Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Ελλάδα-Πολωνία 0-0

Μία άνοστη Εθνική Ελλάδας ήρθε ισόπαλη 0-0 με την Πολωνία στο άδειο "Γ. Καραϊσκάκης", σε φιλική αναμέτρηση στην οποία κρέμασε τα παπούτσια του (και τιμήθηκε) ο Μίχαλ Ζεβλάκοφ. Λίγες ευκαιρίες και εμπνεύσεις για την ομάδα του Φερνάντο Σάντος που παρατάχθηκε με πολλές αλλαγές και είχε ως κορυφαίους τους αμυντικούς της.
ΝΟΟΖ

Σιένα-Ολυμπιακός 81-72

Ανέτοιμος, χωρίς συγκέντρωση, άστοχος και με τα όπλα του ανενεργά ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να διεκδικήσει κάτι περισσότερο απ΄αυτό που ΔΕΝ πήρε σήμερα στην Τοσκάκη από την Σιένα. Οι «ερυθρόλευκοι» ηττήθηκαν με 81-72 από την ιταλική ομάδα στον τρίτο προημιτελικό της Euroleague και πλέον την Πέμπτη (22:00) καλείται να ισοφαρίσει πριν... χαθεί!

ΝΟΟΖ

ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΟΥΝ

Πιθανή εμπλοκή του γιατρού του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης που συνελήφθη χθες για «φακελάκι» και σε άλλες περιπτώσεις χρηματισμού από ασθενείς, εξετάζει η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Ήδη παραγγέλθηκε προκαταρκτική έρευνα, μετά από σχετικές καταγγελίες που βαρύνουν τον συγκεκριμένο γιατρό, ο οποίος κατείχε τη θέση του διευθυντή της χειρουργικής κλινικής του «Ιπποκράτειου» Νοσοκομείου.
Ο συλληφθείς οδηγήθηκε σήμερα στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών όπου του απαγγέλθηκε η κατηγορία της παθητικής δωροδοκίας και ακολούθως παραπέμφθηκε να δικαστεί στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, απ’ όπου ζήτησε και πήρε αναβολή για να δικαστεί την προσεχή Πέμπτη.
Στο μεταξύ, όπως έγινε γνωστό από τη διοίκηση του «Ιπποκράτειου», αμέσως μετά τη σύλληψη του διευθυντή της κλινικής ορίστηκε ο αντικαταστάτης του και κινήθηκε η πειθαρχική διαδικασία σε βάρος του.

**** ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΣΦΥΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ Ο ΚΟΣΜΑΚΗΣ ΔΕ ΔΙΣΤΑΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ ΟΣΟΥΣ ΖΗΤΟΥΝ ΦΑΚΕΛΑΚΙ...
ΚΑΙ ΔΕ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΑΥΤΑ....ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.!!!
ΑΣ ΨΑΞΟΥΝ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ Ι.Χ. ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ...ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ....ΙΣΩΣ ΒΓΑΛΟΥΝ "ΛΑΒΡΑΚΙΑ"...

ΤΕΤΑΡΤΗ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20.00, ΘΕΑΤΡΟ ΠΗΓΑΣΟΣ



«ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ»:



ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ


(Ε. ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ, Ξ. ΚΑΡΑΒΙΔΑ, Γ. ΜΠΑΛΙΑΚΑΣ, Χ. ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, Α. ΚΑΛΦΑΣ)


ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥΣ


ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ


ΤΕΤΑΡΤΗ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20.00, ΘΕΑΤΡΟ ΠΗΓΑΣΟΣ

Στο YOUTUBE Ποίηση Θεοχάρη Μπικηρόπουλου

http://www.youtube.com/watch?v=lBGloR2qE4g

Ο Ολυμπιακός φιλοξενείται από την Σιένα

Ολυμπιακός: Με οδηγό την πρεμιέρα



Ο Ολυμπιακός φιλοξενείται από την Σιένα, στον τρίτο αγώνα της προημιτελικής φάσης της Ευρωλίγκας (9.00μ.μ, Novasports 4), με τους «ερυθρόλευκους» να φιλοδοξούν να επανακτήσουν το προβάδισμα στην σειρά, ώστε να φτάσουν ακόμα πιο κοντά στο Final Four της διοργάνωσης.

στα ΨΙΛΑ το θέμα....!!! ΓΙΑΤΙ?

Με τη δευτερολογία της Ελλάδος ολοκληρώνεται αύριο το τελευταίο μέρος της προφορικής διαδικασίας της παρουσίασης των ελληνικών θέσεων ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης,κατά τον δεύτερο γύρο της προφορικής διαδικασίας της προσφυγής της ΠΓΔΜ, κατά της Ελλάδας για το «βέτο»...


Στο πρώτο γύρο, την 25η Μαρτίου, η Ελλάδα εξήγησε, για λογαριασμό της χώρας μας, τους λόγους για τους οποίους το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν μπορεί να δικάσει την διαφορά και μίλησε για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από την ΠΓΔΜ.

Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να λάβει θέση για τις ενέργειες της Ελλάδας στο πλαίσιο της παρούσης διαφοράς, χωρίς να λάβει υπόψη του και τη διαφορά γύρω από το όνομα.

Η εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης, αναφέρθηκε σε παραβιάσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και, ειδικότερα, της υποχρέωσης της ΠΓΔΜ να μην αναμειγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας, να απαγορεύει και να αποθαρρύνει εχθρικές ενέργειες και προπαγάνδα, και να μην χρησιμοποιεί τον Ήλιο της Βεργίνας, καθώς και άλλα ιστορικά και πολιτιστικά σύμβολα.

Σε ότι αφορά στην ερμηνεία του άρθρου 11, ανέφερε ότι η υποχρέωση της χώρας μας να μην εναντιωθεί στην ένταξη της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς έχει διατυπωθεί περιοριστικά και δεν συνεπάγεται, επί παραδείγματι, ότι η χώρα μας θα πρέπει να υποστηρίζει την εισδοχή της ΠΓΔΜ σε αυτούς.

Επίσης, επισήμανε ότι το άρθρο 11 περιέχει ρήτρα εξαίρεσης, σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση μη εναντίωσης καταπίπτει, εφόσον η ΠΓΔΜ πρόκειται να αναφέρεται σε έναν οργανισμό με ονομασία διαφορετική από την προσωρινή της ονομασία.

Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε, το μεσημέρι, με την παρέμβαση του εκπροσώπου της ΠΓΔΜ, πρέσβη o οποίος και έδωσε το πολιτικό στίγμα των επιπτώσεων της υπόθεσης για την χώρα του και επαναβεβαίωσε την προσήλωσή της στο ΝΑΤΟ, όπως αυτή αποδεικνύεται με την σταθερή συμμετοχή της στις επιχειρήσεις της Συμμαχίας.
http://fimotro.blogspot.com/2011/03/blog-post_2953.html

η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο.....Claudia Lynx


Η Claudia Lynx είναι ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη στις 8 Ιουνίου του 1982, στην Τεχεράνη και θεωρείται από τους...fan της, η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο.....
Η μητέρα της είναι από την Νορβηγία και ο πατέρας της από το Ιράν.Έχει φανατικούς θαυμαστές οι οποίοι έχουν δημιουργήσει και ιστοσελίδα www.claudialynxfan.com, για όποιον ενδιαφέρεται να γίνει μέλος.....

περισσότερα:  http://24wro.blogspot.com/2011/03/claudia-lynx-h.html#ixzz1I0BjfCCB

O Ιάκωβος Καμπανέλλης στη γειτονιά των αγγέλων


Την τελευταία του πνοή άφησε στις 13:50 ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου...ΜΗΤΕΡΑ του Ομίλου ΥΓΕΙΑ μετά από δίμηνη νοσηλεία.

O Ιάκωβος Καμπανέλλης του Στεφάνου (1922) ήταν θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Νάξο στις 3 Δεκεμβρίου του 1922. Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση αλλά όταν συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945 οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν "ο Χορός πάνω στα στάχυα" που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.

Παντρεύτηκε την ηθοποιό Τάνια Σαββοπούλου.

Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", "Ο εχθρός λαός" και "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα".





Διαβάστε περισσότερα: 24ωρο: Έσβησε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης http://24wro.blogspot.com/2011/03/blog-post_2689.html#ixzz1I0ApzE00

Μπήτνικς ...

H ονομασία του κινήματος προήλθε από την ένωση της λέξης beat, χτυπώ ρυθμικά, με το spootnik, ένα Ρωσικό διαστημόπλοιο της εποχής.

Μπίτνικς εκ βαθέων

Ενα ψυχογράφημα της περίφημης γενιάς των αποσυνάγωγων επαναστατών του ''50 και του ''60 μέσα από τις συνεντεύξεις τριών κορυφαίων εκπροσώπων τους





Ηταν μια φλογισμένη γενιά. Βλάσφημοι και τρυφεροί, ερωτικοί και ρέμπελοι, πότες και επαναστάτες. Οι μπίτνικς σφράγισαν την Αμερική του '50 και του '60 αλλά και τη λογοτεχνική παραγωγή των ημερών εκείνων με την ανατρεπτική τους διάθεση, εκφράζοντας όλο αυτό το αντιεξουσιαστικό κλίμα της αμφισβήτησης που συντάραζε συθέμελα τις δυτικές κοινωνίες. Για κάποιον που θα ήθελε να εμβαθύνει στο ύφος και στο ήθος των δημιουργών αυτής της γενιάς δεν υπάρχει καλύτερο υλικό από τις συνεντεύξεις που τρεις από τους «πρωτοκλασάτους» ανάμεσα στους μπίτνικς ­ ο Τζακ Κέρουακ, ο Αλεν Γκίνσμπεργκ και ο Γουίλιαμ Μπάροουζ ­ παραχώρησαν στο περιοδικό «Paris Review» κάτω από τη ρουμπρίκα «Writers at work».
Οταν ο Κέρουακ δίνει τη συνέντευξη στον Τεντ Μπέριγκαν είναι ήδη στα 45 του ­ δύο δηλαδή χρόνια πριν από τον θάνατό του ­ και εξαιρετικά γνωστός. Ζει με τη σύζυγό του Στέλλα και την ανήμπορη μητέρα του σε ένα τούβλινο αγροτόσπιτο στο Λόουελ της Μασαχουσέτης. Μόλις έχει εκδοθεί το δέκατο τρίτο μυθιστόρημά του Η ματαιοδοξία του Ντάλουοζ και πλήθος ομοϊδεατών του τον επισκέπτεται πίνοντας όλο το αλκοόλ του σπιτιού, αποσπώντας τον από το γράψιμο και κάνοντάς τον να περνά μαζί τους ώρες ατελείωτες. Την ίδια περίπου στιγμή ο συγγραφέας του Ουρλιαχτού και του Κάντις Αλεν Γκίνσμπεργκ ταξιδεύει στην Ευρώπη και στην Κούβα. Ευρισκόμενος στο Κέιμπριτζ, όπου απαγγέλλει ποίησή του, θα μιλήσει στον δημοσιογράφο Τόμας Κλαρκ. Το κίνημα των μπίτνικς έχει εδραιωθεί και ο Γκίνσμπεργκ, ξεχωρίζοντας τους πρωτεργάτες, αναλαμβάνει μια πρώτη εκ των έσω αποτίμηση: «Είμαστε ιδιόρρυθμοι συγγραφείς ικανοί να αγγίξουμε ακόμη τις νέες γενιές: ο Κέρουακ με τον ρομαντισμό του, ο Μπάροουζ με την ευφυέστατη κριτική του για το αστυνομικό κράτος και τον έλεγχο του πνεύματος και εγώ με την ειλικρίνειά μου».






Η συνέντευξη του Μπάροουζ δόθηκε στον Κόνραντ Νίκερμποκερ. Ηταν Πρωτοχρονιά του 1965 και ο συγγραφέας του Γυμνού γεύματος είχε μόλις επιστρέψει στις ΗΠΑ, ύστερα από 20 χρόνια απουσία στην Ταγγέρη. Φορούσε ένα φίνο γκρι κοστούμι με γιλέκο, μπλε ριγέ πουκάμισο από το Γιβραλτάρ και μια σκούρα μπλε γραβάτα με λευκά πουά ­ το όλο παρουσιαστικό του παρέπεμπε σε βρετανό διπλωμάτη. Τα θέματα που κυριάρχησαν και εδώ, όπως και στην περίπτωση του Γκίνσμπεργκ, ήταν τα ναρκωτικά, η πορεία της λογοτεχνίας, η εξουσία και οι μάζες, το ύφος των μπίτνικς. Αλλά και η διαφήμιση, τα ταξίδια, ο Θεός, η σαϊεντολογία, το σεξ και ο θάνατος. Οπως και τα δύο προηγούμενα, είναι γοητευτικό το πορτρέτο του ανθρώπου που «διάβασε για τον Σασάν ι Σαμπάχ, τον Γέρο του Βουνού, τον Αφέντη των Ασασίνων και μαγεύτηκε».

Novalis, Hymnen an die Nacht, 1799



ΠΑΘΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ


      Κάτω στον κόλπο αυτής της γης,


      Μακριά απ' τα κράτη του φωτός,


      Πέρα απ' τους πόνους της οργής


      Του ταξιδιού λάμπει ο φανός.


      Με βάρκα πάμε του νερού


      Γοργά στις όχθες τ' ουρανού.






      Μακάρια ας είναι η νύχτα αυτή,


      Κι ο ύπνος πάντα ευλογητός.


      Σαν μ' είδε η μέρα η θαλερή


      Μαράθηκε ο μακρύς καημός.


      Τώρα τα ξένα έχουν χαθεί


      Πατρίδα πια η ψυχή ποθεί.






      Τι θέλουμε στον κόσμο αυτόν


      Με της αγάπης την πνοή —


      Χάνεται, φεύγει το παλιό


      Του νέου φέρνει τί η ορμή;


      Στέκει θλιμμένος, μοναχός,


      Του αλλοτινού καιρού ο πιστός.






      Τότε, που οι αισθήσεις φωτεινές


      Μέσα στις φλόγες τρίζαν


      Που του Πατέρα τις βουλές


      Οι άνθρωποι γνωρίζαν.


      Που με το πνεύμα του υψηλού


      Έμοιαζαν στην εικόνα του.






      Τότε, που ακόμα κραταιές


      Αρχαίες φυλές ανθούσαν,


      Και που παιδιά τις αγκαλιές


      Των ουρανών ζητούσαν.


      Που, ας σκίρταγε λάγνα η ζωή,


      Γι' αγάπη ράγιζε η ψυχή.






      Που με της νιότης τον ανθό


      Θεός εφανερώθη


      Και στου θανάτου τον σταυρό


      Η αβρή ζωή του ετρώθη


      Δίχως στον φόβο ν' αφεθεί,


      Για μας μια τέτοια πληρωμή.






      Με πάθος ψάχνουμε δειλό


      Τ' αλλοτινά στη δύση,


      Τη δίψα τούτον τον καιρό


      Κανείς δεν θα τη σβήσει.


      Για την πατρίδα πάμε πια,


      Σ' άλλους καιρούς πίσω ξανά.






      Τί μας κρατά απ' το γυρισμό,


      Κοιμούνται οι αγαπημένοι.


      Νεκροί κι εμείς στο μνήμα αυτό,


      Μονάχα η οδύνη μένει.


      Τίποτα δεν ζητάμε πια,


      Όλα κενά — μα όχι η καρδιά.






      Απέραντη και μυστική


      Μας δέρνει καταιγίδα.


      Από τα μάκρη ηχώ αντηχεί,


      Του πένθους μας πυξίδα.


      Οι αγάπες μας πονούν κι αυτές


      Πάθους μας στέλνουνε πνοές






      Κάτω, στη νύφη τη γλυκιά,


      Στου Ιησού Χριστού το μέλι,


      Των εραστών παρηγοριά


      Η Νύχτα που ανατέλλει.


      Όνειρο σπάζει τα δεσμά


      Μας στέλνει σε Θεού αγκαλιά.

Novalis, Hymnen an die Nacht, 1799












«ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ»:

ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΕΡΙΝΙΩΤΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
(Ε. ΓΚΟΛΤΣΙΟΥ, Ξ. ΚΑΡΑΒΙΔΑ, Γ. ΜΠΑΛΙΑΚΑΣ, Χ. ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, Α. ΚΑΛΦΑΣ)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥΣ


ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ


ΤΕΤΑΡΤΗ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 20.00,
 ΘΕΑΤΡΟ ΠΗΓΑΣΟΣ



ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ



Η προσπάθεια που ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβριο με σύγχρονους έλληνες συγγραφείς (Σερέφας, Παπάς, Καισαρίδης) ολοκληρώνεται με την παρουσίαση μιας πεντάδας ποιητών που ζουν και εργάζονται στην Κατερίνη. Καινοτομία του εγχειρήματος είναι πως οι ποιητές αυτοί εμφανίζονται με καινούρια ποιήματα και μάλιστα με κείμενα τα οποία εστιάζονται στη θεματική της πόλης και του έρωτα. Ειλικρινά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς πώς αντιμετωπίζουν την πόλη τους οι σύγχρονοι ποιητές, πώς αποτυπώνεται η εικόνα της, ποια η γωνία της ματιάς τους, η κριτική ή επαινετική πρόσληψη της ζωής στον επαρχιακό βίο μιας σύγχρονης πόλης. Αξίζει να ακούσουμε χωρίς ίχνος έπαρσης και μεγαληγορίας (συνηθισμένα μειονεκτήματα της επαρχιώτικης στιχουργικής) τι έχουν να μας πουν οι πέντε ποιητές κάτω από τις οδηγίες και τη σκηνοθετική φροντίδα του ηθοποιού και σκηνοθέτη Χάρη Αμανατίδη και τη συμβολή της λαμπρής ομάδας των ηθοποιών του θεάτρου Πήγασος.



Η Ειρήνη Γκόλτσιου δεν έχει εκδώσει ακόμα ποιητική συλλογή αλλά μάς εξέπληξε ευχάριστα όταν πριν από τρία χρόνια δημοσίευσε τέσσερα ποιήματά της στο καλό περιοδικό Εντευκτήριο (τ. 77, Απρίλιος-Ιούνιος 2007). Ο έρωτας (συνήθως ανεκπλήρωτος), μια πρώιμη απαισιοδοξία, ένας στοχασμός για την σύγχρονη πόλη είναι τα θέματά της. Ο τρόπος που έχει διαλέξει για να μας πει όσα έχει στο μυαλό της είναι απλός: σκηνές καθημερινές, εικόνες από τη ζωή της νέας γυναίκας (Τ' όνειρο μου το 'πνιξα στο νεροχύτη./«Μπορείς να κάνεις κι άλλα όνειρα»,/μου 'πε το απόγευμα ο σκύλος μου/ φιλώντας με στο μέτωπο.), ένας κοφτός και αιχμηρός στίχος όπου το θηλυκό εγώ παρομοιάζει το αρσενικό με αρπακτικό πουλί. (Γύρισα. Κι είσαι πουλί αρπακτικό. Κι είναι μικρός ο ουρανός, συννεφιασμένος.). Από την άλλη η ποιήτρια δεν έχει αυταπάτες για τη γυναικεία μοίρα: (Το κορίτσι με τις μωβ κορδέλες/ που εδώ και χρόνια χάθηκε στην πρώτη του ηλικία./ Που εδώ και χρόνια έσπασε τ' αυγά του μέλλοντός της).

Ο δημοσιογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας Θεοχάρης Μπικηρόπουλος εμφανίστηκε στα γράμματα στα 1992, στα 27 του,  με τη συλλογή 72 ποιημάτων Κάτι στιγμές... για να μας δώσει μια δεκαετία αργότερα το βιβλίο του Ο κήπος με τα ρόμπολα (2003).

Ο Μπικηρόπουλος είναι παιδί της πόλης,
δραστήριο μέλος της ζωής της, αγαπά τον τόπο του, τη φύση, τον ερωτικό παλμό της γυναίκας ακόμα κι’ όταν στέκεται με κριτική διάθεση απέναντί τους: «Τίποτα δεν άλλαξε/ σ' αυτή τη / μίζερη πόλη / Μόνο οι τιμές/ στα μπαρ με τα ποτά της λήθης / και τα χρόνια / της μικρής πόρνης/ που έπαψε να βάφει χείλη, μάγουλα/ να δείξει/ 18...». Αυτά που τον απασχολούν και βγαίνουν στην επιφάνεια των λέξεων έχουν σχέση επίσης με τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου, τον πόλεμο, την αδικία, την έλλειψη επικοινωνίας, την αδύνατη αναζήτηση της ομορφιάς. Όπως στο ποίημα «Σχετικά απόλυτο» της πρώτης συλλογής: «Αν δεις ανατομικά τα πράγματα/ θα δεις/ ότι το μόνο όμορφο/ που υπάρχει στον πλανήτη μας/ είναι εκείνο το παράξενο/ άσπιλο/ λευκό λουλούδι./ Όμως, σε παρακαλώ, μη κοιτάξεις/ στη ρίζα του.../Πρέπει, ναι, πρέπει να υπάρχει κάτι/ ολόμορφο./ Ένα άσπιλο/ λευκό λουλούδι».

