρθε ο Αβαρις ο Υπερβόρειος που έγινε φίλος του Πυθαγόρα; Και ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, που περιέπλευσε το 331 π.Χ. τη Βρετανία και «υπολόγισε το μέγεθός της»... μήπως είχε έναν μινωικό υπολογιστή για να βρίσκει τη θέση του πλοίου του στην ομίχλη; Μύρια απίστευτα κατορθώματα της ναυτικής μαεστρίας Ελλήνων και Φοινίκων θα έβρισκαν την εξήγησή τους αν μια τέτοια «πολυπυξίδα» ήταν το μυστικό των καπετάνιων από την εποχή των Αργοναυτών ως εκείνη του Αρχιμήδη (212 π.Χ.). Σίγουρα ο Αρχιμήδης και οι σοφοί της Αλεξάνδρειας και της Ρόδου βρίσκονταν πίσω από τη μετεξέλιξή της στον «μηχανισμό των Αντικυθήρων», με όλη τη μικρομηχανική τελειότητα εκείνου. Αλλά αν η γνώση είχε τον σπόρο της στους Μινωίτες, τότε... μας μένουν πολλά ακόμη να ανακαλύψουμε για εκείνα που χάθηκαν στον ελληνικό Μεσαίωνα, στα χρόνια της κλιματικής αλλαγής, των σεισμών και των λιμών μετά τον Πόλεμο της Τροίας.



Επάνω, μία «αναστήλωση» της εικαζόμενης αρχικής μορφής του Stonehenge και, κάτω, η αντιπαραβολή των ερειπίων με τον μινωικό υπολογιστή

Κοίταξα στον ορίζοντα την Ακρόπολη με νέα μάτια: Αυτή η χώρα είναι τελικά ανεξάντλητη σε εκπλήξεις. Για την αποδοχή ή όχι της ερμηνείας του κ. Τσικριτσή μένει να αποφανθεί η επιστημονική κοινότητα. Αν τελικά ευσταθεί, ένας νέος πρόλογος θα έχει γραφτεί για την Ιστορία των Επιστημών, με κρητική υπογραφή!
ΠΗΓΗ:  ΤΟ ΒΗΜΑ  http://www.tovima.gr/science/article/?aid=391661

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ: CINEMA

Με γενικό τίτλο ΄΄CINEMA΄΄ , αγαπημένες μουσικές και τραγούδια από τον ελληνικό και παγκόσμιο κινηματογράφο, θα αποδώσει η Ορχήστρα Νέων του Δημοτικού Ωδείου Κατερίνης, την Κυριακή 3 Απριλίου 2011 στις 8:30μ.μ στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 2ο & 5ο λυκείου(πρώην Πολυκλαδικό).
Η μουσική επένδυση μεγάλων και διαχρονικών δημοφιλών ταινιών, θα πρωταγωνιστήσει στη διάρκεια της μουσικής βραδιάς. Ειδικότερα θα παρουσιαστούν συνθέσεις των E. Morricone, M. Jarre, N. Rota, H. Mancini, N. Piovani, Μ. Χατζιδάκι , Μ. Θεοδωράκη, Μ. Πλέσσα ,Τ. Μωράκη, κ.α.
Η μουσική αυτή παράσταση είναι μια ακόμα απτή απόδειξη της άποψης, ότι η Τέχνη της Μουσικής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Τέχνη του Κινηματογράφου και ότι η κινηματογραφική μουσική είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία μιας ταινίας.
Ενορχήστρωση – Διεύθυνση ορχήστρας, Παναγιώτης Λυμπανοβνός.


OI ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΒΙΟΛΙ:

1. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ,

2. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ΜΑΡΙΑ,

3. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΑΣΟΥΛΑ

4. ΚΕΡΑΜΙΔΙΩΤΗ ΒΟΥΛΑ

5. ΚΟΡΟΒΕΣΗ ΒΑΓΓΕΛΙΩ

6. ΚΟΥΤΟΥΖΙΔΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ,

7. ΜΟΥΤΣΑΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ, ,

8. ΠΑΥΛΙΝΑ ΧΑΜΑΤΙΔΟΥ

9. ΣΤΑΥΡΑΚΙΔΟΥ ΜΥΡΤΩ,

10. ΧΑΡΙΣΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ

11. ΤΑΣΧΟΥΝΊΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (καθηγητής του Δ.Ω.Κ)

12. ΚΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΑΡΗΣ (καθηγητής του Δ.Ω.Κ)



ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ:

1. ΓΙΑΛΑΜΟΥΔΗΣ ΤΑΣΟΣ,

2. ΚΛΑΠΑΝΗΣ ΘΩΜΑΣ

3. ΝΤΑΛΑΜΠΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ,(& μαντολίνο) ,

4. ΠΑΛΑΓΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,

5. ΣΕΦΕΡ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ . (& μαντολίνο)

6. ΤΣΑΠΡΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, (& μαντολίνο)



ΜΑΝΤΟΛΙΝΟ

1. ΓΚΡΙΝΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

2. ΣΕΦΕΡ ΜΑΡΙΑ, ,



ΚΛΑΡΙΝΕΤΟ

1. ΚΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ,

2. ΛΙΠΙΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ

3. ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.
4. ΓΚΟΥΤΖΑΜΑΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ (καθηγητής του Δ.Ω.Κ)
ΣΑΞΟΦΩΝΟ
1. ΓΚΑΤΖΙΟΥ ΓΛΥΚΕΡΙΑ
2. ΝΑΒΡΟΖΙΔΗΣ ΙΒΑΝ,
ΤΡΟΜΠΕΤΑ
1. ΑΔΕΛΦΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑΛΕΙΑ
ΦΛΑΟΥΤΟ:
1. ΚΟΚΚΙΝΟΠΛΙΤΗ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ
2. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (καθηγητής του Δ.Ω.Κ)

ΦΛΟΓΕΡΑ
1. ΜΠΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑΝΑ,
2. ΜΕΪΤΑΝΙΔΟΥ ΕΡΣΗ
ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ

1. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ,
2. ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΟΦΙΑ,
ΠΙΑΝΟ :
1. ΕΛΠΙΔΑ ΣΑΡΑΝΤΙΔΟΥ
KEYBOARDS (πλήκτρα)
1. ΛΥΜΠΑΝΟΒΝΟΣ ΘΩΜΑΣ
ΜΕΤΑΛΛΟΦΩΝΟ
2. ΚΟΤΣΩΝΑ ΦΑΝΗ
ΚΙΘΑΡΑ
1. ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ,
2. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΡΗΣ
3. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
4. ΖΙΑΚΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ (καθηγητής)
ΜΠΑΣΟ
ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΤΥΜΠΑΝΑ
ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ

1. ΔΗΜΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑΝΑ,

2. ΚΩΤΣΩΝΑ ΦΑΝΗ

3. ΠΑΠΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

4. ΠΑΡΘΕΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

5. ΤΖΗΚΑ ΜΑΡΙΑ


Η ταυτότητα της Ορχήστρας Νέων του Δ.Ω.Κ.
Η Ορχήστρα Νέων του Δημοτικού Ωδείου Κατερίνης δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2007 από τον καθηγητή του ωδείου Παναγιώτη Λυμπανοβνό με αρχικό σκοπό να γνωρίσουν οι νέοι μουσικοί του ωδείου την Ελληνική μουσική σε όλα της τα στυλ(τραγούδια και μουσικές διαφορετικών συνθετών όπως Β. Τσιτσάνη, Γ. Ζαμπέτα , Μ. Χιώτη ,Μ. Χατζιδάκι, Μ. Θεοδωράκη ,Μ. Λοϊζο, Μ. Σουγιούλ, κ.α ).
Η πρώτη εμφάνιση της ορχήστρας έγινε τον 16 Ιουνίου του 2007 στα πλαίσια των μαθητικών συναυλιών του Δ.Ω.Κ και η δεύτερη στις 21 Ιουνίου 2007 στην Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής.
Πολύ γρήγορα εμπλουτίστηκε με περισσότερα όργανα και έφτασε στους 30 μαθητές – μουσικούς. Στις 25 Μαρτίου του 2008 έδωσε συναυλία στην κεντρική πλατεία της Κατερίνης που διοργάνωσε η Αντιδημαρχεία πολιτισμού που ήταν η πρώτη με την διευρυμένη μορφή της.
Εμφανίστηκε στο Λιτόχωρο υπό την αιγίδα του Olympus Marathon με Πανελληνιά προβολή μέσο του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ ,και στα ΄΄Αικατερίνεια΄΄ 2008 του Δήμου Κατερίνης.
Το καλοκαίρι του 2009 έδωσε συναυλία στην αδελφοποιημένη πόλη της Αυστρίας - Moosburg όπου απέσπασε το 1ο βραβείο και το 2010 στη πόλη Maintal της Γερμανίας, επίσης αδελφοποιημένη πόλη, ως επίσημη πολιτιστική αποστολή του Δήμου Κατερίνης .
Έκανε την έναρξη της 1ης ΄΄Αλεξανρειάδας΄΄ το καλοκαίρι του 2010 στο Αλεξάνδρειο Ίδρυμα στο Λιτόχωρο υπό την αιγίδα της Πρωτοβάθμιας Διεύθυνσης και της Μητρόπολης Κίτρους - Κατερίνης .
Η Ορχήστρα Νέων δίνει κάθε χρόνο 3-4 συναυλίες με νέο πρόγραμμα κάθε φορά(Κατερίνη, Ολυμπιακή Ακτή, Αιγίνιο κ.α)
Σήμερα αποτελούμενη από 40 μουσικούς, 5 τραγουδιστές επιχειρεί να διευρύνει το ρεπερτόριο της και με μουσικές ξένου κινηματογράφου, συνθετών όπως E. Morricone, M. Jarre, N. Rota, H. Mancini, N. Piovani. κ.α.
Η σύνθεση της Ορχήστρας Νέων του Δ.Ω.Κ. σήμερα είναι: 12 βιολιά, 2 σαξόφωνα , τρομπέτα, 2 φλάουτα, 2 φλογερές , 3 κλαρινέτα, 2 ακορντεόν, 3 κιθαρες ,μπάσο, 6 μπουζούκια, 5 μαντολίνα, μεταλλόφωνο, πιάνο, keyboard (πλήκτρα), κρουστά, τύμπανα, 5 τραγουδιστές.
Ενορχήστρωση – Διεύθυνση της Ορχήστρας : Παναγιώτης Λυμπανοβνός.

