Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΥΠΟ ΣΚΙΗΙ. ΘΕΑΤΡΟ 2013(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ 4)

ΠΑΡΗΣ: Χαθήκαμε στους δρόμους της υποκρισίας. Στο ψέμα. Στη βλακεία. Στη μετριότητα… Όπως και να χει, αυτά τα
λαμόγια δε θα τα  αφήσουμε να τα κάνουν όλα ρημαδιό. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε. Χάλασαν τη ζωή μας. Πρέπει να την ξαναφτιάξουμε πριν είναι
αργά, τουλάχιστον για τα παιδιά μας…
ΑΡΗΣ: Πως, με δαύτους;(Δείχνει τους θαμώνες του καφενείου)
 Ακίνητοι.
Δες… καφενείο…  ο «νεκροθάλαμος»  
Δε μιλάνε,  δε γελάνε…δεν ανασαίνουν…Έχουν μαραθεί από
την απελπισία. Ναρκωτικά δεν παίρνουν. Δεν πίνουν ρετσίνα γιατί δεν έχουν….Μπας και παίρνουν τα ληγμένα της γιαγιάς;
ΠΑΡΗΣ: Ακίνητοι όλοι.
ΑΡΗΣ: Ακίνητοι στόχοι.
ΠΑΡΗΣ: Εύκολοι στόχοι για τους ελεύθερους σκοπευτές της κυβέρνησης…Μπαμ, μπαμ, πάρτους τους κάτω…νεκροί. [παύση].
ΑΡΗΣ: Εμείς θα τα συζητάμε. Αυτοί θα παίζουν χαρτιά  με τις ώρες σιωπηλοί…Δες: Παγωμένα χέρια.
Γένια, μαλλιά ένα κουβάρι σκέψεις κρεμασμένες στην ψάθινη καρέκλα που στηρίζει τους ώμους, έχουν μείνει με ένα τσιγάρο και ο καφές 2 φορές αραιωμένος με νερό για να κρατήσει ώρες…
 Μάτια θολά κοιτούν την τράπουλα και ο νους τους χάνεται σε αδιέξοδους λαβύρινθους.
Κοιτάζουν  ποδόσφαιρο και πανηγυρίζουν στο ριπλέι!
Δε βλέπουν. Μόνο κοιτάζουν χαμένοι στο «κουτί»…