Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΒΙΒΗΣ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ στο ΕΔΩ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Η ΒΙΒΗ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ.


  1. Πως ξεκίνησε το συγγραφικό σου ταξίδι;
Ήταν όνειρο ζωής κάθε φορά που πήγαινα σε μια παρουσίαση ονειρευόμουνα ότι κάποτε θα καταφέρω κι εγώ να έχω ένα δικό μου βιβλίο.


  1. Tι σε εμπνέει;
Η καθημερινότητα της διπλανής πόρτας.
  
  1. Γιατί αυτό θέλεις να το μοιραστείς με τον κόσμο;

Δεν ξέρω αν πραγματικά θέλω να βγει προς τα έξω τα πραγματικά γεγονότα η αυτά που πραγματικά εγώ θέλω να υπάρχουν σε κάθε μου βήμα όχι μόνο το δικό μου αλλά όλων αυτών που καταθέτουν την ψυχή τους


  1. Πως «ονειρεύεσαι» το συγγραφικό σου μέλλον; Τι θα ήθελες να σου συμβεί;

Να αγαπήσει ο κόσμος περισσότερο το βιβλίο και να μην διαλέγει ένα από αυτά μέσο εκδοτικού. Γιατί οι συγγραφείς γράφουν, όχι οι εκδοτικοί
Να γνωρίζουν καλά ότι μπορεί σε μικρούς εκδοτικούς να υπάρχουν τα πραγματικά διαμάντια.


  1. Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου έλληνες και ποιοι ξένοι συγγραφείς και ποια βιβλία τους ;               Εγώ προσωπικά διαβάζω μόνο Έλληνες συγγραφείς γιατί είναι πολλοί και με υπέροχα έργα.
  
  1. Με ποια κριτήρια επιλέγεις ένα βιβλίο;

Ο τίτλος ένια αυτός που με κεντρίζει, αλλά τα τελευταία χρόνια λόγου του χώρου από τον άνθρωπο που το γράφει.


  1. Μίλησέ μας για το τελευταίο σου βιβλίο.
 Το τρίτο μου βιβλίο ο ΔΙΑΦΑΝΟΣ ΚΥΚΝΟΣ είναι για όλους όσους έχουνε κάνει επαναπροσδιορισμό φύλου. Αυτά τα παιδιά είναι δικά μας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού πρέπει να τα ακούμε να τα αγκαλιάζουμε και να μην τα πετάμε. Ίσως έτσι ελαττώσουμε την πορνεία και τα ναρκωτικά.



  1. Νοιώθεις το έργο σου να «υποστηρίζεται» ως δημιουργία, από την πολιτεία ή πολιτισμός είναι προνόμιο των λίγων;

Η πολιτεία δεν ενδιαφέρεται  για τίποτε εκτός από το να γεμίζει τις τσέπες της θα ενδιαφερθεί για τα βιβλία το απόλυτο τίποτε από εκεί καλά που υπάρχει ο απλώς κόσμος και μας αγγίζει και έχουμε τον τίτλο ως συγγραφείς.


  1. ποιες είναι οι προσδοκίες σου -ως μέλος- από  την  ΕΝΩΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ;

Έχω όνειρα να κάνουμε πολλά πράγματα αλλά πρέπει να είμαστε ενωμένοι για να μπορέσουμε να διαδώσουμε το έργο μας παντού.


  1. Θέλουμε να χαρίσετε στους αναγνώστες του «ΕΔΩ ΚΑΤΕΡΙΝΗ»  ένα απόσπασμα από το βιβλίο σου;

«Μαμά κοίταξε με, σου μοιάζω για αγόρι είμαι γυναίκα» της είπε η Λίζα μέσα από τους λυγμούς που την έπνιγαν από την στιγμή που την αντίκρισε.
«Θα με συγχωρέσεις άραγε ποτέ παιδί μου που στάθηκα τόσο αδύναμη ώστε να σε απαρνηθώ»

«Δεν φταις εσύ μανούλα μου, οι καταστάσεις και η κοινωνία που μας καταδίκασε,με αυτόν τον απάισιο τρόπο. Δεν φταίς εσύ».