Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Θα τα παρατούσες όλα για να ζήσεις το όνειρο;

Του Σπύρου Αυγερινού.
Γλυκιά μου Αγάπη έχεις απόλυτο δίκιο.
Ήθελα να το ζήσω αυτό το όνειρο.
Το κατάλαβες..
Αυτό δεν με ρώτησες;
Θα τα παρατούσες όλα για να ζήσεις το όνειρο;
Ξέρεις όμως; Αυτή την ερώτηση θα έπρεπε να την ακούσω απ΄αυτή….
Εκείνο το βράδυ στο μπαράκι είδες το βλέμμα μου, τα θλιμμένα μου μάτια να χάνονται μέσα στη θάλασσα.
Ήμουν τόσο κοντά της, αλλά και τόσο μακριά της.
Αυτή η θάλασσα μας χώριζε…
Είδες το θλιμμένο μου χαμόγελο.
Κατάλαβες….
Σε ένιωσα όμως…
Ήξερα ότι σε προβλημάτισα.
Δε με είχες γνωρίσει έτσι…
Να σου πω κάτι όμως;
Το ίδιο βλέμμα, το ίδιο χαμόγελο είχες και εσύ.
Ήθελες να μου μιλήσεις, να μου πεις.
Δίσταζες όμως. Βλέπεις τόσος κόσμος.
Ήμουν σίγουρος ότι είχες περάσει από το ίδιο λούκι.
Πόνεσες και εσύ όπως πόνεσα και εγώ.
Τό όνειρο ,να ξέρεις, για να το ζήσεις θέλει δύναμη και εγώ ποτέ δεν ήμουν δειλός.
Φοβήθηκα δε σου το κρύβω.
Όμως, ναι ρε γαμώτη μου ήθελα πολύ να το ζήσω.
Πάντα άκουγα την καρδιά μου και όχι την λογική.
Έτσι γλυκιά μου.. Άκου και εσύ τη δική σου.
Το όνειρο…