Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Από την «εμπλεγμένη» οικογένεια στην επιλογή του συντρόφου

Από την «εμπλεγμένη» οικογένεια στην επιλογή του συντρόφουΤί συμβαίνει όταν ένα άτομο που έχει εμπλακεί στις «εντολές της οικογένειας», φανερώνει τη θέλησή του να
αυτονομηθεί;
Το πιθανότερο είναι να βρεθεί σε ένα αδιέξοδο, πολλές φορές μη συνειδητό, όπου το οικογενειακό σύστημα θα εκλάβει την αυτονόμησή του, ως αμφισβήτηση στις «εντολές», ακόμη χειρότερα ως εξαπάτηση. Ποιες θα είναι τότε, οι συναισθηματικές επιλογές που θα του επιτρέψουν να απαντήσει στο αδιέξοδο προκειμένου να μην εναντιωθεί στην εντολή της οικογένειας και ταυτόχρονα να υλοποιήσει ένα σχέδιο αυτονόμησης;
Οι πιθανές απαντήσεις είναι αμέτρητες και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα αποχρώσεων:
Στην μία άκρη είναι οι Α-ΔΕΣΜΕΥΤΟΙ, εκείνοι που περνάνε με επιπολαιότητα από την μία σχέση στην άλλη, βάζοντας στο στα πόδια, όταν φανούν τα πρώτα «προειδοποιητικά σημάδια» ( ένας σύντροφος που ζητάει την εξέλιξη της σχέσης).
Οι αιώνιοι «ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΜΕΝΟΙ», εκείνοι που αναβάλλουν για χρόνια ένα σχέδιο ζωής με το σύντροφο, φέρνοντας τις πιο απίθανες δικαιολογίες και δημιουργώντας και τα πιο απίθανα άλλοθι:
"Η εργασία μου είναι επισφαλής! Ναι έχεις δίκιο, έχω μία σύμβαση αορίστου χρόνου, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Η επιχείρηση μπορεί να κλείσει από τη μια στιγμή στην άλλη! Εντάξει, είναι αλήθεια ότι η εταιρεία βρίσκεται σε καλή οικονομική κατάσταση, αλλά η κρίση υπάρχει ακόμη, οι κυβερνήσεις αλλάζουν και οι ………….προφητείες των Maya δεν υπόσχονται τίποτα καλό"
Έπειτα υπάρχουν κι εκείνοι που κάνουν το μεγάλο βήμα αλλά όχι και πολύ μακρύ, αποδεχόμενοι ένα σχέδιο συμβίωσης για τρεις μέρες την εβδομάδα, εξασφαλίζοντας έτσι μια part time παρουσία και διεκδικώντας το δικαίωμα να αποχωρίσουν χωρίς προειδοποίηση.
Υπάρχουν επίσης κι εκείνοι που είναι «ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ SINGLE» που ισχυρίζονται ότι θέλουν να δοκιμάσουν το ενδιάμεσο στάδιο του single προτού δεσμευτούν σε μία δυαδική σχέση και για να το υλοποιήσουν μετακομίζουν στην γκαρσονιέρα, στη σοφίτα, στο ….. υπόγειο των γονιών τους, ή στο διπλανό διαμέρισμα, συνεχίζοντας να πλένουν τα ρούχα τους στο πλυντήριο της μαμάς και να τρώνε το παστίτσιο της, «γιατί όπως το μαγειρεύει εκείνη, δεν υπάρχει άλλος».
Τέλος στην άλλη άκρη βρίσκονται ΟΙ ΑΤΡΟΜΗΤΟΙ, εκείνοι που αψηφούν τις εντολές και τους οικογενειακούς μύθους και επιλέγουν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να προχωρήσουν στο γάμο: …….το κάνουν αναθέτοντας τις προετοιμασίες του γάμου στην μητέρα, διαλέγοντας μαζί της τα πλακάκια της κουζίνας και δίνοντάς της τα κλειδιά του σπιτιού για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Είναι εκείνα τα άτομα που κάνοντας τα παραπάνω, ανοίγουν αμέσως μεγάλα κενά στο «δυαδικό χώρο», στον οποίο θα αφήσουν να διεισδύσουν παρεμβάσεις εκ μέρους της οικογένειας τους, υποτιμώντας τη σημασία τους και κατ΄αυτό το τρόπο νομιμοποιώντας τες.
Δικαιολογούν τις παρεμβάσεις που όμως σε ορισμένες περιπτώσεις ( όταν ο σύντροφος δεν είναι διαθετειμένος να τις αποδεχθεί) μπορούν να οδηγήσουν σε μία σοβαρή απειλή για την ίδια τη σταθερότητα του νέου ζευγαριού.
Μαρία Λιακάκου, Κλινική Ψυχολόγος
Πηγή: olagiatinsxesi.wordpress.com

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.