Ο ηθοποιός και δάσκαλος Γιώργος Μπαλιάκας εκδίδει ιδιωτικά σε κομψά φυλλάδια τις συλλογές του (Ερωτικός αυτισμός, Θραυσμάτων παλινδρόμηση, Τοξοβόλων βεστιάριο). Η ποίησή του—ολιγόστιχη, κοφτή—διακρίνεται για το φιλοσοφημένο υπόστρωμά της, την πάλη με τα εσώτερα προβλήματα του ανθρώπου, την αγωνία του μέσα σ’ έναν κόσμο κατακερματισμένο και συμβατικό: «Δεμένοι σε στύλους μοναξιάς / οι άνθρωποι διαβάζουν τα νέα στις εφημερίδες./ Θέλουν να ’ναι μες στα γεγονότα./ Κι ο θάνατος / παίζοντας με το κομμένο του χέρι βιολί, / μοιράζει απλόχερα σειρήνες μελωδίες… / Και τους κρατά συντροφιά». Για τον Μπαλιάκα η αληθινή ποίηση είναι συνώνυμο της αυθεντικότητας, της αναζήτησης του νοήματος της ίδιας της τραγωδίας η οποία φαίνεται να είναι η μοίρα μας: «Θέλω για μια βραδιά/ να γίνω ποιητής/ να γράψω έναν / στίχο/ Στο στήθος σου να τον κρεμάσω/ Να τον φοράς/ σαν η σιωπή/ το θρήνο της συνθέτει».

Σαράντα ποιήματα καταθέτει η Ξανθούλα Καραβίδα στην πρώτη και ώριμη δουλειά της (Αισθήσεις καθημερινής πεζότητας.2009). Η κυριαρχία του γυναικείου ποιητικού εγώ είναι εμφανέστατη σε όλες σχεδόν τις εκδοχές της: είτε ως μητέρας, συζύγου, νοικοκυράς, θρησκευάμενης κάποτε είτε ως υποκειμένου που χαίρεται τον έρωτα ή αναπολεί τον απόντα δεσμό (σ. 70). Σε κάθε περίπτωση χειρίζεται με άνεση τις τεχνικές της παρήχησης, της μεταφοράς και της προσωποποίησης. Εμφανής ο φιλόλογος και θεολογικός οπλισμός (Πηνελόπη, Οδυσσέας, Ολύμπιοι Θεοί, εκκλησίες) με πολύ θετικά αποτελέσματα όταν ο οπλισμός αυτός γειώνεται και συναντά το πραγματικό: ένα παράδειγμα ώριμης ανασκαφής του θέματος «τάμα» συνιστά και το ποίημα «Τάματα πίστεως δήλα». Με αφορμή μια επίσκεψη στην Παναγία Μακρυρράχη για κάποιο τάμα, η μητέρα αφηγήτρια προσπερνά το γεγονός και στέκεται με εξαιρετική παρατηρητικότητα σε μικροπράγματα όπως ας πούμε στο πλήθος των αυτοκινήτων που φέρουν οι προσκυνητές τα οποία και αξιολογεί αρνητικά. (Πλήθος μέγα στη λάσπη-μάντρα αυτοκινήτων/ σε γραμμή για προσκύνημα: /ανυποχώρητη η πίστη στα πιστεύω της.) Το ίδιο επικριτική γίνεται η μητέρα καλή γνώστης της εκκλησιαστικής τελετουργίας αφού ασκεί κριτική (τρυφερή ομολογουμένως) και για τον θορυβώδη κόσμο που αναιτίως τρωγοπίνει ή βρίσκεται εκεί θυσιάζοντας απλώς αρνιά και χοίρους: (Κατάληξη: η ανάταση εσωτερική όσων είχαν φτερούγες/ ή απ' τους αγγέλους τις δανείστηκαν για ολίγον/ και η φυγή άτακτη των υπολοίπων.)
Ο Αντώνης Κάλφας εμφανίστηκε στα γράμματα
το 1980 με την ποιητική συλλογή Έκταση της αισθηματικής ηλικίας η οποία και επαινέθηκε από τον Τάσο Λειβαδίτη μέσα από τις στήλες της εφημερίδας Αυγή.
 Για την ποίησή του θα γράψει ο Ηλίας Κεφάλας: «Ο Κάλφας μοιράζεται κατά κύριο λόγο σε δύο υπαρξιακούς πόλους: στον έρωτα και το χώμα που πατά. Χαρίζεται στον έρωτα, που δίνει κατάφαση στη ζωή, και υποτάσσεται στο χώμα, που αντιπαρέρχεται όλους τους μεταπράτες των διαχρονικών αξιών, δίνοντας βάθρο στήριξης μόνο στους διακονητές κάθε ανθρωπιστικής ιδεολογίας και κάθε παρηγορητικής ονειροφαντασίας. Η ελάχιστη πατρίδα—λίκνο γέννησης του ποιητή και αφετηρία γνώσεως του κόσμου—υπεισέρχεται στο ποίημα τόσο γεωγραφικά, μέσα από το στίγμα των λυπημένων χωμάτων της, όσο και πραγματολογικά». Ο Αλέξης Ζήρας θα αναφερθεί στην εκφραστική τόλμη και την ευρηματική χρήση της γλώσσας ενώ για την τελευταία συλλογή του Με τα διασωθέντα της πίστης κειμήλια (2009) ο Δημοσθένης Κούρτοβικ επισημαίνει την ύπαρξη των ταπεινών ανθρώπων και την σχέση τους με την ιστορία «σ΄ ένα υποβλητικό κράμα δημώδους και λόγιας γλώσσας».



ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 7 ΕΥΡΩ

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ: 23510 74371


****Παρουσιάζουν ανέκδοτα κείμενά τους που έχουν θέμα την πόλη και τον έρωτα, την Τετάρτη στις 8 το βράδυ στο Θέατρο «Πήγασος»

http://www.eptanews.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=4551:παρουσιάζουν-ανέκδοτα-κείμενά-τους-που-έχουν-θέμα-την-πόλη-και-τον-έρωτα-την-τετάρτη-στις-8-το-βράδυ-στο-θέατρο-πήγασος&Itemid=166


*****
http://imerisiatispierias.blogspot.com/2011/03/blog-post_5931.html

Οι Χρυσοί Σκούφοι 2011

ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ




Οι Χρυσοί Σκούφοι 2011 απονεμήθηκαν στα παρακάτω εστιατόρια με σειρά βαθμολογίας και ανάδειξης

1. Σπονδή (Αθήνα) 17/20 και 2 σκούφοι


2. Etrusco (Κέρκυρα) 16,5/20 και 2 σκούφοι

3. Art Ο2 (Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, Θεσσαλονίκη) 15,5/20 και 1 σκούφος

4. Βαρούλκο (Αθήνα) 15,5/20 και 1 σκούφος

5. Funky Gourmet (Αθήνα) 15,5/20 και 1 σκούφος

6. Squirrel (ξεν. «Danai Beach», Χαλκιδική) 15,5/20 και 1 σκούφος

7. Alfredo’s («Regency Casino», Θεσσαλονίκη) 15/20 και 1 σκούφος

8. Απλά (Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

9. Γαλάζια Hytra (ξεν. «Westin Athens - Astir Palace», Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

10. Εδωδή (Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

11. Electra Restaurant (ξεν. «Electra Palace», Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

12. Hytra (Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

13. Κουκούμαβλος (Σαντορίνη) 15/20 και 1 σκούφος

14. Matsuhisa Athens (ξεν. «Astir Palace», Αθήνα) 15/20 και 1 σκούφος

15. Matsuhisa Mykonos (ξεν. «Belvedere», Μύκονος) 15/20 και 1 σκούφος

16. Sea You Up (ξεν. «Sani Resort», Χαλκιδική) 15/20 και 1 σκούφος



Βραβείο Σέρβις
Alfredo’s
Βραβείο Wine List
Σπονδή
Βραβείο Σχέσης Ποιότητας-Τιμής
Art O2


Βραβεία Ελληνικής Κουζίνας

1. Βαρούλκο (Αθήνα) 15,5/20
2. Electra Restaurant (ξεν. «Electra Palace», Αθήνα) 15/20
3. Cibus (Αθήνα) 14,5/20
4. Milos Estiatorio (ξεν. «Hilton Athens», Αθήνα) 14,5/20
5. Ντομάτα (ξεν. «Sani Resort», Χαλκιδική) 14,5/20
6. Σελήνη (Σαντορίνη) 14,5/20
7. O Αλέκος (Αρμένοι, Ρέθυμνο) 14/20
8. Aleria (Αθήνα) 14/20
9. Aneton on the Verandah (ξεν. «Poseidonion», Σπέτσες) 14/20
10. Βασίλαινας (Πειραιάς) 14/20
11. Clochard (Θεσσαλονίκη) 14/20
12. Ελιά και Δυόσμος (Σκαλάνι, Ηράκλειο) 14/20
13. G.B. Corner (ξεν. «Μεγάλη Βρεταννία») 14/20
14. O Θωμάς (Σκλήθρο, Φλώρινα) 14/20
15. Κοντοσώρος (Ξινό Νερό, Φλώρινα) 14/20
16. Λεβέντης (Άνω Σταλός, Χανιά) 14/20
17. Μαρίνα (Ποτείδαια, Χαλκιδική) 14/20
18. Μαυρίκος (Λίνδος, Ρόδος) 14/20
19. Τάσος (Θεσσαλονίκη) 14/20
20. Τηλέμαχος BΒQ Club (Αθήνα) 14/20

Πρώτη η Ρωσία με διαφορά... στήθους

Μετά από τον χάρτη με τα μεγαλύτερα ανδρικά μόρια ανά την υφήλιο έρχεται αυτός με τα μεγαλύτερα στήθη. Μέχρι τη Ρωσία και τις Σκανδιναβικές χώρες πρέπει κανείς να πεταχτεί για να βρει τις γυναίκες με το μεγαλύτερο στήθος στον κόσμο

Μπορεί η μικρή Ολλανδέζα και η ταυρομάχος Ισπανίδα να έχει το όνομα αλλά οι Ρωσίδες και οι Σκανδιναβές είναι αυτές που έχουν τη χάρη.

Σύμφωνα με τον χάρτη, στο νότιο ημισφαίριο οι γυναίκες κατά κανόνα έχουν μικρότερο στήθος από ότι αυτές του Βορείου ημισφαιρίου με την Κίνα, την Βόρεια και Νότια Κορέα, την Ινδονησία, την Μαλαισία και την Ταϊλανδή.
Όσο αφορά τις Ελληνίδες βρίσκονται στο μέσο όρο μαζί με τις περισσότερες Ευρωπαίες, τις Αυστραλεζες, τις Βραζιλιάνες, τις Αργεντινές και τις Καναδέζες.

http://news247.gr/kosmos/zoi/poies_xwres_kerdizoyn_me_diafora_sththoys.819110.html

Καθρέφτης της ψυχής οι ζωγραφιές των παιδιών

Ολες αυτές οι πολύχρωμες ζωγραφιές των παιδιών, που με τόσο καμάρι τοποθετούν σε περίοπτη θέση οι γονείς, έχουν... φωνή και λένε πολλά, αρκεί να ξέρει κάποιος να τις... ακούσει. Το παιδικό σχέδιο είναι η «κρυφή γλώσσα» των παιδιών, σύμφωνα με την ψυχολόγο-παιδαγωγό Εύη Κρότι και τον ψυχοθεραπευτή Αλμπέρτο Μάνι, τους συγγραφείς του βιβλίου με τίτλο «Πώς να ερμηνεύσουμε τα παιδικά σχέδια».

«Τα σχέδια των μικρών παιδιών μοιάζουν με έκρηξη ή με κραυγή. Οι γραμμές είναι σαν λέξεις που πολλαπλασιάζονται και εκφράζουν μια ανάγκη του παιδιού να δώσει και να ακουστεί» γράφει ο Β. Μαρκ στο βιβλίο του «Premiers Dessins d'Enfants».
«Η παιδική ζωγραφική έχει όλα τα στοιχεία του εικαστικού έργου τέχνης: σχέδιο, χρώμα, σύνθεση, μορφή και περιεχόμενο. Αποτελεί όμως και έναν χώρο άξιο έρευνας, για τον οποίο η ψυχολογία, η ψυχανάλυση και η παιδαγωγική έχουν ενδιαφερθεί πολύ τελευταία. Βλέποντας ένα παιδί να ζωγραφίζει και ακούγοντας τα σχόλια που κάνει το ίδιο για το έργο του, είναι σαν να διαβάζουμε την ψυχή του, επειδή μπορούμε να κάνουμε πολλούς συνειρμούς και να φτάσουμε σε συμπεράσματα πολύ σημαντικά για τη ζωή του, κάτι που είναι αδύνατο να ανακαλύψουμε με μια απλή συζήτηση. Η εξέλιξη του σχεδίου στο παιδί αντανακλά το βάθος της ψυχής του. Είναι ένα είδος «γραφικής γλώσσας», ένα σύνολο από έννοιες που πρέπει να αποκρυπτογραφήσουμε. Το παιδικό σχέδιο είναι ένας χώρος όπου το παιδί απλώνει και καταθέτει τον εσωτερικό του κόσμο, μια αναγκαία ενέργεια για την ισορροπία του» τονίζει η κ. Λουίζα Κακίση, καθηγήτρια Αισθητικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης, στο βιβλίο της με τίτλο «Και όμως ζωγραφίζουν - η ζωγραφική των παιδιών και ο κόσμος τους» των εκδόσεων ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ.

Η «ανάγνωση»
Μέσα από το έργο του το παιδί αφηγείται μια ιστορία και για να την κατανοήσουμε χρειάζεται να αποκωδικοποιήσουμε τις εικόνες-σύμβολα. Ενα προσωπάκι χωρίς στόμα που ζωγραφίζει ένα πεντάχρονο παιδί, η συνύπαρξη ήλιου και βροχής στο ίδιο σχέδιο, ένα σπίτι χωρίς πόρτα και παράθυρα, μια μαμά και ένας μπαμπάς που ξεπερνούν κατά πολύ σε μέγεθος το σπίτι στην ίδια ζωγραφιά, περνούν μάλλον απαρατήρητα από τους περισσότερους γονείς. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι τυχαίο στις ζωγραφιές των παιδιών. Για να βγάλουμε όμως κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού, όπως εξηγεί η καθηγήτρια Λουίζα Κακίση, θα πρέπει να δούμε εάν συστηματικά το παιδί δεν βάζει ένα σύμβολο, όπως είναι ο ήλιος.
«Εχουμε ενδείξεις, αλλά όχι αποδείξεις. Για να βγάλουμε πιθανόν κάποιο συμπέρασμα, θα πρέπει να έχουμε πολλά σχέδια του παιδιού σε διάφορα χρονικά διαστήματα με παρόμοιο θέμα για σύγκριση, να γνωρίζουμε το παιδί και την οικογένειά του και φυσικά να έχουμε γνώσεις ψυχολογίας» διευκρινίζει η κ. Κακίση.


Χρώματα που αποκαλύπτουν πένθος
Η ζωγραφιά της Μαρίας, που είναι μαθήτρια της Ε' Δημοτικού, υποδηλώνει με τα χρώματα και τα σύμβολα που χρησιμοποιεί βαριά ατμόσφαιρα και πένθος. Εχει ζωγραφίσει πράσινα σκούρα κυπαρίσσια και όχι μηλιές ή πεύκα, που κάνουν συνήθως τα περισσότερα παιδιά, μαύρο καλσόν, μπλε σκούρα ρούχα και μπαλόνια, μάτια χωρίς κόρες, ενώ ο ήλιος, σύμβολο του πατέρα, είναι «θαμμένος» μέσα στη γη. Ενα σχέδιο που αρχικά ξαφνιάζει, αλλά τελικά γίνεται κατανοητό μαθαίνοντας πως το κορίτσι είναι ορφανό.


Η «άσχημη» αδελφή
Η 5χρονη Ιλια έχει ζωγραφίσει τον εαυτό της στο κέντρο του χαρτιού, σε στυλ κούκλας Μπάρμπι, με φαντεζί βραδινό φόρεμα. Σε αντίθεση, «πεταμένη» στη δεξιά γωνία έχει ζωγραφίσει την αδελφή της, μικρότερη σε μέγεθος και άσχημη (με πεταχτά δόντια και χοντρή μύτη). Ολα αυτά τα στοιχεία φανερώνουν ζήλια απέναντι στην αδελφή της. Ταυτόχρονα, έχει αποκλείσει την αδελφή της, τοποθετώντας ανάμεσά τους ένα εμπόδιο (κάγκελα με ένα λουλούδι) και αυτό αντανακλά την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους.


Πρόσωπο- μουντζούρα
Ο 5χρονος Χρήστος έχει ζωγραφίσει τον εαυτό του με μουντζουρωμένο πρόσωπό και αυτό φανερώνει ζήλια απέναντι σε κάποιο άτομο, ενδεχομένως απέναντι στο μικρότερο αδελφάκι του. Πιθανόν ο Χρήστος να αισθάνεται ότι έχει απορριφθεί από την οικογένεια ή το περιβάλλον του.


Γονείς που αγγίζουν τον ουρανό
Η Κατερίνα, μαθήτρια της Α' Δημοτικού, έχει σχεδιάσει τους γονείς της πολύ εντυπωσιακούς, με έντονα χρώματα και τόσο ψηλούς, που αγγίζουν τον ουρανό. Τους έχει αποδώσει συναισθηματικό και όχι φυσικό μέγεθος και αυτό φανερώνει πόσο τους αγαπά και τους θαυμάζει. Η ίδια στέκεται δίπλα στον πατέρα της και αυτό δείχνει την προτίμησή της, αλλά φοράει ρούχα στα ίδια χρώματα με της μητέρας της και αυτό φανερώνει πως την αγαπά.


Ηλιος με βροχή
Η Εμμανουέλλα (5 1/2 ετών) έχει ζωγραφίσει, με το τέχνασμα της διαφάνειας, την τετραμελή οικογένειά της αγαπημένη και γελαστή μέσα στο σπίτι. Ομως, η συνύπαρξη ήλιου και βροχής και κυρίως ο αποκλεισμένος -με μία γραμμή- ήλιος μαρτυρούν πως, παρά την πρώτη θετική εντύπωση, κάποια σύννεφα πρέπει να σκιάζουν την οικογενειακή θαλπωρή και το παιδί να μην μπορεί να πλησιάσει τη χαρά.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=59096991
Ρούλα Γιακοπούλου

Κρόκος και τζίνσενγκ «απογειώνουν» τη λίμπιντο

Αν θέλετε η σεξουαλική σας ζωή να γίνει ακόμη πιο... σεξουαλική, δοκιμάστε να προσθέσετε στην διατροφή σας περισσότερο κρόκο (ζαφορά) και τζίνσενγκ, καθώς σύμφωνα με μία νέα καναδική επιστημονική έρευνα, που μελέτησε όλα τα φυσικά αφροδισιακά, κατέταξε αυτά τα δύο στην κορυφή του σχετικού καταλόγου.



Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Γκελφ στο Οντάριο, με επικεφαλής τον καθηγητή Μάσιμο Μαρκόνε του τμήματος επιστήμης των τροφίμων, που δημοσιεύουν τη σχετική μελέτη στο διεθνές περιοδικό έρευνας τροφίμων «Food Research International», σύμφωνα με τη βρετανική «Telegraph», αναφέρουν ότι το κρασί και η σοκολάτα φαίνεται επίσης να έχουν αφροδισιακές ιδιότητες, όμως αυτές βρίσκονται κυρίως στο μυαλό, καθώς επηρεάζουν το επίπεδο των ενδορφινών και της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

Ειδικότερα, το αλκοόλ επιβεβαιώθηκε ότι αυξάνει μεν τη σεξουαλική διέγερση, αλλά μειώνει τη σεξουαλική απόδοση. Γι' αυτό προσοχή στις καταχρήσεις...
Τα αφροδισιακά έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια παντού στη Γη, όμως η επιστήμη πίσω από τις υποτιθέμενες φυσιολογικές και ψυχολογικές «ερεθιστικές» ιδιότητες τους -και κατά πόσο αυτές επαληθεύονται- δεν έχει μέχρι στιγμής αναπτυχθεί σε επαρκή βαθμό, σύμφωνα με τους καναδούς επιστήμονες.
Οι τελευταίοι προχώρησαν στην πιο λεπτομερή συγκριτική καταγραφή και αξιολόγηση (μετα-ανάλυση) που έχει γίνει μέχρι σήμερα, εξετάζοντας εκατοντάδες δημοσιευμένες μελέτες πάνω στο θέμα.
Οπως είπαν, «υπάρχει ανάγκη για φυσικά προϊόντα που βελτιώνουν το σεξ, χωρίς να έχουν αρνητικές παρενέργειες». Στην εποχή μας, προβλήματα όπως η στυτική δυσλειτουργία αντιμετωπίζονται κυρίως με συνθετικά φάρμακα όπως το «Βιάγκρα», τα οποία όμως μπορεί να έχουν παρενέργειες, όπως πονοκεφάλους, μυικούς πόνους, θόλωση της όρασης κ.α.
Αν και οι ερευνητές αναφέρουν ότι και άλλες τροφές, όπως το σκόρδο και το μοσχοκάρυδο, φαίνεται να αυξάνουν τη σεξουαλική διέγερση των ζώων, εμφανίζονται επιφυλακτικοί θεωρώντας ότι χρειάζονται και άλλες κλινικές μελέτες για να κατανοηθούν οι αφροδισιακές επιδράσεις τους στους ανθρώπους.
Αλλα φαγητά που φημίζονται για τις αφροδισιακές ιδιότητές τους, είναι τα στρείδια (ο Καζανόβας φημολογείται ότι έτρωγε για πρωϊνό κάθε μέρα 50 από αυτά), το σαλάμι, το τσίλι κ.α.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=59368953

1 ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ

Μία ακόμα έρευνα ήρθε να δείξει, την ωφέλεια του σεξ στον οργανισμό μας... Συγκεκριμένα το συχνό σεξ βελτιώνει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου προστατεύνοτας τον από ιώσεις και διάφορες ασθένειες.
Μάλιστα η ιδανική συχνότητα είναι 1 φορά την ημέρα!

Διαβάστε περισσότερα: 24ωρο: Λίγο σεξ την ημέρα... τον γιατρό τον κάνει πέρα! http://24wro.blogspot.com/2011/03/blog-post_8815.html#ixzz1Hzfrg58Q

Aνταρσία στην αντιπολίτευση

του Χρήστου Γιανναρά
Eχει σημασία να ξέρουμε ποιες εξελίξεις στο αδιέξοδο της χώρας είναι ενδεχόμενες – δυνατές και πιθανές. Oμως, οι πολίτες που έχουν τις προϋποθέσεις να επιχειρήσουν έναν τέτοιο εντοπισμό μοιάζουν ελάχιστοι, η πλειονότητα διψάει για...έτοιμες, μόνο «αισιόδοξες» προβλέψεις.
Γιατί ελάχιστοι οι πολίτες οι ικανοί να εντοπίσουν τα ενδεχόμενα; Στατιστικές εκτιμήσεις της κριτικής ικανότητας, της αμεροληψίας, της νηφαλιότητας δεν υπάρχουν. Oι αφορισμός δεν διεκδικεί «αντικειμενικότητα», συνάγεται από την υποκειμενική αξιολόγηση του επιπέδου της δημοσιογραφίας, των τηλεοπτικών «συζητήσεων», της τυφλής, συνδικαλιστικής ιδιοτέλειας. Συνάγεται και από την έκπληξη για την πλημμυρίδα ακρισίας και μικρόνοιας που κατακλύζει σχόλια και απόψεις (ανώνυμες συνήθως) στο Διαδίκτυο – καινούργια αυτή λοιμική τρομακτικής ανευθυνότητας, αναιρετικής κάθε ίχνους «κοινωνίας των πολιτών»
Θα μπορούσε να συναχθεί ο αφορισμός και από τη «φυσιογνωμική» (τη μελέτη της σχέσης που έχει η μορφική ιδιαιτερότητα του προσώπου με τον χαρακτήρα, τον ψυχισμό, την καλλιέργεια του ανθρώπου). Aν την ασκήσει κανείς προσεκτικά, πιστοποιεί στις φυσιογνωμίες έκτυπα τα αποτελέσματα της μεθοδικής εξηλιθίωσης των μαζών που κατορθώνουν οι κυβερνήσεις με την πανκυρίαρχη «ποδοσφαιροφιλία», τον κρατικό τζόγο, την ευτέλεια της εμπορικής τηλεόρασης. Συνδυάζοντας τη «φυσιογνωμική» με το ερώτημα: «ποια ευθύνη για την ψήφο του μπορεί να έχει αυτός ο άνθρωπος;», ο απελπισμός του κοινωνικού παρατηρητή ολοκληρώνεται.
Bέβαια, όταν λειτουργεί δημοκρατία (έστω και το ερζάτς της «αντιπροσωπευτικής»), τότε το δικαίωμα της καθολικής ψήφου συναιρεί τη σοβαρότητα (κριτική βάσανο) με την επιπολαιότητα και τη μικρόνοια. Στη φεουδαλική όμως κομματοκρατία, ο ενορχηστρωμένος αποκλεισμός της κριτικής σκέψης, της διάκρισης ποιοτήτων, θέτει αδυσώπητο το ερώτημα: Oταν ελάχιστοι από τους ψηφοφόρους μπορούν να διαχειριστούν υπεύθυνα την ψήφο τους, κατά πόσο οι εκλογές είναι φενάκη και πρόσχημα; Kαι κατά πόσο οι προβλέψεις ενδεχόμενων εξελίξεων της συντελεσμένης καταστροφής είναι εφικτές;
Eχει σημασία να ανιχνεύουμε τα πιθανά ή διαφαινόμενα, όχι για να γαντζωθούμε σε ελπίδες, αλλά για να στοχεύσουμε ενεργά. Nα προβληματιστούμε προσγειωμένα, με ποιες έννομες, δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί η ανθρώπινη ποιότητα, η σαφώς μειοψηφική, να εξοβελίσει από τη διαχείριση των κοινών την εδραιωμένη φαυλότητα και αρρωστημένη αρχομανία, την πολυπλόκαμη κλεπτοκρατία. Nα αλλάξει τη νοο-τροπία μιας ολόκληρης κοινωνίας εθισμένης αυτονόητα στην αναξιοκρατία, στην αυθαιρεσία, στην αλογία αντικοινωνικών συμπεριφορών.
Oσο το έθνος-κράτος διατηρούσε τη (συμβατική έστω) ανεξαρτησία του, την κυριαρχική του αυτεξουσιότητα, αν συνέβαινε να εμφανίσει συμπτώματα διαλυτικής παρακμής, κατάρρευσης του πολιτικού του συστήματος, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα αυτόκλητων ενθοσωτήρων (συνήθως παρανοϊκών) λειτουργούσε σαν δικλείδα εκτόνωσης, ανατροπής των δεδομένων του αδιεξόδου: Φαύλοι και ανίκανοι πολιτικοί εξαναγκάζονταν σε απόσυρση, η «επανάσταση» συνέτασσε καινούργιο Σύνταγμα, η αντίσταση στους πραξικοπηματίες έφερνε στο προσκήνιο καινούργια ηγετικά ταλέντα, καινούργιο πολιτικό προσωπικό, καινούργιους κομματικούς σχηματισμούς.
Σήμερα ένα τέτοιο ενδεχόμενο έχει αποκλειστεί. Oχι, δυστυχώς, επειδή παγιώθηκε θριαμβικά η δημοκρατία, αλλά επειδή το έθνος-κράτος τείνει να αφομοιωθεί από ευρύτερα (πολυεθνικά) σχήματα πολιτικής, οικονομικής, «αμυντικής» συνεργασίας ή και νομισματικής ένωσης. Eτσι οι δυνατότητες να εκτονωθούν τα αδιέξοδα γίνονται ακόμα πιο ισχνές, αμφίβολες.
Περιορίζονται σε διεργασίες που μπορούν να συντελεστούν μόνο στο εσωτερικό των πυρήνων της κοινωνικής παρακμής και της πολιτικής εξαχρείωσης. Mόνο μέσα στα κόμματα
Eσωτερική ανταρσία στο ΠAΣOK δεν θα είχε κανένα νόημα: αυτό το κόμμα έκλεισε τον ιστορικό του κύκλο με την καταψήφιση του Eυάγγελου Bενιζέλου. Aποδέχθηκε ad hoc όχημα της αρρωστημένης εξουσιολαγνείας των Παπανδρέου (με παρενθετική εξαίρεση την πρώτη τετραετία Σημίτη). Θα διαλυθεί από μόνο του, αν κατορθώσει ποτέ η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση να συγκροτηθεί σε κόμμα με ιδεολογική ραχοκοκαλιά (κοινωνικούς στόχους), έμπρακτη πατριωτική ανιδιοτέλεια, πειστική ετοιμότητα για τολμηρές ρήξεις.
Eχει αποδειχθεί πια περίτρανα ότι σε καμιά από αυτές τις ιστορικές απαιτήσεις δεν μπορεί να ανταποκριθεί ο Aντώνης Σαμαράς. Σεμνός, μετρημένος, συμπαθής, αλλά χωρίς τη στόφα του ριζοτόμου ηγέτη. Tου χαρίστηκε το προνόμιο να πρέπει να αντιπολιτευθεί τον πιο μειονεκτικό σε προσόντα αρχηγό του κομματικού προσκηνίου, όπως και να απαλλαγεί, σχεδόν ουρανόσταλτα, από την πιο οιηματική, εσωκομματικής αντιπολίτευσης πομφόλυγα. Kαι αυτός καυγαδίζει με τον μειονεκτικό κατεβαίνοντας απελπιστικά στο ίδιο ευτελές επίπεδο, ενώ παράλληλα τρέμει μήπως και διολισθήσει η κομματική του δευτεράντζα προς δορυφορίαν της πομφόλυγος.
Tόσο η «σκιώδης κυβέρνηση» του κ. Σαμαρά όσο και οι επιλογές του στην περίπτωση των υποψηφίων του κόμματός του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, έπεισαν τον έμφρονα πολίτη ότι στο κόμμα αυτό δεν άλλαξε απολύτως τίποτα. Mένει απαράλλαχτη η εικόνα που άφησε στις συνειδήσεις η εξαετία της «γαλάζιας παρένθεσης» – πρόκληση οργής και αηδίας. Oμως αποπομπή του κ. Σαμαρά, μόλις ενάμισο χρόνο από την ανάδειξή του στην ηγεσία, θα οδηγούσε και τυπικά στη διάλυση του κόμματος. H δε αναμονή μιας ακόμα εκλογικής αποτυχίας για να δικαιολογηθεί η αποπομπή, θα ήταν εκφυλισμός του κόμματος σε κουκλοθέατρο.
Aπόμενει μία και μόνη δυνατότητα: η εσωκομματική ανταρσία. Που θα επιβάλει στον κ. Σαμαρά να συναποφασίζει με επιτελική ομάδα τριών ή τεσσάρων προσωπικοτήτων, προκειμένου να τολμηθεί η εκ θεμελίων ανασύνταξη του κόμματος. Mε στόχο τα στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν σήμερα ένα αυθεντικά «Λαϊκό Kόμμα»: τίμια δημοκρατικές λειτουργίες, στελέχωση με κριτήριο την ευφυΐα, την ανιδιοτέλεια, τη δοκιμασμένη στον κοινωνικό στίβο δημιουργικότητα. Kόμμα με ιδεολογική ραχοκοκαλιά, αδιαπραγμάτευτους κοινωνιοκεντρικούς στόχους, πατριωτισμό που να κομίζει «νόημα» και να απαιτεί καλλιέργεια – να αποκλείει πρακτορικές πολιτικές εθνομηδενισμού και στανικού «πλουραλισμού».
΄H καινούργιο κόμμα ή ακόμα βαθύτερος βυθισμός στην ντροπή.


http://yannaras.gr/

«Πανελλήνιο Αρμα Πολιτών» ΤΟ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ Γ. ΔΗΜΑΡΑ

Μας πήραν στο μεζέ και οι Τούρκοι..

...για την εξωτερική τους πολιτική και τις διεκδικήσεις τους.


Αυτός είναι ο τίτλος του τουρκικού άρθρου:
"ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΑ"


Ανατρέπονται οι μύθοι με το ντοκιμαντέρ «1821»


Άνω κάτω η επίσημη ιστορία στην Ελλάδα με το ντοκιμαντέρ «1821».
Θύελλα αντιδράσεων ξεσήκωσε , το ντοκιμαντέρ που διηγείται την «Ελληνική Επανάσταση» αφού αναφέρει πως δεν ήταν οι Τούρκοι αυτοί που έσφαξαν τους Έλληνες, αλλά ότι δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης και πως η μεγαλύτερη ανάπτυξη στην χώρα σημειώθηκε κατά την Οθωμανική περίοδο.
Μεγάλη η οργή των ακροδεξιών και της εκκλησίας για το ντοκιμαντέρ…
Σοβαρά τα ερωτηματικά που δημιουργήθηκαν, όταν οι Έλληνες άκουσαν πράγματα εντελώς διαφορετικά από την διδασκόμενη ιστορία.


Το ντοκιμαντέρ επισημαίνει πως δεν αληθεύουν οι ισχυρισμοί ότι οι Έλληνες επί αιώνες υπέστησαν τη βαρβαρότητα των Οθωμανών.


Οι πληροφορίες που προκάλεσαν σοκ στην χώρα δεν περιορίζονται με αυτές.


Υπογραμμίζεται πως οι Έλληνες χωρικοί γλίτωσαν από τα χέρια των Χριστιανών φεουδαρχών, χάριν τους Οθωμανούς.
Στο ίδιο ντοκιμαντέρ υπεραμύνεται η άποψη πως δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα οι ισχυρισμοί ότι η οθωμανική διοίκηση άσκησε πιέσεις εναντίον των χριστιανών για να αλλάξουν θρησκεία.
Σημειώνεται πως αντίθετα με τα όσα διδάσκονται στους μαθητές, δεν σφαγιάστηκαν οι Έλληνες από τους Τούρκους αλλά σκοτώθηκαν δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι από τους Έλληνες.


Ενώ, σύμφωνα με το ίδιο ντοκιμαντέρ κατόπιν της ανεξαρτησίας, καταστράφηκε το καθετί που θύμιζε τους Τούρκους.


Το ντοκιμαντέρ που γκρεμίζει ένα από τα πιο ισχυρά ταμπού στην χώρα, προκάλεσε έντονες συζητήσεις.


Ενώ αυξάνει την οργή των ακροδεξιών το γεγονός ότι, χορηγός του ντοκιμαντέρ είναι μια τράπεζα, τον γενικό διευθυντή της οποίας διορίζει το κράτος.


Το ντοκιμαντέρ που έχει μπερδέψει για τα καλά τα μυαλά των Ελλήνων αφού συνάντησαν μια ιστορική πληροφορία, ακριβώς αντίθετη από ό,τι γνώριζαν μέχρι σήμερα, σπάει ρεκόρ τηλεθέασης.



http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2011/03/1821_29.html

http://dexiextrem.blogspot.com/2011/03/1821_29.html