Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ήταν λέει, στο σπίτι του πρωθυπουργού…Από το βιβλίο ΚΡΙΣΕΙΣ επιΚρίσεων, εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ 2015, του Θεοχάρη Μπικηρόπουλου

 ΑΥΤΟΣ: Θα δεις… Αυτόν θα τον γράψει η ιστορία…
ΑΥΤΗ: Όλους τους γράφει η ιστορία. Μην αρχίσει όμως τις …εθνικές μας κωλοτούμπες!
ΑΥΤΟΣ: Αποκλείεται σου λέω… Από και κλείεται.
ΑΥΤΗ: Μωρέ άμα πάρουν την εξουσία όλοι μεταμορφώνονται…
Είπα ξ-είπα. Είναι δύσκολο
να χτίσεις απ΄ την αρχή.
Το εύκολο είναι να  γκρεμίζεις.
ΑΥΤΟΣ: Μας αρέσει να κατηγορούμε την εξουσία… αλλά  για το θεό απόψε ας χαρούμε  αυτή τη νίκη… Άκου -άκου  γλυκιά μου, αστέρι μου… αγάπη μου!
ΑΥΤΗ: Αυτοί κάθονται στην  καρέκλα… όχι εσύ.
ΑΥΤΟΣ: Χωρίς την καρέκλα, οι ιδεολογίες δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Όταν όμως η εξουσία ακολουθεί την γνώμη του λαού, είναι ισχυρή.
ΑΥΤΗ: Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η μαϊμού, τόσο πιο πολύ φαίνεται ο κώλος της.
ΑΥΤΟΣ: Είναι μαϊμού ο πρωθυπουργός μας; Ο ηγέτης μας;
ΑΥΤΗ: Ηγέτης είναι αυτός που δοκιμάζεται στην πράξη…όχι αυτός που θααααααααα…δοκιμαστεί.


ΑΥΤΟΣ: [φανερά εκνευρισμένος] Αντε κοιμήσου, σε παρακαλώ… Ανάθεμα την ώρα… Αλλάζει η ζωή μας από σήμερα κι εσύ άρχισες  τα πεσιμιστικά σου. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το κάνεις αυτό. Δε χαίρεσαι ποτέ. Μα ποτέ!  Ούτε αυτή  τη στιγμή, που την περιμέναμε πως και πως με τόσους αγώνες! Τι μιζέρια είναι αυτή;