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

E.E. Cummings, ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ο Κάμμινγκς (1894-1962) δεν συγκαταλέγεται στην πρώτη σειρά των μοντερνιστών ποιητών, που μονοπωλείται συνήθως από τον Έλιοτ, τον Πάουντ και τον ύστερο Γέητς, και ολοκληρώνεται με τον Στήβενς, τον Γουίλλιαμς και τη Μουρ. Βρίσκεται όμως στην αιχμή του μοντερνιστικού πειραματισμού, ενώ είναι και άφθαστος λυρικός και σατιρικός συγγραφέας.


Παρότι ελάχιστα γνωστός στη χώρα µας, ο E.E. Cummings συγκαταλέγεται ανάµεσα στους σηµαντικότερους αµερικανούς ποιητές του 20ού αιώνα και θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του µοντερνιστικού κινήµατος. Ο Πάουντ τον θεωρούσε ως τον "µείζονα λυρικό της γενιάς του", σηµειώνοντας ότι ο Cummings έχει γράψει µερικά από τα ωραιότερα και δραστικότερα ερωτικά ποιήµατα της δυτικής λογοτεχνίας. Δεν είναι τυχαίο ότι στη γνωστή ταινία του "Η Χάνα και οι αδερφές της", ο Γούντυ Άλλεν βάζει τον Μάικλ Κέην να χαρίζει στην αγαπηµένη του τα άπαντα αυτού του "κατ’ εξοχήν ερωτικού ποιητή"!Τριαντατρία ποιήµατα, τρία δοκίµια και τριαντατρείς αφορισµοί του Cummings -που απέδιδε µεγάλη σηµασία στη συµβολική των αριθµών-, έχουν συγκεντρωθεί σ’ αυτό τον εξαιρετικά κοµψό, δίγλωσσο τόµο σε µετάφραση και επιµέλεια του ποιητή Χάρη Βλαβιανού.


"Ποιητής είναι κάποιος που αισθάνεται, και που εκφράζει τα συναισθήµατά του µε λέξεις. Αυτό µπορεί να ακούγεται εύκολο. Δεν είναι. Πολλοί νοµίζουν ή πιστεύουν ή ξέρουν ότι αισθάνονται - αλλά αυτό είναι νοµίζω ή ξέρω ή πιστεύω· όχι αισθάνοµαι. Και η ποίηση είναι αισθάνοµαι - όχι ξέρω ή πιστεύω ή νοµίζω. Σχεδόν οποιοσδήποτε µπορεί να µάθει να νοµίζει ή να πιστεύει ή να ξέρει, αλλά ούτε ένας δεν µπορεί να µάθει να αισθάνεται. Γιατί; Επειδή, όποτε νοµίζεις ή πιστεύεις ή ξέρεις, είσαι κάποιος άλλος: αλλά τη στιγµή που αισθάνεσαι, δεν είσαι παρά µόνο ο εαυτός σου.Το να µην είσαι παρά µόνο ο εαυτός σου -σ έναν κόσµο που πασχίζει µέρα-νύχτα, να σε κάνει τον οποιονδήποτε άλλο- σηµαίνει να δώσεις τη σκληρότερη µάχη που ένας άνθρωπος µπορεί να δώσει· και µη σταµατήσεις ποτέ να τη δίνεις. (...)


(Απόσπασµα από το δοκίµιο "Συµβουλή σε νεότερους ποιητές" που δηµοσιεύεται στον παραπάνω τόµο.)


ΚΡΙΤΙΚΗ






Η υπογραφή του θυμίζει ιντερνετική διεύθυνση και τα ποιήματά του διαβάζονται σαν να γράφτηκαν χθες. Ο ίδιος, ωστόσο, γεννήθηκε το 1894 και πέθανε το 1962, σε ηλικία 68 ετών, έχοντας αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή του στην ποίηση. Επιμένοντας να σχηματίζει πάντα με πεζά γράμματα το όνομά του και ακολουθώντας το πανίσχυρο ρεύμα του μοντερνισμού των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, όπως το διαμόρφωσαν ο Τ. Σ. Ελιοτ, ο Εζρα Πάουντ, ο Ουάλας Στίβενς, αλλά και ο ίδιος, ο ε. ε. κάμινγκς (e.e. cummings) ελάχιστα έχει συζητηθεί και μεταφραστεί στην Ελλάδα. Και τούτο, παρά το πολύστροφο πνεύμα του και τις πολλαπλές του επιδόσεις, που συγκεράζουν τον υψηλό μορφολογικό πειραματισμό, το βαθύ λυρισμό και την άγρια, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό σάτιρα. Από αυτή την άποψη αποτελεί ευτύχημα που κρατάμε σήμερα στα χέρια μας τη μετάφραση του Χάρη Βλαβιανού, ο οποίος μας παραδίδει όχι μόνο ποιήματα, αλλά και σύντομα δοκίμια ή γνωμικά θραύσματα του ε.ε. κάμινγκς, συνοδευμένα από μιαν εμπεριστατωμένη όσο και πυκνή εισαγωγή στο έργο του -εισαγωγή που μας διευκολύνει τα μάλα να κάνουμε μια πολύ καλή πρώτη γνωριμία μαζί του.


Η μαγεία του έρωτα
Η αγάπη σε όλες τις μορφές της (σεξουαλική ή ρομαντική και ιδανική) είναι το θέμα που διάλεξε να τονίσει και να φωτίσει στον ε.ε. κάμινγκς ο Βλαβιανός. Κάτι, βέβαια, που ούτε από δική του έμπνευση έπραξε ούτε τυχαία. Η αγάπη είναι ένα από τα κυρίαρχα μοτίβα του Αμερικανού ποιητή και επηρεάζει από την αρχή ώς το τέλος (και με έναν εντελώς χαρακτηριστικό τρόπο) τη δουλειά του. Κόβοντας αιφνιδιαστικά στη μέση το στίχο του, διασπώντας απρόσμενα τις εικόνες του, ξεκινώντας τις φράσεις του από τη μέση ή αφήνοντάς τες από σκοπού ανολοκλήρωτες, συσκοτίζοντας απότομα το νόηματά του, εναλλάσσοντας κάθε τόσο την ελευθερόστιχη φόρμα του με την παραδοσιακή ρίμα και επιφυλάσσοντας σε όλες τις περιπτώσεις μιαν ανοιχτή σε ποικίλες ερμηνείες έκβαση για το μύθο του, ο ε.ε. κάμινγκς οδηγείται πάντα στο ίδιο πράγμα: κυκλώνει από τους πιο διαφορετικούς δρόμους την αγάπη, για να καταφέρει εν κατακλείδι να αποστάξει το άπαν της ουσίας της. Τι ακριβώς, όμως, είναι η αγάπη για τον ε.ε. κάμινγκς; Μα, περίπου τα πάντα. Είναι η μαγεία της νύχτας καθώς κατεβαίνει να τυλίξει με τον πέπλο της τους ερωτευμένους. Είναι το περπάτημα ενός κοριτσιού στους δρόμους μιας πολύβουης και άξενης πολιτείας. Είναι οι σπασμοί του κορμιού στην πρώτη ή στην πολλοστή επαφή με τον άλλο. Είναι η απολυτότητα με την οποία μπορεί να αγκαλιαστούν δύο συγκλονισμένες από τον πόθο και την επιθυμία υπάρξεις. Είναι, τέλος, η δυνατότητα της εκτέλεσης ενός ανείπωτου θαύματος, που έρχεται να απογειώσει τη ζωή πάνω στην πιο δύσκολη και σκοτεινή της ώρα.


Ας μη φανταστούμε πάντως πως ο ε.ε. κάμινγκς στήνει το κύκλωμα της αγάπης άνευ όρων. Το ποιητικό του φρόνημα δεν είναι η απροϋπόθετη αισιοδοξία, ούτε η εν γένει πίστη στις θετικές δυνάμεις της ψυχής, που θα επιδοθούν από μόνες τους και ανεμπόδιστα στο αγαθοποιό τους έργο. Και κάτι τέτοιο το αποδεικνύει αμέσως η απειλητική παρουσία του θανάτου σε πολλά από τα ποιήματα του. Ενας θάνατος ψυχρός σαν λεπίδα, αλλά και βεβαιότερος ως προοπτική από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο -ένας θάνατος που ούτως ή άλλως και με κάθε τρόπο θα καταβροχθίσει και θα κατασπαράξει κάποια στιγμή (νωρίτερα ή αργότερα) τα πάντα. Εδώ, όμως, σε αυτήν τόσο βαριά, καταθλιπτική και αδιέξοδη καμπή ο ποιητής θα περάσει γι άλλη μια φορά στην αγάπη και θα δείξει το βάρος της ως λυτρωτικού μηχανισμού από κάθε είδους δεινό -ακόμα κι αν το δεινό είναι ο θάνατος, ακόμα κι αν ο μηχανισμός της λύτρωσης δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από μιαν εξαιρετικά υψηλής ευαισθησίας μνήμη: «Σε πείσμα κάθε πράγματος / που αναπνέει και κινείται, αφού ο Ολεθρος / (με λευκά μακρύτατα χέρια / συγυρίζοντας κάθε πτυχή) / θα λειάνει εντελώς τα μυαλά μας / - προτού αφήσω την κάμαρά μου / γυρίζω, και (σκύβοντας / μέσα από το πρωί) φιλάω / αυτό το μαξιλάρι, αγαπημένη μου / όπου τα κεφάλια μας έζησαν και υπήρξαν».


Το ξέρουμε όλοι καλά πως όταν είναι να διαβάσουμε έναν ξένο ποιητή όλη τη δουλειά, προκειμένου να τον καταλάβουμε, να τον εννοήσουμε και, πρωτίστως, να τον συναισθανθούμε την αναλαμβάνει η μετάφραση: η μετάφραση είναι που θα μιλήσει για τα πιο εσωτερικά και ανύποπτα χαρακτηριστικά του, η μετάφραση είναι που θα αναδείξει τις γλωσσικές και τις εικονοποιητικές του ικανότητες, η μετάφραση είναι που είτε θα μας βάλει χωρίς αναστολές και προστριβές στον κόσμο του είτε θα μας πετάξει από το πρώτο λεπτό έξω και θα μας αποκλείσει μια για πάντα από τα σύμβολα και τα σημαδεμένα υλικά του. Η μετάφραση του Βλαβιανού παραπέμπει χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό στην πρώτη περίπτωση και η δίγλωσση έκδοση βοηθάει όσους έχουν επαφή με τα αγγλικά να το πιστοποιήσουν αμέσως. Ακρίβεια, πλαστικότητα, εφευρετικότητα, παιγνιώδης διάθεση και σωστός όσο και ιδιαίτερα εκφραστικός γλωσσικός χρωματισμός αποτελούν τα εκ των ων ουκ άνευ στοιχεία της. Ας προσθέσω εδώ την ευχέρεια ανταπόκρισης σε ποικίλα περίπλοκα προβλήματα, την άνεση της ισότιμης κίνησης ανάμεσα σε πολύ διαφορετικές ποιητικές καταστάσεις, καθώς και τη φραστική καθαρότητα και στιλπνότητα.





1. the hours rise up putting off stars and it is (1923)





the hours rise up putting off stars and it is

dawn

into the street of the sky light walks scattering poems



on earth a candle is

extinguished____the city

wakes

with a song upon her

mouth having death in her eyes



and it is dawn

the world

goes forth to murder dreams....



i see in the street where strong

men are digging bread

and i see the brutal faces of

people contented hideous hopeless cruel happy



and it is day,



in the mirror

i see a frail

man

dreaming

dreams

dreams in the mirror



and it

is dusk____on earth



a candle is lighted

and it is dark.

the people are in their houses

the frail man is in his bed

the city



sleeps with death upon her mouth having a song in her eye

the hours descend,

putting on stars....



in the street of the sky night walks scattering poems











2. i will wade out till my thighs are steeped in burning flowers (1923)



i will wade out

_________till my thighs are steeped in burning flowers

I will take the sun in my mouth

and leap into the ripe air

______________Alive

_________________with closed eyes

to dash against darkness

______________in the sleeping curves of my body

Shall enter fingers of smooth mastery

with chasteness of sea-girls

________________Will i complete the mystery

________________of my flesh

I will rise

______After a thousand years

lipping

flowers

____And set my teeth in the silver of the moon











3. my sweet old etcetera (1926)





my sweet old etcetera

aunt lucy during the recent



war could and what

is more did tell you just

what everybody was fighting



for,

my sister



isabel created hundreds

(and

hundreds)of socks not to

mention shirts fleaproof earwarmers



etcetera wristers etcetera,my



mother hoped that



i would die etcetera

bravely of course my father used

to become hoarse talking about how it was

a privilege and if only he

could meanwhile my



self etcetera lay quietly

in the deep mud et



cetera

(dreaming,

et

_cetera,of

Your smile

eyes knees and of your Etcetera)









4. if i have made,my lady,intricate (1926)





if i have made,my lady,intricate

imperfect various things chiefly which wrong

your eyes(frailer than most deep dreams are frail)

songs less firm than your body's whitest song

upon my mind---if i have failed to snare

the glance too shy---if through my singing slips

the very skilful strangeness of your smile

the keen primeval silence of your hair



---let the world say "his most wise music stole

nothing from death"---

_____________you only will create

(who are so perfectly alive)my shame:

lady through whose profound and fragile lips

the sweet small clumsy feet of April came



into the ragged meadow of my soul.









5. in time of daffodils(who know (1958)





in time of daffodils(who know

the goal of living is to grow)

forgetting why,remember how



in time of lilacs who proclaim

the aim of waking is to dream,

remember so(forgetting seem)



in time of roses(who amaze

our now and here with paradise)

forgetting if,remember yes



in time of all sweet things beyond

whatever mind may comprehend,

remember seek(forgetting find)



and in a mystery to be

(when time from time shall set us free)

forgetting me,remember me

Libido, ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΛΑ"


ΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ


Libido



I submerged into


your eyes


molding in the masculine


corridors


of my mind


my contact with the electrified particles


of


your youth


with thoughts a kind of sinful


but indeed


instictively drawn


by the depths


of


the chemical reaction


of my body cells


-at your view,oh little,earthly goddess-


thirsty to taste the flavour


of your wet promises...

ΘΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

....ΜΟΛΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΚΑΜΕ ΟΤΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΕΙ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ...
ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗ ΝΕΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ....ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ.

*** ΠΑΝΤΩΣ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΓΙΑ  ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ....!

**** ΕΜΕΙΣ λχ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ...ΤΥΧΑΙΟ? ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ...!

ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

«ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ»:

ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

(Ε. ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ, Ξ. ΚΑΡΑΒΙΔΑ, Γ. ΜΠΑΛΙΑΚΑΣ,
Χ. ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, Α. ΚΑΛΦΑΣ)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥΣ

ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20.00,
ΘΕΑΤΡΟ ΠΗΓΑΣΟΣ



ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ

Η προσπάθεια που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο με σύγχρονους έλληνες συγγραφείς (Σερέφας, Παπάς, Καισαρίδης) ολοκληρώνεται με την παρουσίαση μιας πεντάδας ποιητών που ζουν και εργάζονται στην Κατερίνη. Καινοτομία του εγχειρήματος είναι πως οι ποιητές αυτοί εμφανίζονται με καινούρια ποιήματα και μάλιστα με κείμενα τα οποία εστιάζονται στη θεματική της πόλης και του έρωτα. Ειλικρινά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς πώς αντιμετωπίζουν την πόλη τους οι σύγχρονοι ποιητές, πώς αποτυπώνεται η εικόνα της, ποια η γωνία της ματιάς τους, η κριτική ή επαινετική πρόσληψη της ζωής στον επαρχιακό βίο μιας σύγχρονης πόλης. Αξίζει να ακούσουμε χωρίς ίχνος έπαρσης και μεγαληγορίας (συνηθισμένα μειονεκτήματα της επαρχιώτικης στιχουργικής) τι έχουν να μας πουν οι πέντε ποιητές κάτω από τις οδηγίες και τη σκηνοθετική φροντίδα του ηθοποιού και σκηνοθέτη Χάρη Αμανατίδη και τη συμβολή της λαμπρής ομάδας των ηθοποιών του θεάτρου Πήγασος.



Η Ειρήνη Γκόλτσιου δεν έχει εκδώσει ακόμα ποιητική συλλογή αλλά μάς εξέπληξε ευχάριστα όταν πριν από τρία χρόνια δημοσίευσε τέσσερα ποιήματά της στο καλό περιοδικό Εντευκτήριο (τ. 77, Απρίλιος-Ιούνιος 2007). Ο έρωτας (συνήθως ανεκπλήρωτος), μια πρώιμη απαισιοδοξία, ένας στοχασμός για την σύγχρονη πόλη είναι τα θέματά της. Ο τρόπος που έχει διαλέξει για να μας πει όσα έχει στο μυαλό της είναι απλός: σκηνές καθημερινές, εικόνες από τη ζωή της νέας γυναίκας (Τ' όνειρο μου το 'πνιξα στο νεροχύτη./«Μπορείς να κάνεις κι άλλα όνειρα»,/μου 'πε το απόγευμα ο σκύλος μου/ φιλώντας με στο μέτωπο.), ένας κοφτός και αιχμηρός στίχος όπου το θηλυκό εγώ παρομοιάζει το αρσενικό με αρπακτικό πουλί. (Γύρισα. Κι είσαι πουλί αρπακτικό. Κι είναι μικρός ο ουρανός, συννεφιασμένος.). Από την άλλη η ποιήτρια δεν έχει αυταπάτες για τη γυναικεία μοίρα: (Το κορίτσι με τις μωβ κορδέλες/ που εδώ και χρόνια χάθηκε στην πρώτη του ηλικία./ Που εδώ και χρόνια έσπασε τ' αυγά του μέλλοντός της).

Ο δημοσιογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Θεοχάρης Μπικηρόπουλος εμφανίστηκε στα γράμματα στα 1992 με τη συλλογή 72 ποιημάτων Κάτι στιγμές... για να μας δώσει μια δεκαετία αργότερα το βιβλίο του Ο κήπος με τα ρόμπολα (2003). Ο Μπικηρόπουλος είναι παιδί της πόλης, δραστήριο μέλος της ζωής της, αγαπά τον τόπο του, τη φύση, τον ερωτικό παλμό της γυναίκας ακόμα κι’ όταν στέκεται με κριτική διάθεση απέναντί τους: «Τίποτα δεν άλλαξε/ σ' αυτή τη / μίζερη πόλη / Μόνο οι τιμές/ στα μπαρ με τα ποτά της λήθης / και τα χρόνια / της μικρής πόρνης/ που έπαψε να βάφει χείλη, μάγουλα/ να δείξει/ 18...». Αυτά που τον απασχολούν και βγαίνουν στην επιφάνεια των λέξεων έχουν σχέση επίσης με τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου, τον πόλεμο, την αδικία, την έλλειψη επικοινωνίας, την αδύνατη αναζήτηση της ομορφιάς. Όπως στο ποίημα «Σχετικά απόλυτο» της πρώτης συλλογής: «Αν δεις ανατομικά τα πράγματα/ θα δεις/ ότι το μόνο όμορφο/ που υπάρχει στον πλανήτη μας/ είναι εκείνο το παράξενο/ άσπιλο/ λευκό λουλούδι./ Όμως, σε παρακαλώ, μη κοιτάξεις/ στη ρίζα του.../Πρέπει, ναι, πρέπει να υπάρχει κάτι/ ολόμορφο./ Ένα άσπιλο/ λευκό λουλούδι».

Ο ηθοποιός και δάσκαλος Γιώργος Μπαλιάκας εκδίδει ιδιωτικά σε κομψά φυλλάδια τις συλλογές του (Ερωτικός αυτισμός, Θραυσμάτων παλινδρόμηση, Τοξοβόλων βεστιάριο). Η ποίησή του—ολιγόστιχη, κοφτή—διακρίνεται για το φιλοσοφημένο υπόστρωμά της, την πάλη με τα εσώτερα προβλήματα του ανθρώπου, την αγωνία του μέσα σ’ έναν κόσμο κατακερματισμένο και συμβατικό: «Δεμένοι σε στύλους μοναξιάς / οι άνθρωποι διαβάζουν τα νέα στις εφημερίδες./ Θέλουν να ’ναι μες στα γεγονότα./ Κι ο θάνατος / παίζοντας με το κομμένο του χέρι βιολί, / μοιράζει απλόχερα σειρήνες μελωδίες… / Και τους κρατά συντροφιά». Για τον Μπαλιάκα η αληθινή ποίηση είναι συνώνυμο της αυθεντικότητας, της αναζήτησης του νοήματος της ίδιας της τραγωδίας η οποία φαίνεται να είναι η μοίρα μας: «Θέλω για μια βραδιά/ να γίνω ποιητής/ να γράψω έναν / στίχο/ Στο στήθος σου να τον κρεμάσω/ Να τον φοράς/ σαν η σιωπή/ το θρήνο της συνθέτει».

Σαράντα ποιήματα καταθέτει η Ξανθούλα Καραβίδα στην πρώτη και ώριμη δουλειά της (Αισθήσεις καθημερινής πεζότητας.2009). Η κυριαρχία του γυναικείου ποιητικού εγώ είναι εμφανέστατη σε όλες σχεδόν τις εκδοχές της: είτε ως μητέρας, συζύγου, νοικοκυράς, θρησκευάμενης κάποτε είτε ως υποκειμένου που χαίρεται τον έρωτα ή αναπολεί τον απόντα δεσμό (σ. 70). Σε κάθε περίπτωση χειρίζεται με άνεση τις τεχνικές της παρήχησης, της μεταφοράς και της προσωποποίησης. Εμφανής ο φιλόλογος και θεολογικός οπλισμός (Πηνελόπη, Οδυσσέας, Ολύμπιοι Θεοί, εκκλησίες) με πολύ θετικά αποτελέσματα όταν ο οπλισμός αυτός γειώνεται και συναντά το πραγματικό: ένα παράδειγμα ώριμης ανασκαφής του θέματος «τάμα» συνιστά και το ποίημα «Τάματα πίστεως δήλα». Με αφορμή μια επίσκεψη στην Παναγία Μακρυρράχη για κάποιο τάμα, η μητέρα αφηγήτρια προσπερνά το γεγονός και στέκεται με εξαιρετική παρατηρητικότητα σε μικροπράγματα όπως ας πούμε στο πλήθος των αυτοκινήτων που φέρουν οι προσκυνητές τα οποία και αξιολογεί αρνητικά. (Πλήθος μέγα στη λάσπη-μάντρα αυτοκινήτων/ σε γραμμή για προσκύνημα: /ανυποχώρητη η πίστη στα πιστεύω της.) Το ίδιο επικριτική γίνεται η μητέρα καλή γνώστης της εκκλησιαστικής τελετουργίας αφού ασκεί κριτική (τρυφερή ομολογουμένως) και για τον θορυβώδη κόσμο που αναιτίως τρωγοπίνει ή βρίσκεται εκεί θυσιάζοντας απλώς αρνιά και χοίρους: (Κατάληξη: η ανάταση εσωτερική όσων είχαν φτερούγες/ ή απ' τους αγγέλους τις δανείστηκαν για ολίγον/ και η φυγή άτακτη των υπολοίπων.)

