Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Ο Δρόμος που δεν διάλεξα- Robert Frost


Δυο δρόμοι διασταυρώθηκαν σ” ένα χρυσαφένιο δάσος , Και προς λύπη μου και τους δυο τα πόδια μου να ταξιδέψουν δεν μπορούσαν 
Κι επί μακρόν εστάθηκα ,
καθώς ένας ήμουν ταξιδευτής μονάχος , κι έστρεψα το βλέμμα μου στον πρώτο όσο να χαθεί στο βάθος μέχρι εκεί που χάνονταν στα άγρια χόρτα που βλαστούσαν ·
 Ύστερα κοίταξα τον άλλον , εξίσου όμορφος κι εκείνος , κι ίσως πιο πολλούς να είχε λόγους για να διαλεχτεί , καθώς ζητούσε να περπατηθεί με το γρασίδι που ήτανε στρωμένος · κι ας έδειχνε πως ως εκεί από περαστικών το πόδι πατημένος όμοια ο κάθε τους φαινόταν νά “χει πια σχηματιστεί ,
 Και ισότιμα κι οι δυο ήρεμοι ανοίγονταν μπροστά μου στον πρωινό αέρα 
Ντυμένοι φύλλα αγνά κι απάτητα από ανθρώπου μπότα . Ω , εγώ φύλαξα τον πρώτο γι” άλλη μέρα !
 Κι όμως , καθώς γνώριζα πως ο ένας δρόμος σ” άλλον σε πηγαίνει πέρα , 
Αμφέβαλλα αν ποτέ ξανά θα μ” έφερνε η μοίρα μου εκεί σαν πρώτα . 
Κι ένα λόγο θα πω μ” αναστεναγμό λεγμένο Κάπου εποχές αμέτρητες παλιά :
 Δυο δρόμοι διασταυρώθηκαν σε ένα δάσος χρυσισμένο Εγώ πήρα τον λιγότερο ταξιδεμένο 
Και αυτό ήταν που έκανε όλη την διαφορά 

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=3esjTgR2W2E[/youtube]

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr