Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΑΒΑΤΟ...

Άβατο
Στης καρδιάς μου
το άβατο,
να μπεις πασχίζεις,
 με το κλειδί του πάθους

και τα θέλγητρά σου,
 της λαγνείας θηλυκό…
Μες τη  νύχτα
 στο βαθύ σκοτάδι
 κερκόπορτα
στις αδυναμίες μου ψάχνεις,
την ώρα που τα βλέφαρα βαραίνουν,
μετρώντας
τα’ άστρα που στον ορίζοντα «πέφτουν»,
στο άπειρο…
Δε θα αντισταθώ,
μη μαρμαρώσει
 η επικείμενη άλωσή μου
 τον αυτο-κράτορα της ψυχής μου.
Στα ερείπια
 της
πολιορκίας  σου
αναίμακτα θα παραδοθώ.
ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΥΧΤΕΣ