Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

ΚΡΙΣΕΙΣ ΕΠΙ-ΚΡΙΣΕΩΝ. Απόσπασμα.

Τρόμαξα. Άνοιξα διάπλατα  τα μάτια και με τσιμπούσα, φοβήθηκα μήπως ήμουν πεθαμένος στον παράδεισο, αλλά ησύχασα, -αν ήμουν στον παράδεισο γιατί να ανησυχώ-, κοίταξα γύρω το μέλλον ήταν λευκό αλλά ευτυχώς είχε
πολλά αγριολούλουδα, χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες μικρά πολύχρωμα αγριολούλουδα, ίσως και εκατομμύρια. Συνέχιζαν να περπατάνε και να χοροπηδούν τα δυο παιδιά κι εγώ τα κοιτούσα και προσπαθούσα να καταλάβω, και να χαρώ αλλά δε μπορούσα να χαρώ, ντρεπόμουν, ντρεπόμουν, ντρεπόμουν, που μου είπαν πως ήμουν  κρυμμένος –γιατί ήμουν κρυμμένος -  χωρίς αγώνες,  χαμογελούσα όμως, αυτό το θυμάμαι, χαμογελούσα….
Το κορίτσι πέρασε πάνω από το αγόρι απαλά –απαλά το βλέμμα του, το αγόρι χαμογέλασε… Σεργιάνιζαν στις όχθες του έρωτα…

ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΡΙΣΕΙΣ ΕΠΙ-ΚΡΙΣΕΩΝ : "Ηταν λέει στο σπίτι του πρωθυπουργού" -απόσπασμα.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΣΤΡΙΑ