Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Η μηχανή του Ροκ & Ρολ, του Νόρμαν Σπίνραντ

Έργο του Tom Poulton«Σ’ ακούω…», ήρθε η φωνή της Σάλλυ Τζενάρο από τ’ ακουστικό.
«Θαυμάσια…», είπε ο Μπόμπυ, καθώς η Σίντυ άρχισε
να παίζει με τ’ αρχίδια του και να κουνά το στόμα της πάνω κάτω στον πούτσο του όλο και πιο ορμητικά, ενώ εκείνος το απολάμβανε ακούγοντας το Σπυράκι. Κρίμα που δεν έπιασαν τελικά τα βιντεόφωνα, Σάλλυ, σκέφτηκε. Θα πρέπε να το δεις αυτό. Από την άλλη, όμως, τότε θα ήμουν κι εγώ υποχρεωμένος να δω εσένα.
«Λοιπόν Σάλλυ, με ξύπνησες για να μου πεις καλημέρα;»
«Στ’ αλήθεια κοιμόσουν;»
«Ναι», είπε με κοροϊδευτικό αλλά και σέξι ύφος «και σ’ έβλεπα στον ύπνο μου. Ήμαστε έτοιμοι να χύσουμε όταν με ξύπνησες».
Η Σίντυ πήγε να πνιγεί από τα γέλια. Ο Μπόμπυ έσπρωξε το κεφάλι της προς τα κάτω και χώθηκε πιο βαθιά μέσα της. Η Σίντυ του τσίμπησε τ’ αρχίδια.
«Αλήθεια Μπόμπυ…;» Η φωνή της Σάλλυ ήταν ένας βαθύς ερεθισμένος αναστεναγμός. «Εγώ σε βλέπω στα όνειρά μου συνέχεια, κι όχι όταν κοιμάμαι… Θέλω να πω…»

«Για πες μου…»Μια παύση και η φωνή συνέχισε μ’ ένα γουργούρισμα. «Ξέρεις τι κάνω τώρα…;»
«Έχω το χέρι μου στο μουνάκι μου, δηλαδή χαϊδεύομαι τώρα που σου μιλάω∙ είμαστε στο κρεβάτι μου και κοιτάζουμε την πόλη από το παράθυρο και φλασάρουμε μαζί, και νιώθω τον πούτσο σου μεγάλο μέσα μου…»
«Το παίζεις;»
Ο πούτσος του Μπόμπυ τινάχτηκε άθελά του. Ήταν σαν να είχε κατέβει ένας κεραυνός από τη ραχοκοκαλιά του, ξεκινώντας από το μυαλό του, παρ’ όλο που το στομάχι του ανακατωνόταν.
Η Σίντυ σταμάτησε έχοντας μόνο το κεφάλι στο στόμα της, τον κοίταξε με γουρλωμένα μάτια, και μετά γλίστρησε το χέρι της ανάμεσα στα μπούτια της και συνέχισε με μεγαλύτερο ζήλο δουλεύοντας τον εαυτό της και τον Μπόμπυ μαζί.
Αυτό πήγαινε πολύ! Ήταν απίστευτα αηδιαστικό, αλλά τι κολακεία για το εγώ του! Βόγκησε σιγανά στο τηλέφωνο, πάτησε το κουμπί του και παραδόθηκε στην πορνογραφική αυτή στιγμή.
«Ωωωω..», βογκούσε η φωνή αυτή στο τηλέφωνο, παράξενα μακρινή τώρα, συγκεκομμένη, σαν να μιλούσε στον εαυτό της «Ωω, Μπόμπυ, Μπόμπυ, είναι τόσο ωραίο, μη σταταμάς, μην κλείνεις, ωω, ωω, ωωω…».
Κειτόταν εκεί, βασανιζόμενος στον πάγκο της έκστασης από την πρόστυχη και ποταπή τριάδα της λίμπιντο, της αηδίας και του εγωισμού. Η όμορφη Σίντυ τον ρουφούσε οδηγώντας τον σε μια εκκωφαντική έκρηξη, ενώ η φωνή της Σάλλυ απ’ το Βάλλεϋ έχυνε για κείνον στ΄αυτί του, και το ροκ σταρ χαμόγελο του Ρεντ Τζακ φλεγόταν στο μυαλό του.
«Αα, ναι, ναι! Πιο δυνατά, πιο δυνατά!»
http://popaganda.gr