Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

ΕΓΩ; ΕΣΥ....Του ΘΕΟΧΑΡΗ ΜΠΙΚΗΡΟΠΟΥΛΟΥ. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ΚΟΥΡΤ: Σκέφτομαι τη ζωή μου… Κάποτε δεν είχα δουλειά, δεν είχα λεφτά, αλλά είχα πολύ χρόνο για να τρώω, να ζω, να έχω σχέσεις, να πηγαίνω
διακοπές, να γελάω, να είμαι χαρούμενος, ευτυχισμένος…
Τώρα, έχω δουλειά, έχω χρήματα, αλλά δεν προλαβαίνω, ούτε να τρώω στο σπίτι μου, ούτε να ζω, ούτε να πηγαίνω διακοπές, ούτε να είμαι χαρούμενος… έχω εγκλωβιστεί στα προβλήματα της καθημερινότητας…
ΧΕΛΜΟΥΤ: Όταν δεν έχεις τίποτα, τα έχεις όλα.
ΚΟΥΡΤ: Και όταν τα έχεις όλα, φτάνει η στιγμή, που νοιώθεις, ότι δεν έχεις απολύτως τίποτα. Ότι  δε μπορείς να κάνεις τίποτα…
ΧΕΛΜΟΥΤ: Όταν νομίζουμε ότι τα έχουμε όλα, δεν έχουμε χρόνο για αυτά που πραγματικά θέλουμε…
ΚΟΥΡΤ: Αυτό δεν είναι η απόλυτη αποτυχία; 
ΧΕΛΜΟΥΤ: Μήπως κάτι δεν κάνουμε καλά;


…………………..

ΧΕΛΜΟΥΤ: Ο άνθρωπος ζει με τις επιτυχίες του και τις  αποτυχίες του…
ΚΟΥΡΤ: Και τα δύο έχουν επιπτώσεις τους!
ΧΕΛΜΟΥΤ: Το ζω τόσα χρόνια, ως ηθοποιός… Και πάντα χτυπάω το κεφάλι μου… Στην αποτυχία, στο πάτωμα… Στην επιτυχία, στο ταβάνι…
ΚΟΥΡΤ: Πολύ δραματικό  ακούγεται…


………………………………..
ΧΕΛΜΟΥΤ: Μια σκέψη!!! Το μυαλό σου είναι προσηλωμένο στις  αμαρτίες.
ΚΟΥΡΤ:  Είναι γλυκιά η αμαρτία…Όλοι κάνουν απιστίες με το μυαλό. Με λίγη   φαντασία. Λένε,  αν αμαρτήσεις στο μυαλό είναι σαν να αμάρτησες στ΄ αλήθεια. Ε, λοιπόν, τουλάχιστον  το απόλαυσα και όχι μόνο στην φαντασία μου!
ΧΕΛΜΟΥΤ: Με γεια σου με χαρά σου…Αλλά αυτό δεν είναι φαντασία. Φαντασιώσεις είναι.
ΚΟΥΡΤ: Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς. Επειδή είχαν τρυπώσει πονηρές σκέψεις στο μυαλό μου, τόλμησα. Αφού χρεώνεται αμαρτία η φαντασία, προτίμησα να  την απολαύσω στ΄ αλήθεια!
ΧΕΛΜΟΥΤ:…. 


………………………..

ΆΝΝΑ: Εγώ είμαι έτοιμη. Εσύ;
ΚΟΥΡΤ: Κι εγώ. Το εννοώ… Η ευτυχία μας είναι εδώ… Γύρω μας. Κοντά μας. 
ΆΝΝΑ: Πάλι καλά που κατάλαβες ότι  η ευτυχία υπάρχει εκεί  που τη βρίσκουμε και όχι εκεί που την …αναζητούμε.
ΚΟΥΡΤ: Το κατάλαβα, βλέποντας πόση ευτυχία σπαταλιέται στον κόσμο, από τη ματαιοδοξία και το ναρκισσισμό. 
ΆΝΝΑ: … Τον εγωισμό μας.
ΚΟΥΡΤ: Και την απληστία μας…
ΆΝΝΑ: Οι άνθρωποι,  τρέχουν μέρα νύχτα, ξοδεύουν τα καλύτερα χρόνια τους, για να αποκτήσουν πολλά χρήματα, αυτοκίνητα, κινητά και ακίνητα….
ΚΟΥΡΤ: Τελικά, τα χρήματα αγοράζουν την ευτυχία;
ΆΝΝΑ: … Δεν προκαλούν όμως δυστυχία..
  ΚΟΥΡΤ: Ακολουθούν  τη μυρωδιά του χρήματος… Όλοι…
ΆΝΝΑ: … Και όταν πλησιάζουν στο στόχο, συνειδητοποιούν ότι είναι πολύ αργά, γιατί άφησαν πίσω το είναι τους, τη ζωή τους.