Ο Αντώνης Κάλφας εμφανίστηκε στα γράμματα το 1980 με την ποιητική συλλογή Έκταση της αισθηματικής ηλικίας η οποία και επαινέθηκε από τον Τάσο Λειβαδίτη μέσα από τις στήλες της εφημερίδας Αυγή. Για την ποίησή του θα γράψει ο Ηλίας Κεφάλας: «Ο Κάλφας μοιράζεται κατά κύριο λόγο σε δύο υπαρξιακούς πόλους: στον έρωτα και το χώμα που πατά. Χαρίζεται στον έρωτα, που δίνει κατάφαση στη ζωή, και υποτάσσεται στο χώμα, που αντιπαρέρχεται όλους τους μεταπράτες των διαχρονικών αξιών, δίνοντας βάθρο στήριξης μόνο στους διακονητές κάθε ανθρωπιστικής ιδεολογίας και κάθε παρηγορητικής ονειροφαντασίας. Η ελάχιστη πατρίδα—λίκνο γέννησης του ποιητή και αφετηρία γνώσεως του κόσμου—υπεισέρχεται στο ποίημα τόσο γεωγραφικά, μέσα από το στίγμα των λυπημένων χωμάτων της, όσο και πραγματολογικά». Ο Αλέξης Ζήρας θα αναφερθεί στην εκφραστική τόλμη και την ευρηματική χρήση της γλώσσας ενώ για την τελευταία συλλογή του Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια (2009) ο Δημοσθένης Κούρτοβικ επισημαίνει την ύπαρξη των ταπεινών ανθρώπων και την σχέση τους με την ιστορία «σ΄ ένα υποβλητικό κράμα δημώδους και λόγιας γλώσσας».




ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 7 ΕΥΡΩ

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ: 23510 74371

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥΣ...ή ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ...ΚΟΣΜΑΡΑ ΤΟΥΣ

ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΩΝ ΚΑΝΑΛΩΝ....ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ "ΚΑΤΙΝΑΔΙΚΑ' ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΛΑΡΩΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ....ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΑΡΑ ΤΟΥΣ....
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΚΑΜΙΑ ΚΡΙΣΗ...ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: και δεν εννοουμε προβληματισμό για το πως θα βγουμε από την κριση....ΑΛΛΑ για το μέλλον των νεοελλήνων, που "προσφέρουν" νούμερα στις εκπομπέσ που ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ αν φορούσε ο ταδε και η δείνα, το βρακί ανάποδα.....

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΧΘΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ «ΒΥΘΙΣΜΑ» ΤΗΣ Ν.ΕΦΕΣΟΥ

http://pieria-gr.blogspot.com/2011/03/blog-post_2777.html

Motocross Λιτοχώρου

http://pieria-gr.blogspot.com/2011/03/2000-motocross.html

Δικαίωμα της Ελλάδας η επέκταση στα 12 μίλια...

Την ώρα που η Τουρκία συνεχίζει το επικίνδυνο παιχνίδι της αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ο υπουργός Εξωτερικών απευθύνει έκκληση για υπογραφή της Σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας και προειδοποιεί με προσφυγή στη Χάγη.
Τον τελευταίο μήνα οι τουρκικές προκλήσεις στον θαλάσσιο χώρο γύρω από το Καστελόριζο πληθαίνουν, με προφανή στόχο την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.Ο υπουργός Εξωτερικών σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται τη Δευτέρα στην τουρκική εφημερίδα "Χουριέτ", ο κ. Δρούτσας αναφέρεται σε διάφορα σημεία των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, όχι όμως και στην ΑΟΖ.
"Μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία πρέπει ή να υπάρξει μία λύση στις διερευνητικές επαφές μεταξύ των υπουργείων εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας ή να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα", δηλώνει ο υπουργός εξωτερικών. Ο κ. Δρούτσας τονίζει ότι "η Ελλάδα έχει δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, δικαίωμα που παράσχει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Ωστόσο η Τουρκία χαρακτηρίζει τη χρήση του δικαιώματός μας αυτού αιτία πολέμου. Αυτό όμως συνιστά ανοιχτή παραβίαση της σύμβασης του ΟΗΕ που είναι το πιο ιερό κείμενο του δικαίου της θάλασσας. Και θέλω να ρωτήσω, με αυτό τον τρόπο θέλει να αναπτύξει η Τουρκία το δόγμα των μηδενικών προβλημάτων;"
"Την περασμένη Παρασκευή που η Ελλάδα γιόρταζε την εθνική της εορτή, τουρκικά πολεμικαεροσκάφη παραβίασαν το FIR Αθηνών", υπογραμμίζει ο υπουργός και τονίζει ότι "η Τουρκία με τον τρόπο αυτό δεν πρόκειται να καταφέρει τίποτα. Το καθεστώς στο Αιγαίο δεν θα αλλάξει και η Ελλάδα θα συνεχίσει να διασφαλίζει τα δικαιώματά της χρησιμοποιώντας κάθε αναγκαίο μέσο. Το μόνο που καταφέρνει η Τουρκία με τον τρόπο αυτό είναι η ένταση και η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης προς αυτήν".
http://news247.gr/ellada/politiki/proeidopoihseis_droytsa_sthn_toyrkia_xwris_anafora_sthn_aoz.818477.html

Χωρίς ζωντανές εκπομπές το Άλτερ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Δ.Σ ΓΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΩΝ

Με μία απλή ανακοίνωση, το ΔΣ του τηλεοπτικού καναλιού Άλτερ ανακοινώνει στους εργαζομένους και τους πιστούς τηλεθεατές του ότι πρόκειται να προβεί σε επαναλήψεις. Αναστέλλονται και οι μαγνητοσκοπημένες εκπομπές.