Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Γι’ αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου για να σε συναντήσω.

Γράφει η ψυχολόγος Άρτεμις Βαμβουνάκη.
Γι’ αυτό αντάμωσαν τα βλέμματά μας
και χτύπησε ξάφνου δυνατά η καρδιά μας.

Η μοίρα μας  ένωσε  στη ζωή,  το σύμπαν συνωμότησε  υπέρ μας
και έφτιαξε γέφυρες να ενώσουμε τις απέραντες μοναξιές μας.
Τα άστρα ύφαναν τις μορφές μας και κέντησαν τα ονόματά μας.
Γι’ αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου, για να σε συναντήσω.
Για να ενώσω το είναι μου με το δικό σου,
την πληγωμένη μου καρδιά με τη δική σου.
Θέλω τις νύχτες να με συντροφεύεις στα όνειρά μου,
μα κι όταν θα είμαι μόνη μου ,να έρχεσαι  πάντοτε  κοντά μου,
κι εγώ θα καρδιοχτυπώ καθώς θα σε αντικρίζω πλάι μου.
Γι’ αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου, για να γνωρίσω την αύρα σου,
να ξεχειλίσει από έρωτα η καρδιά μας, να κάψει από το κρυφό μας πάθος και πόθο το κορμί, ολόκληρα τα σωθικά μας.
Δυο ερωτευμένες καρδιές, που συναντήθηκαν τυχαία στο χρόνο και ξαφνικά πήραν σάρκα και οστά.
Έγιναν μια ψυχή με δυο σώματα,  που χάθηκαν από αγάπη
και  ξεχείλισαν από έρωτα. Από τότε, ζουν μαζί, ενωμένοι.
Ταξίδεψαν σε ολόκληρο τον κόσμο, πλησίασαν τον ουρανό,
άγγιξαν το φεγγάρι.
Έλαμψαν  μες στο σκοτάδι, αντίκρισαν το δικό τους παράδεισο,
εκεί χόρεψαν τα πιο ερωτικά τραγούδια του μυαλού τους.
Κι έμειναν μαζί για αιώνια..
Γι’ αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου, γι’ αυτό,
για  να σε συναντήσω,
για να με ακολουθεί η μορφή σου πάντοτε,
να με καλεί κοντά της κάθε λεπτό ,
κι εγώ πιστά να αγγίζω τη ψυχή σου.