Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Κάθε φορά, πρώτη φορά

Κάθε φορά, πρώτη φορά
Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά.

Απ’ την ώρα που ανοίγεις τα μάτια σου έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν κόσμο άγνωστο που
καλείσαι να εξερευνήσεις, να μάθεις, να δεις και να κάνεις άπειρα πράγματα για πρώτη φορά. Το άγνωστο σε προσκαλεί να το κάνεις γνωστό και είναι το μοναδικό πράγμα που δεν μπορείς να αποφύγεις.
Πρώτες φορές που σε σημάδεψαν. Πρώτες φορές που προσπέρασες ή ξέχασες κάπου στη διαδρομή γιατί έπαψαν να έχουν τη γοητεία του ξένου. Έγιναν οικείες μέσα από την επανάληψη στην καθημερινότητα.
Κι όμως, όσα σήμερα κάνεις αβίαστα κι αυθόρμητα, κάποτε κλήθηκες να τα γνωρίσεις επιστρατεύοντας όλο σου το θάρρος και τη μαεστρία.
Πρώτη φορά που γνώρισες τους γονείς σου στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Δεν τους ήξερες και δεν ήσουν και σίγουρος αν ήθελες να τους γνωρίσεις. Γι’ αυτό το κλάμα ήταν η πρώτη αυθόρμητη αντίδρασή σου.
Κι εκείνη η άτιμη η πρώτη φορά που ένιωσες ένα δόντι να κουνιέται και ενώ εσύ φοβόσουν, όλοι γύρω σου χαιρόντουσαν και ήθελαν να το πετάξουν στα κεραμίδια του απέναντι σπιτιού.
Όπως τότε που σου ανακοινώθηκε πως θα πας σχολείο και σε σημαιοστόλισαν ενώ εσύ το μόνο που ήθελες ήταν να κάτσεις σπίτι.
Ένα τσούρμο πρώτες φορές πριν καλά καλά βγεις απ’ το αυγό κι άλλες τόσες απ’ τη στιγμή που ξεμύτισες.
Πρώτη φορά που ένιωσες τη καρδιά σου να χτυπάει πιο δυνατά για εκείνο το παιδάκι που ήταν πιο όμορφο από τα άλλα στα δικά σου μάτια. Πρώτη φορά που αποκάλεσες κάποιον καλύτερό σου φίλο και πρώτη φορά που τσακώθηκες μαζί του κι άλλαξες γνώμη. Πρώτη φορά που την κοπάνησες την τελευταία ώρα του μαθήματος για να κάτσεις με τη παρέα στη καφετέρια και να γελάσεις με το κατόρθωμά σου.
Πρώτη φορά που η καψούρα σου χτύπησε την πόρτα κι εσύ την άνοιξες διάπλατα.
Πρώτα φιλιά και χάδια που έκαναν τα μάγουλά σου να κοκκινίζουν από κάψα.
Πρώτα ψεύτικα «θα κοιμηθώ στης Σοφίας απόψε».
Πρώτη φορά που έκανες έρωτα γιατί δεν ήξερες τη διαφορά του με το σεξ.
Πρώτη ερωτική απογοήτευση και δάκρυα στα μουλωχτά γι’ αυτόν τον ένα που κανένας δε θα κατάφερνε να συγκριθεί μαζί του στο μέλλον.
Το πρώτο τσιγάρο στη ζούλα και το πρώτο μεθύσι που έκανε τα πάντα να γυρίζουν γύρω σου. Και ύστερα η πρώτη μέρα που πέρασες στη σχολή, οι νέες φάτσες που γνώρισες και η πρώτη φορά που άσκησες τα εκλογικά σου δικαιώματα.
Το πρώτο βιογραφικό που δεν ήξερες με τι να το γεμίσεις και η πρώτη δουλειά που ήταν παντελώς άσχετη με ό,τι σπούδασες.
Ο πρώτος μισθός και η αίσθηση πως είσαι κύριος του εαυτού σου.
Η πρώτη απώλεια αγαπημένου προσώπου που σε έκανε να λες όσα νιώθεις τη στιγμή που τα νιώθεις γιατί αύριο μπορεί να είναι αργά.
Η πρώτη φορά που έμεινες μόνος. Τότε που έκαψες τον πάτο της κατσαρόλας και αναρωτήθηκες πως η μάνα σου τα προλαβαίνει όλα.
Κι έπειτα η πρώτη συγκατοίκηση, τα πρώτα «θα τη πέσω στον καναπέ» και το πρώτο κινητό που έριξες πάνω στον τοίχο.
Το πρώτο σαραβαλάκι που ονόμασες αμάξι και οι δέκα φορές που τσέκαρες εάν το έχεις κλειδώσει.
Το πρώτο ταξίδι εκτός συνόρων και η γνωριμία με έναν λαό αλλιώτικο απ’ τον ελληνικό.
Οι πρώτοι στόχοι που δεν έγιναν πραγματικότητα και τα πρώτα χρέη που κόλλησες με μαγνητάκι πάνω στο ψυγείο.
Τα πρώτα «όχι» που κατάλαβες πως είναι σημαντικότερα απ’ τα «ναι».
 Όλα εκείνα που τόλμησες κι ορκίστηκες πως δεν θα ξανακάνεις γιατί τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Όλα εκείνα που επανέλαβες γιατί η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως κι εσύ όσο ζεις θα μαθαίνεις.
Για όλες εκείνες τις πρώτες φορές που ήρθαν και μας σημάδεψαν, μας διαμόρφωσαν, μας έφτασαν εδώ και για όλες εκείνες που δεν έχουν έρθει ακόμη και μας περιμένουν στην επόμενη γωνία να τις ζήσουμε.
Κάθε φορά θα είναι μια πρώτη φορά.

Της Κατερίνας Χήναρη
Πηγή: mindthetrap.g

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr