Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Ο Τεκές της Κατερίνης

Η Κατερίνη είναι μια μικρή πόλη χτισμένη στην πεδιάδα δυο ή τρία μίλια στα βόρεια του ποταμού και περιτριγυρισμένη από πολλά δάση. Έχει περίπου 300 σπίτια, μερικά μεγάλα κι ένα τζαμί, που είναι γραφικό λόγω των δέντρων που το περιβάλλουν … Έτσι περιγράφει οHenryHolland στην περιήγησή του την Κατερίνη γύρω στα 1812 και 1813.
Λίγο παρακάτω θα δώσει
κι άλλα στοιχεία για το μουσουλμανικό στοιχείο στην Κατερίνη, περιγράφοντας το δερβίση, το «σάρζι» (μουσικό όργανο που χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι) καθώς και στοιχεία για τη συγκατοίκηση των δυο λαών στην πόλη.
Μαρτυρίες άλλων συγγραφέων-ιστορικών αναφέρουν πως στην Κατερίνη υπήρχαν εκτός από το γνωστό μας Τζαμί και άλλα. Ειδικότερα ο MarcelKurz θα αναφέρει: «Το όμορφο αυτό πρωινό, η Κατερίνη έμοιαζε περισσότερο σας τούρκικο χωριό. Με τους ψηλούς μιναρέδες του … Ήδη είχαν περάσει δέκα χρόνια από τότε που η Μακεδονία έγινε ελληνική, αλλά εδώ έμοιαζε σαν να μην είχε αλλάξει τίποτε …
Το Τζαμί συνδέεται με τη άφιξη των Τούρκων –μουσουλμάνων στην περιοχή μας, άγνωστο ακριβώς ποια χρονολογία, αλλά σίγουρα πριν την άλωση της Πόλης.
Καθώς ο Σουλτάνος κατέλαβε τη περιοχή μας, έφερε εποίκους από τα βάθη της Ανατολίας στην Πιερία και τους εγκατέστησε εδώ. Είναι γνωστοί ως οι «Κονιάροι».
Το Τζαμί είναι άγνωστο, σύμφωνα με τα στοιχεία που μέχρι σήμερα έχουμε στην κατοχή μας, πότε δημιουργήθηκε. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι πρόκειται για μια μουσουλμανική μονή τουρκαλβανών, που έμεινε γνωστή στην Κατερίνης ως «Τεκές».
Η ευρύτερη περιοχή γύρω από το Τζαμί ήταν περιουσία τότε της μονής και από ένα σημείο και μετά παραχωρήθηκε, μετά από πολλές περιπέτειες, στους ντόπιους. Στην ευρύτερη περιοχή του Τεκέ αναπτύχθηκε οικιστικά ο συνοικισμός των Καταφυγιωτών, τα Βλάχικα, νοτίως του σημερινού νοσοκομείου και μέρος του Μυλαυλάκου και του Παραδείσου.
Μέχρι τις μέρες μας, ζούσε ο Χότζας που ήταν υπεύθυνος για το τζαμί και από το θάνατό του και μετά σταματά κάθε δραστηριότητα στη μονή.
Αξίζει να αναφέρουμε στο σημείο αυτό πως ο Χότζας, ως επίσημος εκφραστής ενός άλλου θρησκευτικού δόγματος, καλούνταν την περίοδο εκείνη στις επίσημες εκδηλώσεις της πόλης και εθνικές επετείους μας και μάλιστα πλάι στο Μητροπολίτη Κοϊδάκη (1947).
Στο χώρο της οδού Βάρναλη, όπου βρισκόταν η ΔΕΗ, υπάρχουν μαρτυρίες και στοιχεία για ένα δεύτερο τζαμί με ένα τεράστιο οθωμανικό τέμενος το οποίο γκρεμίστηκε γύρω στα 1927. Στον αύλειο χώρο του τζαμιού αυτού βρέθηκαν μνήματα, όπως εξάλλου και στο χώρο του πρώτου τζαμιού στη περιοχή του νοσοκομείου….
Από το βιβλίο του Γιάννη Καζταρίδη «Κατερίνη-Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη»,
Εκδόσεις «Μάτι», 2006
Δημοσιεύτηκε στον ΑντίΛογο Πιερίας στις 04/07/2014