Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Η συμπεριφορά στο τραπέζι... Savoir Vivre

Θα ήταν, αλήθεια, μια αξέχαστη βραδιά. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να πάει χαμένη. Νέοι και οι δυό, όμορφοι και καλοβαλμένοι. Και, πραγματικά, μια κάποια συμπάθεια, που έμοιαζε κάπως με..φαγούρα
στο άνω αριστερό ημιθωράκιο, είχε αρχίσει να αναπτύσσεται μεταξύ τους. Εκείνος, λ.χ., δεν έχανε ευκαιρία να μην την πλησιάσει στο γραφείο που δουλεύουν μαζί, με ένα χαμόγελο, με ένα τρυφερό λόγο ή με ένα αθώο πείραγμα. Εκείνη πάλι δεν ονειρευόταν τιποτε άλλο, παρά να λικνιστεί στην αγκαλιά του, σε ένα παθητικό ταγκό. Σημάδια αλάθητα. Και υπό τους καλύτερους οιωνούς: Σύμπνοια, αμοιβαιότης, ταυτότης προσόντων και προυποθέσεων. Ώσπου κάποια μέρα, την κάλεσε να δειπνήσουν έξω, οι δύό τους, μόνοι. Και τότε ήλθε η καταστροφή. Γιατί: Απλούστατα, ήταν απίθανο να φανταστεί κανείς ότι ένας άντρας μπορούσε να κάνει τόσες πολλές μικρές απρέπειες μέσα σε δύο ώρες. Μικρές κι ασήμαντες, ίσως εκ πρώτης όψεως, ωστόσο στάθηκαν αρκετες για να γκρεμίσουν το είδωλο από το βάθρο του. Το πολλά υποσχόμενο ρομάντσο, με τις απρόβλεπτες εξελίξεις, είχε το πιο απρόβλεπτο και αξιοθρήνητο τέλος. Κατέρρευσε μέσα σε δύο ώρες, γιατί εκείνος δεν ήξερε να φερθεί. Και ‘κείνη, βέβαια, έπεσε σε καμιά-δυό χοντροκοπιές, που δεν διέφυγαν από την ματιά του κυρίως ενόχου. Ώστε λοιπόν, κύριοι, κυρίες και δεσποινίδες: Προσοχή: Η ευτυχία σας κινδυνεύει από ασήμαντες αφορμές. 



«Περιοδικό Εικόνες» 19/10/1962 
 www.ithaque.gr