Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Εξυπερύ: Εξημέρωσέ με

ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Η ΑΛΕΠΟΥ - Καλημέρα, είπε η αλεπού. - Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ’ όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε. - Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά… - Ποια είσαι συ;
είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη… - Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού. - ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ, ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ. Είμαι τόσο λυπημένος… - Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη. - Α! συγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας. Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε: - Τι πάει να πει «εξημερωμένη»; - Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις; - Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη; - ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΙΠΕ Η ΑΛΕΠΟΥ, ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΦΕΚΙΑ και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες; - Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει «εξημερώνω»; - Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς». - Δημιουργώ δεσμούς; - Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα ’χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα ’σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα ’μαι για σένα μοναδική στον κόσμο. - ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ, ΕΙΠΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ. Υπάρχει ένα λουλούδι… νομίζω πως μ’ έχει εξημερώσει… - Καθόλου απίθανο, είπε η αλεπού. Πάνω στη Γη βλέπει κανείς κάθε λογής πράματα… - Ω! Αυτό δεν έγινε στη Γη, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Η αλεπού φάνηκε να ενδιαφέρεται πολύ. - Σ’ έναν άλλο πλανήτη; -Ναι. - Υπάρχουν κυνηγοί σε κείνο εκεί τον πλανήτη; - Όχι. - Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον! Και κότες; - Όχι. - Τίποτε δεν είναι τέλειο, αναστέναξε η αλεπού. ΟΜΩΣ Η ΑΛΕΠΟΥ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ. Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι οι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ’ όλα τ’ άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να ‘ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα ’ναι υπέροχα όταν θα μ’ έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ’ αγαπώ τον θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού. Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΗ ΩΡΑ. Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε. - Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω. - Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με. - ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ; ΕΙΠΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ. Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δεν θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά. ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΞΑΝΑΡΘΕ. Θα ήταν καλύτερα αν ερχόσουν την ίδια πάντα ώρα, είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι, για παράδειγμα, στις τέσσερις τ’ απόγευμα, από τις τρεις θ’ αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα και θ’ ανησυχώ. Θ’ ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Αν έρχεσαι όμως όποτε λάχει, δεν θα ξέρω ποτέ τι ώρα να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της. Χρειάζεται κάποια τελετή. - ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΕΛΕΤΗ; ΕΙΠΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ. - Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Είναι αυτό που κάνει μια μέρα να μη μοιάζει με τις άλλες, μια ώρα με τις άλλες ώρες. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια τελετή στους κυνηγούς. Χορεύουν την Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Η Πέμπτη λοιπόν είναι υπέροχη μέρα. Πάω και κάνω βόλτα ίσαμε τ’ αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν οποτεδήποτε, οι μέρες θα έμοιαζαν σαν όλες, κι εγώ δεν θα είχα ποτέ διακοπές. ΕΤΣΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΕΞΗΜΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ. Κι όταν πλησίασε η ώρα του αποχωρισμού: - Αχ, είπε η αλεπού… Θα κλάψω. - Εσύ φταις, είπε ο μικρός πρίγκιπας, εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ θέλησες να σε εξημερώσω… - Σωστά, είπε η αλεπού. - Όμως θα κλάψεις, είπε ο μικρός πρίγκιπας. - Σωστά, είπε η αλεπού. - Τι κέρδισες λοιπόν; - Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού. Έπειτα πρόσθεσε: Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό. Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΠΗΓΕ ΝΑ ΞΑΝΑΔΕΙ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ. Δεν μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, δεν είσαστε τίποτα ακόμα, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια μ’ άλλες εκατό χιλιάδες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο. ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΝ ΘΙΓΜΕΝΑ. Είσαστε όμορφα, όμως είσαστε άδεια, τους είπε ακόμα. Δεν πεθαίνει κανείς για σας. Βέβαια, το δικό μου τριαντάφυλλο ένας απλός περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει. Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία απ’ όλα εσάς, αφού εκείνο είναι που πότισα. Αφού εκείνο έβαλα κάτω απ’ τη γυάλα. Αφού εκείνο προστάτεψα με το παραβάν. Αφού σ’ εκείνο σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δύο τρεις για να γίνουν πεταλούδες). Αφού εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει. Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου. ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ. Αντίο, είπε… - Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια. - Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται. - Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό. - Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου… είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται. - Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. - Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου. - Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου… Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

 Ο Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ (29 Ιουνίου 1900-31 Ιουλίου 1944) ήταν Γάλλος συγραφέας. Γεννήθηκε στη Γαλλία το 1900 από αριστοκρατική οικογένεια. Στα 26 του χρόνια γίνεται πιλότος και μάλιστα από τους πρωτοπόρους των υπερατλαντικών πτήσεων. Το 1936 παίρνει μέρος στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και αργότερα κατατάσσεται στην αμερικανική αεροπορία σαν πιλότος καταδιωκτικού. Από τη γεμάτη περιπέτειες  ζωή του γεννήθηκαν τα κλασικά πια βιβλία του: Γη των ανθρώπων, Πιλότος πολέμου, Νυχτερινή πτήση. Ο Μικρός Πρίγκιπας, το πιο γνωστό του βιβλίο, πρωτοεκδόθηκε στην Αμερική το 1940, όπου είχε καταφύγει ο Εξυπερύ όταν κατέρρευσε το γαλλικό μέτωπο. Έχει μεταφραστεί σε 250 γλώσσες και είναι το τρίτο σε πωλήσεις βιβλίο στην παγκόσμια ιστορία, μετά απ’ τη Βίβλο και το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ. Ο Σαιντ Εξυπερύ εξαφανίστηκε με το αεροπλάνο του το 1944, ανοιχτά της Κορσικής. [Πηγή: www.doctv.gr]