Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΠΑΓΩΝΑ Α. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ :Μια νεαρή στιχουργός από την Κατερίνη!

Μια νεαρή στοιχουργός απο την Κατερίνη, συγκεκριμένα απο την Νέα Έφεσο που γράφει στίχους για τον Γιάννη Κότσιρα.
Στην συνέντευξη που έχει δώσει μας εξηγεί πως γνωρίστηκε με τον τραγουδιστή Γιάννη Κότσιρα αλλα και

πως βλέπει το κομμάτι "Αγάπες Πεταλούδα".
Άρθρο του Σταυρου Σταυρού:
       Την είχα γνωρίσει το περασμένο φθινόπωρο στην παρουσίαση του καινούριου δίσκου του Γιάννη Κότσιρα, στον οποίο υπογράφουμε και οι δυο από ένα τραγούδι. Με κέρδισε αμέσως το χαμόγελό της, ο ενθουσιασμός της, η αισιοδοξία της. Μια νεαρή μητέρα, μια νεαρή στιχουργός που μπήκε στη δισκογραφία πρόσφατα, έχοντας ως σημαντικότερο όπλο το ταλέντο της και την αγάπη της για τις λέξεις. Το «Αγάπες πεταλούδες», τόσο όμορφα τραγουδισμένο από τον Γιάννη Κότσιρα, είναι σε μουσική του Σταύρου Σιόλα.

«Είμαι φύσει ανυπόμονος άνθρωπος… H ενασχόλησή μου με τη στιχουργική, εκτός από το δώρο της έκφρασης και της δημιουργίας, νομίζω μου χάρισε και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την εκγύμναση της υπομονής μου. Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν το 2005, για να βρουν τη μουσική τους σχεδόν 12 χρόνια αργότερα. Το αγαπώ πολύ αυτό το κομμάτι. Γιατί μου χάρισε διαδοχικές εκπλήξεις. Και γιατί νομίζω ότι τρύπωσε στο cd «Ψεύτης καιρός» με ένα σχεδόν φυσικό «θράσος», σαν μια πεταλούδα που μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο σε ανύποπτη στιγμή….

Συναντήθηκα για πρώτη φορά με τον Γιάννη Κότσιρα σε μια συναυλία του στη Θεσσαλονίκη το 2015 και του έδωσα κάποιους στίχους μου. Είχε προηγηθεί μια συνεργασία μας στο τραγούδι «Δεν ξέρω τίποτα για μένα» των Onar, όπου συμμετείχε σαν guest, αλλά δεν είχαμε μιλήσει ποτέ πριν, όλα είχαν γίνει μέσω του Λευτέρη Πλιάτσικα. Ο Γιάννης είναι από τους καλλιτέχνες που δεν διστάζουν να εμπιστευτούν νέους δημιουργούς, και αυτό κατά τη γνώμη μου τον τιμά ιδιαίτερα. Προώθησε λοιπόν τους στίχους μου στον παραγωγό της Minos, τον Νεκτάριο Κόκκινο, εκείνος το ξεχώρισε αμέσως και το έδειξε στον Σταύρο Σιόλα, ο οποίος από ό,τι έμαθα αργότερα το μελοποίησε την άλλη κιόλας μέρα. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Στην Αθήνα. Γιατί στο παράλληλο σύμπαν της Χαλκιδικής –όπου μένω τα τελευταία χρόνια– εγώ το είχα ήδη ξεχάσει. Όταν με ειδοποίησαν, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, ότι τελικά θα μπει στο cd, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Και ο ενθουσιασμός μου ακόμη μεγαλύτερος όταν το άκουσα. Η ταξιδιάρικη μελωδία του συνομιλεί με τους στίχους με έναν τόσο ιδιαίτερο τρόπο.

Την περίοδο που το έγραψα διάβαζα τον «Τρυποκάρυδο» του Τομ Ρόμπινς και μου έκανε εντύπωση η εξής φράση: «Ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Δεν φυλακίζεται, δεν επιδέχεται δεσμά. Σ’ αγαπώ ελεύθερα και τζάμπα». Και η αλήθεια αυτής της φράσης με κέρδισε. Πώς μπορείς να υποτάξεις τον έρωτα; Πώς μπορείς να τον βαλσαμώσεις; Δεν γίνεται. Ο έρωτας και οι πεταλούδες είναι συνώνυμα της ομορφιάς, της ελευθερίας αλλά και της περατότητας».
http://www.odigos-pierias.gr