Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Μια σπάνια φωτογραφία: η Κατερίνη με τον φακό του Σάββα Τσιλιγγιρίδη

του Αντώνη Κάλφα

Η θαυμάσια φωτογραφία της πόλης ανήκει στον σπουδαιότερο φωτογράφο  της Κατερίνης στον 20ό αιώνα Σάββα Τσιλιγγιρίδη (1924-2004) και μας παραχωρήθηκε
ευγενικά από τον απαράμιλλο γραφίστα και καλλιτέχνη Σπύρο, γιο του εκλιπόντος. (Αλήθεια, πότε ο Δήμος ή οι πνευματικοί φορείς του τόπου θα ενδιαφερθούν για την απόκτηση του φωτογραφικού αρχείου του περιώνυμου ΣΑΤΣΙ, ενός αρχείου 6.000 φωτογραφιών, εφάμιλλου—για τα πιερικά δεδομένα—ενός Φρειδερίκου Μπουασονά;)
Γιος προσφύγων, ο Σάββας Τσιλιγγιρίδης τέλειωσε το 1943 το γυμνάσιο, ενεγράφη  στην Ιατρική σχολή του ΑΠΘ το 1945, επιστρατεύτηκε όμως το 1947 και τρία χρόνια αργότερα επιδόθηκε στη φωτογραφία με δασκάλους τον Παναγιώτου (Φώτο Μιμόζα) και Πάνο Χαρτοματζίδη (Φώτο Πάνος), επαγγελματίες του καιρού στη Θεσσαλονίκη. Το 1952 ξεκίνησε το Φώτο Σάτσι και για μισό αιώνα αποτύπωσε εξαίσια με το φακό του το βουνό των θεών, τον Όλυμπο αλλά και την καρδιά της Κατερίνης (καθημερινή ζωή, επαγγέλματα, όψεις της πόλης και των συνοικισμών της).


 Όπως έγραψε στην εφ. Μακεδονία ο συγγραφέας Θανάσης Γεωργιάδης «τα πάντα και οι πάντες παραχώρησαν την ψυχή τους στο φακό του από το 1952 και ύστερα: γυναίκες ηλικιωμένες του λαού που περπατούν στο δρόμο κουβαλώντας τις καλαθούνες τους, παλαιικά λεωφορεία από κείνα τα πράσινα, πρόβατα λευκάζοντα υπό τον Όλυμπο πιο εδώ από τις λεύκες ενός προαστίου, άνθρωποι και ποδήλατα σε μια κεντρική οδό της Κατερίνης, κάποια πλατεία και όσοι συναγελάζονται αυτού απειλούμενοι από τα σύννεφα. Ξεφυλλίζεις το ημεροδρόμιο της Κατερίνης και διαβάζεις εδώ είδη προικός, εκεί Φαρμακείον, πιο πέρα ΚΤΕΛ γραμμή Θεσσαλονίκης. Και διαρκώς ψηλότερα από τα κτίσματα αιωρούμενο μονίμως και υψιπετές το μέγα όρος των θείων θαυμάτων, να φθάνει ως τον αιθέρα. Οι άνθρωποι ζουν, επιζούν μάλλον, όταν διαρκεί, όσο διαρκεί το ευτυχισμένο έργο τους».